دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

در صورت عدم درمان سیفلیس می‌تواند به قلب، مغز یا دیگر دستگاه‌های بدن آسیب برساند و مهلک باشد یا از مادر به فرزند نازاده منتقل شود

مقالات بهداشت جنسی / بیماری‌های واگیردار جنسی
تغییر اندازه و نوع قلم متن

• علایم سیفلیس
چه هنگامی به دکتر مراجعه کنیم
• علل سیفلیس
• ریسک فاکتورهای سیفلیس
• عوارض سیفلیس
• درمان سیفلیس


سیفلیس یک عفونت باکتریایی است که معمولاً از طریق تماس جنسی منتقل می‌شود. این بیماری به صورت یک زخم بدون درد - به طور معمولاً در ناحیه تناسلی، راست روده یا دهان - آغاز می‌شود. سیفلیس از طریق تماس پوست به پوست یا غشاهای مخاطی از فردی به فرد دیگر انتقال می‌یابد.
پس از عفونت اولیه، باکتری سیفلیس می‌تواند تا پیش از فعال شدن مجدد تا چند دهه به حالت نهفته در بدن باقی بماند. سیفلیس اولیه قابل علاج است و گاه برای این کار استفاده از یک تزریق منفرد پنی‌سیلین کافی است. در صورت عدم درمان سیفلیس می‌تواند به قلب، مغز یا دیگر دستگاه‌های بدن آسیب برساند و مهلک باشد یا از مادر به فرزند نازاده منتقل شود.

علایم سیفلیس
سیفلیس در چند مرحله توسعه یافته و علایم بیماری در هر مرحله متفاوت است. اما مراحل مزبور ممکن است همپوشانی داشته باشند و علایم همیشه به یک شکل بروز نمی‌کنند. شخص ممکن است به سیفلیس مبتلاء شده باشد اما تا سال‌ها متوجه وجود هیچ‌گونه علامتی نشود.

سیفلیس اولیه
نخستین نشانه سیفلیس یک زخم کوچک به نام شانکر است. این زخم در محل ورود باکتری به بدن ظاهر می‌شود. در حالی که اغلب مردم مبتلا به سیفلیس فقط دچار یک مورد شانکر می‌شوند، بعضی از مردم به چند مورد از آن مبتلاء می‌گردند. شانکر معمولاً به فاصله سه هفته از زمان تماس با باکتری بروز می‎کند. بسیاری از مردم مبتلاء به سیفلیس متوجه شانکر خود نمی‌شوند زیرا به طور معمول فاقد درد است، و ممکن است در محدوده واژن یا راست روده پنهان باشد. این شانکر خود به خود و در طول 2 تا 6 هفته برطرف می‌شود.

سیفلیس ثانویه
به فاصله چند هفته پس از التیام شانکر اولیه شخص ممکن است متوجه وجود یک راش شود که مقدمتاً روی تنه ظاهر می‌شود اما در انتها کل بدن (حتی کف دست و پا) را می‌پوشاند. این راش معمولاً خارش‌دار نیست و ممکن است با زخم‌های شبه زگیل در دهان یا ناحیه تناسلی همراه باشد. برخی از مردم در عین حال دچار ریزش مو، درد عضلانی، تب، گلودرد و ورم گره‌های لنفاوی می‌شوند. این نشانه‌ها و علایم ممکن است در طول چند هفته ناپدید شوند یا مکرراً در طول یک سال به حالت متناوب پدید آمده و از بین بروند.

سیفلیس متأخر
اگر شخص دچار سیفلیس تحت درمان قرار نگیرد، این بیماری از مرحله ثانویه وارد مرحله متأخر (پنهان یا نهفته) خود می‌شود که در آن بیمار هیچ‌گونه علامتی ندارد. مرحله متأخر بیماری می‌تواند سال‌ها طول بکشد. علایم و نشانه‌ها ممکن است هرگز برنگردند، یا اینکه بیماری وارد مرحله سوم خود شود.

سیفلیس در مرحله آخر
در حدود 15 تا 30 درصد مردم مبتلاء به سیفلیس که تحت درمان قرار نمی‌گیرند دچار عوارض موسوم به سیفلیس مرحله نهایی می‌شوند. در مراحل نهایی خود، این بیماری می‌تواند مغز، عصب‌ها، چشم‌ها، قلب، عروق خونی، کبد، استخوان‌ها و مفاصل را درگیر کند. این مشکلات ممکن است سال‌ها پس از عفونت درمان نشده اولیه بروز کند.

سیفلیس مادرزادی
نوزادان متولد شده از مادران مبتلاء به سیفلیس ممکن است از طریق جفت یا در طول زایمان مادر دچار این بیماری شوند. اغلب نوزادان دچار سیفلیس مادرزادی هیچ‌گونه علامتی ندارد، اگرچه برخی از آنها دچار یک راش در ناحیه کف دست یا کف پای خود می‌شوند. علایم در مراحل بعدی ممکن است شامل ناشنوایی، دگرشکلی دندان‌ها و پخ شدن قوز بینی باشد.

چه هنگامی به دکتر مراجعه کنیم
در صورت مواجهه با هر نوع ترشح نامعمول، زخم یا راش، مشخصاً اگر در نواحی تناسلی ظاهر شده باشند، مردم باید به پزشک مراجعه کنند.

علل سیفلیس
علت سیفلیس یک باکتری به نام تریپونما پالیدیوم است. شایع‌ترین مسیر انتقال از طریق تماس با زخم فرد دچار عفونت در طول فعالیت جنسی است. باکتری‌ها از طریق بریدگی‌ها یا خراش‌های کوچک موجود در پوست وارد پوست یا غشاهای مخاطی می‌شوند. سیفلیس در مراحل اولیه و ثانویه مسری است و گاهی از اوقات در اوایل مرحله متأخر بیماری نیز چنین خصوصیتی دارد.
با شیوع کمتر این امکان وجود دارد که مردم از طریق تماس نزدیک محافظت نشده با ضایعه فعال (برای مثال از طریق بوسیدن) یا از طریق مادر دچار عفونت به فرزند در طول بارداری یا زایمان (سیفلیس مادرزادی) دچار این بیماری شوند.
سیفلیس از طریق استفاده مشترک از توالت، وان حمام، لباس یا ظروف غذا، یا تماس با دستگیره در یا شنا در استخر واحد انتقال پیدا نمی‌کند.
در صورت معالجه سیفلیس خود به خود برگشت نمی‌کند. به هر جهت، در صورت تماس با زخم فرد دچار سیفلیس ممکن است شخصی که پیشتر به این بیماری آلوده بوده و معالجه شده است دوباره مبتلاء شود.

ریسک فاکتورهای سیفلیس
در صورت وجود موارد زیر مردم در ریسک بالاتری برای ابتلاء به سیفلیس قرار خواهند داشت:
• مشارکت در سکس محافظت نشده
• داشتن همخوابه‌های متعدد
• مرد بودن و داشتن سکس با مردان دیگر
• ابتلاء به ویروس HIV

عوارض سیفلیس
در صورت عدم درمان سیفلیس می‌تواند به آسیب دیدن سراسر بدن منجر گردد. سیفلیس همچنین خطر ابتلاء به عفونت HIV را افزایش داده و در مورد زنان می‌تواند سبب بروز مشکلاتی در طول بارداری شود. درمان می‌تواند از صدمات بعدی پیشگیری کند اما نمی‌تواند باعث ترمیم یا معکوس شدن آسیب پیشتر ایجاد شده گردد.

تومورها یا توده‌های کوچک
این توده‌ها که گیوماس نامیده می‌شوند می‎توانند در محله آخر سیفلیس به سرطان پوست، استخوان، کبد یا سرطان هر دستگاه دیگری در بدن تبدیل شوند. در صورت درمان سیفلیس با آنتی‌بیوتیک گیوماس‌ها معمولاً ناپدید می‌شوند.

مشکلات مغز و اعصاب
سیفلیس می‌تواند سبب شماری از مشکلات سیستم عصبی شامل موارد زیر شود:
استروک
مننژیت
• ناشنوایی
• مشکلات بینایی
زوال عقل
• از دست دادن حس درد و حرارت
• اختلال عملکرد جنسی (اختلال نعوظ یا ناتوانی جنسی) در مردان
• بی‌اختیاری مثانه
• دردهای ناگهانی برق‌آسا

مشکلات قلب و عروق
این مشکلات می‌تواند شامل آنوریسم و التهاب آئورت و دیگر عروق خونی باشد. سیفلیس همچنین می‌تواند به دریچه‌های قلب آسیب برساند.

عفونت HIV
بزرگسالان دچار سیفلیس یا دیگر زخم‌های ناحیه تناسلی تقریباً دو تا پنج برابر بیشتر در معرض ابتلاء به HIV قرار دارند. زخم ناشی از سیفلیس ممکن است به سادگی خونریزی کرده دریچه مناسبی برای ورود HIV به جریان خون در طول فعالیت جنسی باز کند.

عوارض بارداری و زایمان
اگر زنی باردار باشد می‌تواند سیفلیس را به فرزند نازاده خود انتقال دهد. سیفلیس مادرزادی به میزان زیادی خطر سقط جنین، مرده‌زایی یا مرگ نوزاد در طول چند روز پس از تولد را افزایش می‌دهد.

پیشگیری از سیفلیس
هیچ واکسنی برای پیشگیری از سیفلیس وجود ندارد. برای کمک به پیشگیری از گسترش سیفلیس، موارد زیر پیشنهاد می‌شود:
• خودداری از مقاربت جنسی، یا گزینش تک همسری. تنها راه اجتناب کامل از سیفلیس خودداری از مقاربت جنسی است. در مرحله بعد بهترین گزینه داشتن رابطه جنسی به صورت تک همسری با فرد فاقد ابتلاء به عفونت مزبور است.
• استفاده از کاندوم لاتکس. کاندوم می‌تواند ریسک ابتلاء به سیفلیس را کاهش دهد اما به شرطی که کاندوم زخم‌های ناشی از سیفلیس را پوشانده باشد.
• اجتناب از مواد مخدر. مصرف زیاد مشروب الکلی یا دیگر مواد مخدر می‌تواند باعث مخدوش شدن قوای عقلانی فرد شده به اقدام به سکس ناایمن منجر گردد.

غربالگری زنان باردار
مردم ممکن است به سیفلیس مبتلاء شده و از این موضوع بی‌خبر باشند. به علت اثرات کشنده سیفلیس بر نوزادان نازاده، مقامات بهداشتی توصیه می‌کنند که تمامی زنان باردار برای این بیماری غربالگری شوند.

تشخیص سیفلیس
سیفلیس را می‌توان بر مبنای آزمایش نمونه‌های مندرج در زیر تشخیص داد:
• خون
• مایع مغزی نخاعی

درمان سیفلیس
در صورت تشخیص سیفلیس در مراحل اولیه درمان این بیماری آسان است. داروی ترجیحی در تمامی مراحل بیماری مزبور پنی‌سیلین است، یک داروی آنتی‌بیوتیک که می‌تواند ارگانیسم مسبب سیفلیس را از بین ببرد. در صورت آلرژی نسبت به پنی‌سیلین، پزشک استفاده از داروی آنتی‌بیوتیک دیگری را توصیه خواهد کرد.
در صورتی که کمتر از یک سال از ابتلاء فرد به عفونت گذشته باشد یک دوز تزریقی منفرد پنی‌سیلین می‌تواند پیشرفت بیماری را متوقف کند. در صورتی که بیش از یک سال از ابتلاء شخص گذشته باشد برای معالجه بیماری به تزریق دوزهای بیشتری نیاز خواهد بود.
پنی‌سیلین تنها داروی توصیه شده برای زنان باردار مبتلاء به سیفلیس است. زنان دچار آلرژی به پنی‌سیلین می‌توانند ابتدا مورد فرآیند ایمنی‌زدایی قرار گیرند که امکان تحمل پنی‌سیلین را در آنان ایجاد می‌کند. حتی در صورت قرار گرفتن تحت درمان برای ابتلاء به سیفلیس در طول بارداری، نوزاد به دنیا آمده از مادر دچار سیفلیس باید تحت درمان با آنتی‌بیوتیک قرار گیرد.
روز اول دریافت درمان شخص ممکن است دچار واکنشی شود که زیر عنوان واکنش جاریش-هراکسایمر شناخته می‌شود. نشانه‌ها و علایم این واکنش شامل تب، لرز، تهوع، درد کسالت‌آور و سردرد است. این واکنش معمولاً بیش از یک روز ادامه پیدا نمی‌کند.

پیگیری درمان
اگر کسی برای سیفلیس تحت درمان قرار گیرد پزشک از او خواهد خواست تا:
• هر از گاه نسبت به انجام تست‌های خون اقدام کند تا این اطمینان حاصل شود که شخص به دوز معمول پنی‌سیلین پاسخگو است
• بیماران باید تا تکمیل فرآیند درمان و اثبات معالجه توسط تست‌های خون از آمیزش جنسی خودداری کنند
• مردم باید در صورت لزوم شریک جنسی خود را در مورد تست و درمان خویش مطلع نمایند
• افراد دچار سیفلیس باید در مورد عفونت HIV تست شوند./


مایو کلینیک
• ترجمه هامیک رادیان


Source:
Mayo Clinic
Syphilis
Jan. 16, 2019

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

کشف آنتی‌بیوتیک‌های جدید برای درمان سل

دانشمندان یک گام مهم به طراحی کلاس تازه‌ای از آنتی‌بیوتیک‌ها برای مقابله با عفونت‌های مقاوم در برابر دارو نظیر سل نزدیک‌تر شده‌اند. در مقاله‌ای که در نشریة نیچر بیولوژی شیمیایی / Nature Chemical Biolo

مونو یا مونونوکلئوز: نشانه‌ها و علایم اولیه کدامند؟

مونونوکلئوز که معمولاً "مونو" نامیده می‌شود نوعی بیماری است که توسط ویروس اپشتین – بار ایجاد می‌شود. مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها (CDC) می‌گوید 90 درصد مردم جهان در برهه‌ای از زندگی خود توسط ویر