دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

پسوریازیس اطفال به همان دلایل مرتبط به دیگر گروه‌های سنی بروز می‌کند، اما محرک ایجاد آن اغلب اوقات یک عفونت دستگاه تنفسی یا گلودرد استرپتوکوکی است. همچون دیگر بیماری‌های خودایمنی، محققان معتقدند که برخی تنظیمات ژن‌ها و ناهنجاری‌های موجود در آن ژن‌ها می‌تواند سبب پسوریازیس شود.

مقالات اگزما / پسوریازیس
تغییر اندازه و نوع قلم متن

•  جنا فلچر، دکتر دبرا سولیوان
• ترجمة هستی فراست‌فر

پسوریازیس (داء‌الصدف) یک بیماری خودایمنی مزمن است که به پوست آسیب می‌زند و هر کسی شامل کودکان بچه‌های خردسال ممکن است به آن مبتلاء شوند. اگرچه پسوریازیس در اطفال هم بروز می‌کند، اما در آنها شایع نیست.
این بیماری چرخة زندگی سلول‌های پوست را سرعت می‌بخشد، و باعث می‌شود آنها با سرعت زیاد روی سطح پوست ایجاد شوند. نتیجة سلول‌های اضافی پوست می‌تواند ایجاد وصله‌های زمخت، نقره‌ای یا سفید رنگ و تکه‌هایی باشد که خشک، سرخ‌رنگ، خارش‌دار و گاهی از اوقات دردناک هستند.

مطالب این مقاله:
•  آیا کودکان دچار پسوریازیس می‌شوند؟
•  علل
•  علایم
•  درمان

آیا کودکان دچار پسوریازیس می‌شوند؟
پسوریازیس اطفال یک مورد نادر تلقی می‌شود. در واقع، کودکان زیر ده سال هم‌اندازة افراد در سنین 15 تا 35 سال در معرض احتمال ابتلاء به پسوریازیس نیستند.
اگرچه اطفال و کودکان خردسان ممکن است دچار پسوریازیس شوند، این مورد را فقط پس از مشاهدة از نزدیک می‌توان تشخیص داد.
اگر بچه‌ای پسوریازیس داشته باشد، این اختلال به بروز در نواحی تحت پوشش پوشک گرایش دارد. این موضوع مشخصاً باعث اشتباه گرفتن آن با بثوراتی می‌شود که بیشتر شایع‌اند و بسیار بیشتر احتمال دارد که بچه مبتلاء به یکی از این بثورات شده باشد که که به مرور زمان از بین می‌روند و به طور کامل درمان می‌شوند.

انواع پسوریازیس
چندین نوع پسوریازیس وجود دارد که ممکن است افراد، شامل کودکان، به آنها مبتلاء شوند:

پسوریازیس پلاکی
پسوریازیس پلاکی شایع‌ترین شکل این بیماری در کودکان، بزرگسالان و نوزادان است. پسوریازیس پلاکی سبب ایجاد وصله‌های برآمدة قرمز رنگ می‌شود که با سطحی نقره‌ای – سفیدرنگ از سلول‌های مردة پوست پوشانده می‌شود.
این وصله‌های پوستی اغلب اوقات در ناحیة زیر ابروها، جمجمه، پایین کمر و زانوها بروز می‌کنند. اغلب تکه‌های پوستی خارش‌دار و دردناک مزبور می‌توانند شکاف برداشته و خونریزی کنند.

پسوریازیس خالدار
پسوریازیس خالدار به صورت ضایعات نقطه مانند کوچک روی سطح پوست ظاهر می‌شود و دومین نوع شایع پسوریازیس در نوزادان، کودکان و بزرگسالان است. پسوریازیس خالدار اغلب در کودکان و بزرگسالان جوانسال آغاز می‌شود و می‌تواند ناشی از تحریک عفونت‌های استرپتوکوکی باشد.

در همین زمینه بیشتر بخوانیم:

آخرین پیشرفت‌های دارودرمانی در مورد پسوریازیس

صدفک، داءالصدف، پسوریازیس، کودکان، نوزادان، پسوریازیس پلاکی، پسوریازیس خالدار، پسوریازیس پوسچولر، پسوریازیس ناخن، پسوریازیس جمجمه،پسوریازیس اریترودرمیک، گلودرد استرپتوکوکی

پسوریازیس پوسچولر
پسوریازیس پوسچولر به صورت قرمزی پوست در اطراف جوش‌های چرکی ظاهر می‌شود. چرک مزبور شامل گلبول‌های سفید خون است.
همانند همة انواع پسوریازیس این نوع آن نیز عفونی نیست و به دیگران سرایت نمی‌کند. پسوریازیس پوسچولر اغلب در دست و پا بروز می‌کند اما می‌تواند در هر قسمت دیگری از بدن نیز ظاهر شود.

پسوریازیس ناخن
پسوریازیس ناخن به ناخن دست و پا آسیب می‌زند و سبب ایجاد حفره در ناخن، رشد غیر نرمال و تغییر رنگ آن می‌شود.
پسوریازیسی که به ناخن صدمه می‌زند می‌تواند سبب از دست رفتن آن و جدا شدن ناخن از پایة آن شود. موارد شدید این بیماری می‌تواند باعث افتادن ناخن گردد.

پسوریازیس جمجمه
پسوریازیس جمجمه همچنان که از نامش پیداست بر روی جمجمه شکل می‌گیرد و به صورت نواحی قرمز رنگ خال‌دار نقره‌ای - سفید رنگ بروز می‌کند که اغلب در ناحیة سر حد موی سر و پیشانی دیده می‌شوند.
فرد دچار پسوریازیس جمجمه احتمالاً پس از خارش دادن جمجمه متوجه فلس‌های پوست مرده در مو و شانه‌های خود می‌شود.
در اطفال این نوع پسوریازیس را نباید با درماتیت سبورئیک (کلاه گهواره) اشتباه گرفت، که به صورت ورقه‌های روغنی زردفام یا کبره روی جمجمه ظاهر می‌شوند.

پسوریازیس معکوس
پسوریازیس معکوس به صورت ضایعات بسیار سرخ رنگ در اطراف نواحی چین‌دار و تاخوردة بدن نظیر کشالة ران و زیر بازوها و پشت زانوها بروز می‌کند. در اغلب اوقات این نوع پسوریازیس نمای صیقلی و درخشانی دارد.
فرد دچار پسوریازیس معکوس اغلب مبتلاء به نوع دیگری از پسوریازیس است که همزمان در ناحیة دیگری از بدن بروز می‌کند.

پسوریازیس اریترودرمیک
پسوریازیس اریترودرمیک یک نوع شدید و مهلک پسوریازیس است که با سرخی بیشتر بخش‌های بدن مشخص می‌شود. پسوریازیس اریترودرمیک می‌تواند سبب خارش شدید، درد و باعث تقسیم پوست در بخش‌های بزرگ شود.
این نوع پسوریازیس بسیار نادر بوده و اغلب در افرادی بروز می‌کند که دچار پسوریازیس پلاکی ناپایدار بوده‌اند.

علل
پسوریازیس اطفال به همان دلایل مرتبط به دیگر گروه‌های سنی بروز می‌کند، اما محرک ایجاد آن اغلب اوقات یک عفونت دستگاه تنفسی یا گلودرد استرپتوکوکی است.
همچون دیگر بیماری‌های خودایمنی، محققان معتقدند که برخی تنظیمات ژن‌ها و ناهنجاری‌های موجود در آن ژن‌ها می‌تواند سبب پسوریازیس شود.
دکترها و محققان هیچ راهی برای پیش‌بینی این موضوع که چه کسانی دچار پسوریازیس می‌شوند، ندارند. این بیماری مردم تمامی نژادها و قومیت‌ها را مبتلاء می‌کند. در هر حال، احتمال بروز پسوریازیس در بچه‌ای که دارای تاریخچة خانوادگی ابتلاء به این بیماری است، بیشتر است.

علایم
تشخیص پسوریازیس در اطفال می‌تواند بسیار دشوار باشد زیرا علایم بیماری مشابه اختلالات دیگری است که میزان بروز آنها در اطفال بیشتر است.
شایع‌ترین علامت پسوریازیس در اطفال یک راش یا دانة قرمر رنگ است که ممکن به صورت تکه‌های فلس مانند سفید رنگ ظاهر شود. دیگر علایم بیماری عبارتند از:
•    تورم و خشکی مفاصل
•    نقطه‌های فلس مانند که عموماً به صورت دسته‌ای بروز می‌کنند
•    پوست خشک و شکاف برداشته که ممکن است دچار خونریزی شود
•    ناخن‌های ضخیم، حفره‌دار، و یا دندانه‌دار
•    سوزش، خارش یا درد

دیگر اختلالاتی که ممکن است مبتلابه کودکان شوند
همان‌طور که گفته شد، پسوریازیس اطفال اختلال بسیار نادری است. اگر کودکی دچار یک راش شود احتمال دارد که از نوع رایج‌تر راش‌های پوستی نظیر اگزما باشد.
بثورات دیگری که کودکان به آنها دچار می‌شوند شامل موارد زیر است:
• جوش صورتی: این اختلال به هیچ درمانی نیاز ندارد و به مرور زمان رفع می‌شود.
• اریتم توکسیکوم: این نوع دیگری از راش‌های شایع است که به صورت خال‌های متورم قرمز رنگ با محدوده‌های بیمارگون با مرزهای بدنما است. اغلب اوقات یک نقطة سفید یا زرد رنگ در مرکز این لکه به چشم می‌خورد.
• پوست خشک لایه‌دار: تقریباً تمامی اطفال نرمال دچار این نوع ضایعة پوستی هستند و پوست زیر آن نرم و مرطوب است.
• برجستگی‌های کوچک سفید روی بینی و صورت: این ضایعه ناشی از بلوک شدن روغن غدد در نواحی مزبور است. آنها معمولاً با باز شدن غدد روغن در طول چند روز یا چند هفته از روی دماغ و صورت بچه محو می‌شوند.
 لکه‌های سالمون: اینها یک گروه از آشیانه‌های کوچک رگ‌های خونی هستند. سرخی مزبور به این تمایل دارد که در طول چند هفته یا چند ماه از بین برود، اگرچه گاهی از اوقات آنها هرگز به طور کامل محو نمی‌شوند.

چگونه پسوریازیس کودکان را از دیگر اختلالات تشخیص دهیم
تنها راه تشخیص اینکه بچه دچار پسوریازیس یا سایر اختلالات پوستی است مشاهدة دقیق است. برخلاف دیگر بثورات پوستی پسوریازیس در نهایت پوسته پوسته شده و به صورت لکه‌هایی سفید یا نقره‌ای بر بستر قرمز رنگ بروز می‌کند.
پوسریازیس اطفال می‌تواند بر روی پوست اطراف زانو، صورت، جمجمه، ابروها و گردن متمرکز شود حال آنکه دیگر بثورات جلدی در هر جایی از بدن امکان بروز دارند.

درمان
اگر یک راش روی پوست بچه ظاهر شود و علی‌رغم استفاده از کرم‌ها و درمان‌های غیر نسخه‌ای چندین روز بر جایش باقی بماند، مراقبان بچه باید برای معاینة وی او را به دکتر ارجاع بدهند.
برای اینکه دکتر قادر به تشخیص پسوریازیس باشد، نیازمند آن است که تا مدتی راش مزبور را زیر نظر داشته باشد.
وقتی تشخیص پسوریازیس قطعی شود، گزینه‌های درمانی متعددی برای آن وجود دارد که شامل موارد زیر می‌شود:
• کرم‌ها و لوسیون‌های مخصوص مالیدن به پوست
• خشک و تمیز نگه داشتن سطوح مبتلاء
• استفاده از مرطوب کننده‌های طراحی شده برای پسوریازیس
• نوردرمانی
• اجتناب از سرما و گرما
• داروهای خوراکی در صورت تجویز

دورنما
پسوریازیس یک بیماری غیر قابل پیش‌بینی و مادام‌العمر است. این بیماری اغلب با دوره‌های عود و فروکش علایم بیماری همراه است. برخی از افراد نشانه‌های درمان کامل را در خود مشاهده می‌کنند در حالی که دیگران همیشه برخی از علایم آن را در خود می‌بینند.

Source:
Does my baby have psoriasis? Symptoms and treatment
Written by Jenna Fletcher
Reviewed by Debra Sullivan, PhD, MSN, CNE, COI
Last reviewed: Wed 5 April 2017

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

زیست‌پرینتر سه‌بُعدی و تولید پوست مناسب برای پیوند در انسان

محققان اسپانیایی گزارش داده‌اند که زیست‌پرینتری سه‌بُعدی ساخته‌اند که قادر است پوست انسانی را که برای پیوند در بیماران یا آزمایش دارو و مواد شیمیایی مناسب است، تولید کنند. تیم تحقیق شامل گروهی از دانش

کدئین برای کودکان بسیار خطرناک است

آکادمی کودکان آمریکا اصرار دارد که والدین و مراقبان بهداشتی، دادن کُدئین به کودکان را متوقف کنند، و به آموزش‌های بیشتر در مورد ریسک‌ها و محدودیت‌های استفاده از کدیین در بیماران زیر 18 سال فراخوان می‌د