دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

در میان حدود 10 درصد موارد ناباروی پزشک قادر به تعیین علت ناباروری نیست. اصطلاح پزشکی مورد استفاده برای این مورد ناباروری با علت غیر قابل توضیح است.

مقالات باروری و ناباروری
تغییر اندازه و نوع قلم متن

• زاون ویلینز، دکتر ریزولدی کوکرن
• ترجمه هستی فراست‌فر

داروهای باروری می‌توانند مشکلات بسیاری را برطرف کرده شانس لقاح و حفظ بچه تا زمان زایمان را افزایش دهند. این داروها مشکلات خاصی را رفع می‌کنند، بنابراین فرد باید آنها را صرفاً بر مبنای توصیه پزشک مورد استفاده قرار دهد. مصرف داروهای باروری بدون تشخیص نوع مشکل ضرورتاً باعث افزایش شانس بارداری نمی‌شود.
بر مبنای اعلام CDC در سطح ایالات متحد آمریکا 12 درصد زنان سنین 15 تا 44 سال دچار مشکل در باردار شدن هستند.
ناباروری ممکن است بر اثر وجود مشکلاتی در مرد یا زن ایجاد شود. اغلب پزشکان توصیه می‌کنند که اگر زنان نتوانند در طول 12 ماه یا بیشتر باردار شوند یا دچار سقط جنین ناخواسته گردند باید در پی درمان باشند.
در مورد زنان بالای 35 سال بسیاری از پزشکان جستجو برای گزینه‎های درمانی را پس از 6 ماه تلاش بی‌حاصل برای باردار شدن، توصیه می‎کنند.
زنان فاقد پریود منظم (دچار بی‌نظمی پریود) و زنان مبتلاء به اختلالات پزشکی تأثیرگذار بر بارداری باید پیش از کوشش برای باردار شدن با پزشک مشورت کنند.

[در این مقاله می‌خوانیم:]
• انواع داروهای باروری
• آنچه انتظار داریم
• عوارض جانبی داروهای باروری
• ملاحظات
• دورنما

انواع داروهای باروری برای زنان
برخی داروهای باروری برای کمک به تخمک‌گذاری در زنان فاقد تخمک‎گذاری منظم مورد استفاده قرار می‎گیرند.
مابقی داروهای مزبور هورمون‎هایی هستند که زنان باید پیش از تلقیح مصنوعی استفاده کنند.

داروهای کمک به تخمک‎گذاری
برخی از زنان دچار بی‎نظمی تخمک‌گذاری بوده یا اساساً فاقد تخمک‎گذاری هستند. در حدود 25 درصد زنان دچار ناباروری مشکلات تخمک‎گذاری دارند.
داروهای مورد استفاده از برطرف کردن مشکلات تخمک‌گذاری شامل موارد زیر است:
متفورمین (گلوکوفاژ): این دارو می‎تواند مقاومت نسبت به انسولین را کاهش دهد. زنان مبتلاء به سندرم تخمدان پلی‌کیستیک (PCOS)، به ویژه زنان دارای شاخص توده بدن (BMI) بالاتر از 35 ممکن است دچار مقاومت نسبت به انسولین باشند، که این باعث ایجاد مشکلاتی در مورد تخمک‎گذاری می‌شود.
• آگونیست‎های دوپامین. این داروها میزان هورمونی به نام پرولاکتین را کاهش می‌دهند. در برخی زنان میزان بالای پرولاکتین سبب ایجاد مشکلاتی در تخمک‌گذاری می‌شود.
• کلومیفن (کلومید). این دارو می‎تواند باعث تحریک تخمک‎گذاری شود. بسیاری از پزشکان کلومیفن را به عنوان گزینۀ اول درمان برای زنان دچار مشکلات تخمک‌گذاری توصیه می‌کنند.
• لترازول (فمارا). همانند کلومیفن، لترازول نیز می‎تواند محرک تخمک‎گذاری باشد. در میان زنان مبتلاء به PCOS، به ویژه زنان چاق مبتلاء به این بیماری، لترازول ممکن است عملکرد بهتری داشته باشد. یک مطالعه در سال 2014 پی برده است که 27.5 درصد زنان مبتلاء به PCOS که لترازول گرفته بودند در نهایت بچه‎دار شدند، حال آنکه این رقم برای زنان مصرف کننده کلومیفن 19.1 درصد بود.
• گونادوتروپین‌ها. این گروه از هورمون‌ها فعالیت تخمدان‌ها شامل تخمک‌گذاری را تحریک می‌کنند. وقتی سایر داروها کارآیی نداشته باشند، پزشک ممکن است استفاده از یک هورمون محرک فولیکول و یک هورمون لوتینایزه کننده را در این گروه از زنان توصیه کند. زنان این دارو را به صورت تزریقی یا اسپری بینی دریافت می‌کنند.
در میان حدود 10 درصد موارد ناباروی پزشک قادر به تعیین علت ناباروری نیست. اصطلاح پزشکی مورد استفاده برای این مورد ناباروری با علت غیر قابل توضیح است.
داروهایی که به تحریک تخمک‌گذاری کمک می‎کنند می‎توانند در موارد ناباروری غیر قابل توضیح کمک کننده باشند. این داروها می‎توانند شانس لقاح زنان را با زمان‌بندی مقاربت جنسی در وضعیت بهینه قرار دهند. آنها همچنین اثرات مشکلات غیر قابل شناسایی تخمک‌گذاری را کاهش می‌دهند.

هورمون‎های پیش از تلقیح مصنوعی
داروها قادر به درمان برخی علل ناباروری نیستند.
وقتی زنان با چنین موردی مواجه باشند، یا زمانی که پزشک قادر به شناسایی و تعیین علت ناباروری نباشد، آنگاه امکان دارد که تلقیح مصنوعی (لقاح مصنوعی) توصیه شود.
تلقیح داخل رحمی (IUI) شامل وارد کردن مستقیم اسپرم به دورن رحم در زمان پیرامون تخمک‌گذاری زنان است.
این روش می‌تواند در زمانی که مشکلی در مورد مخاط سرویکال (مخاط دهانه رحم، یا مخاط گردن رحم) یا حرکت اسپرم مطرح است، یا هنگامی که پزشک قادر به کشف علت ناباروری نیست، شانس لقاح را افزایش دهد.
پزشک ممکن است مصرف داروهای زیر را پیش از IUI توصیه کند:
• داروهای تخمک‌گذاری. کلومیفن یا لترازول، برای مثال، می‌توانند بدن را به تخمک‎گذاری و احتمالاً رهش تخمک‎های اضافی تهییج کنند.
• محرک تخمک‌گذاری. از آنجا که زمان‌بندی موعد تخمک‎گذاری موضوعی حیاتی است، بسیاری از پزشکان تزریق‌های "محرک" تخمک‌گذاری هورمون گونادوتروپین جفتی انسانی (hCG) را توصیه می‌کنند.
پروژسترون. این هورمون می‌تواند به حفظ و نگهداری بارداری در مراحل اولیه آن کمک کند و زنان معمولاً آن را به صورت شیاف واژینال دریافت می‌کنند.
لقاح آزمایشگاهی (IVF) شامل خارج کردن یک تخمک یا تعداد بیشتری از آنها است که پزشک می‌تواند آنها را در پتری دیش با استفاده از اسپرم بارور کند. اگر تخمک‎ها به مرحله جنینی برسند، پزشک آنها را داخل رحم خواهد کاشت.
IVF نیاز به چند دارو شامل موارد زیر دارد:
• داروهای سرکوب تخمک‌گذاری. اگر زنـی به صورت زودهنگام تخمک‎گذاری کند، آنگاه امکان دارد که IVF کارآیی نداشته باشد. بسیاری از پزشکان برای پیشگیری از تخمک‎گذاری زودهنگام هورمون‎های آگونیست گونادوتروپین را تجویز می‎کنند.
• داروهای تخمک‎گذاری. همانند IUI امکان موفقیت IVF در صورتی که تخمدان‌ها چند تخمک آزاد کنند بیشتر خواهد بود. پزشک برای تحقق این هدف کلومیفن یا لترازول تجویز می‌کند.
• تزریق محرک تخمک‎گذاری. IVF همچنین از شانس بهتری برای موفقیت برخوردار خواهد بود اگر دکتر بتواند زمان تخمک‎گذاری زن را با استفاده از تزریق یک محرک به همراه هورمون hCG کنترل کند.
• پروژسترون. به زنان دریافت کننده IVF برای کمک به تقویت بارداری در مراحل اولیه پروژسترون تجویز می‌شود.
در هنگام درمان ناباروری، پزشک ممکن مصرف موقتی داروهای پیشگیری از بارداری را برای کمک به تنظیم چرخه عادت ماهانه تجویز کند. تنظیم عادت ماهانه همچنین به آماده کردن بدن برای تلقیح مصنوعی کمک می‌کند.

آنچه انتظار می‌رود
پیش از توصیه داروهای باروری، پزشک باید با استفاده از آزمایش‎های خون، تست‌های مربوط به رحم و لوله‎های فالوپ (لوله‎های تخم‌بر) و تست‎های تخمک‎گذاری، مشکل مرتبط به ناباروری را تشخیص دهد.
پزشک در عین حال ممکن است از زن بخواهد تا نمودار چرخه عادت ماهانه خود را تهیه کند و هر روز صبح دمای پایه بدن خویش را اندازه‎گیری نماید.
اگر تشخیص انجام شده دال بر آن باشد که مورد به دارو جواب نمی‌دهد، پزشک انجام IUI یا IVF را توصیه می‌کند.
زنان ممکن است نیاز باشد که پیش از آغاز درمان چند ماه منتظر بمانند زیرا استفاده از داروهای باروری در روزهای خاصی از چرخه عادت ماهانه انجام می‎شود.
اگر روش درمانی اول کارآیی نداشته باشد، دکتر انجام روش بعدی، چرخه درمانی بعدی یا روش متفاوتی را توصیه خواهد کرد.

عوارض جانبی داروهای باروری
بسیاری از زنان بر اثر مصرف داروهای باروری، به ویژه داروهای حاوی هورمون، دچار عوارض جانبی می‌شوند.
عوارض جانبی بیشتر شایع در این مورد عبارتند از:
• تغییرات خلقی شامل نوسانات خلق و خو، اضطراب، و افسردگی
• عوارض جانبی فیزیکی موقتی شامل تهوع، استفراغ، سردرد، کرامپ، و فروافتادگی پستان
سندرم تحریک بیش ازحد تخمدان
• چندقلوزایی
• افزایش خطر از دست دادن بارداری (سقط جنین ناخواسته)
برخی تحقیقات عنوان کرده‎اند که بعضی داروهای ناباروری خطر سرطان تخمدان و سرطان اندومتریال را در کنار دیگر انواع سرطان افزایش می‌دهند.

ملاحظات
اغلب شرکت‌های بیمه در سطح ایالات متحد آمریکا هزینه درمان ناباروری را پوشش نمی‌دهند.
به هر حال اگر ناباروری نتیجۀ یک مشکل جدی پزشکی مثل عفونت یا PCOS باشد، شرکت‌های بیمه برخی هزینه‌های درمانی را پوشش می‌دهند.
برای بسیاری از زنان هزینه درمان یک عامل مهم محسوب می‌شود. تصمیم‎گیری در مورد درمان صحیح ممکن است به معنی تعیین چربش بالقوه نسبت هزینه و فواید باشد.
برخی از سؤالات قابل طرح با پزشک شامل موارد زیر است:
• در میان مردم دچار مشکل من میزان موفقیت با این درمان چقدر است؟
• طول درمان تا زمان انجام بارداری موفقیت‎آمیز چقدر است؟
• این درمان برای من چقدر خرج برمی‎دارد؟
• آیا درمان ارزان‌تری نیز در دسترس است؟
• امکان باردار شدن من در صورت عدم استفاده از داروهای باروری چقدر است؟
• آیا کار دیگری هم هست که من بتوانم برای افزایش شانس بارداری در مورد خودم انجام بدهم؟
اگر زنی سعی دارد تا در کنار شریک زندگی خود باردار شود، مرد نیز باید تست مربوط به باروری را انجام دهد. در برخی موارد هم زن و هم مرد دچار مشکلات باروری هستند و در این شرایط صرف درمان زن ممکن است برای باردار شدن کفایت نکند.
داروها قادر به درمان تمامی علل ناباروری نیستند. برای مثال، انسداد لوله‎های فالوپ یک مشکل شایع است، و اقدامی پزشکی موسوم به هیسترکتومی برخی از اوقات می‎تواند باعث برطرف شدن این اختلال شود.

دورنما
تلاش برای باردار شدن ممکن است عملی استرس‌زا باشد، به ویژه هنگامی که مشکلاتی در مورد باروری مطرحند.
بسیاری از زنانی که برای ناباروری تحت درمان قرار می‌گیرند در نهایت باردار می‎شوند. برخورداری از تشخیص درست در هنگام استفاده از درمان مبتنی بر دارو موضوعی اساسی است، بنابراین بهترین کار آن است که پیشاپیش در این مورد با پزشک مشورت شود./


Source:
MedicalNewsToday
Fertility drugs for women: What to know
Last reviewed Wed 31 October 2018
By Zawn Villines
Reviewed by Zara Risoldi Cochrane, PharmD, MS, FASCP

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.