دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

کودکان سنین 3 تا 8 سال در معرض بیشترین احتمال ابتلاء به آلودگی مورد بحث قرار دارند زیرا آنان در هنگام بازی با خاک و خل تماس پیدا می‌کنند.

آسکاریس [اسکارایسیس] یک عفونت روده کوچک است که توسط اسکاریس لومریکوئیدس (ای. لوبریکوئیدس) یک گونه از کرم حلقوی ایجاد می‎شود. کرم‌های حلقوی نوعی کرم انگلی محسوب می‎شوند. عفونت‎های ناشی از کرم‎های حلقوی نسبتاً شایع است. آسکاریس شایع‎ترین نوع عفونت کرم حلقوی محسوب می‎شود. بر مبنای اعلام WHO در حدود ده درصد مردم در کشورهای در حال توسعه دچار کرم‎های روده‎ای هستند. آسکاریس در جاهایی بیشترین شیوع را دارد که از امکانات بهداشتی دنیای مدرن محرومند. مردم از طریق مصرف آب و غذای ناسالم دچار این عفونت می‎شوند. عفونت مزبور به طور معمول باعث ایجاد هیچ علامتی نمی‎شود اما افزایش تعداد کرم‎های حلقوی (هجوم سنگین‎تر) می‎تواند به مشکلاتی در ریه‎ها یا روده‎ها منجر شود.

عفونت‌های کرمک به آسانی گسترش پیدا می‎کنند. بیشترین شیوع آنها در کودکان سنین 5 تا 10 سال، مردم ساکن در مجتمع‌های پرجمعیت، و افراد دارای تماس نزدیک با این گروه از افراد مشاهده می‎شود.

عفونت کرمک بسیار مسری است. فرد ممکن است بر اثر خوردن یا استنشاق ناخواسته تخمک کرمک دچار آن شود. این تخمک‌ها به طور معمول توسط فرد آلوده به کرمک روی یک سطح یا شیء جمع می‎شوند. چرخه عفونت با خوردن این تخمک‎های میکروسکپی آغاز می‎شود. وقتی تخمک‎ها وارد بدن می‎شوند تا زمان از تخم درآمدن و بالغ شدن در روده باقی می‎مانند. در بزرگسالان کرم ماده به داخل کولون می‎رود و در طول شب از راه مقعد از بدن خارج می‌شود. کرمک‎های ماده در چین و شکن پوست اطراف سوراخ مقعد تخمک‎گذاری می‎کنند و خود دوباره به روده بزرگ برمی‎گردند. وجود این تخمک‌ها در اطراف مقعد علت بروز خارش و آزردگی تشریح شده است.

بر مبنای اعلام سازمان بهداشت جهانی، در حدود 10 درصد مردم در کشورهای در حال توسعه دچار کرم‎های روده‎ای هستند.

بچه‌ها به ویژه در مورد ابتلاء به کرم‌های روده‌ آسیب پذیر هستند. دلیلش آن است که بچه‎ها ممکن است در خاک آلوده مثل محوطه‌های شنی و زمین مدرسه بازی کنند. سالمندان نیز به علت ضعف سیستم ایمنی با افزایش خطر ابتلاء به کرم‌های روده‌ مواجه هستند. بر مبنای اعلام سازمان بهداشت جهانی، در حدود 10 درصد مردم در کشورهای در حال توسعه دچار کرم‎های روده‎ای هستند. بیشترین خطر متوجه مردم کشورهای مزبور از ناحیه منابع آب‌های آلوده و نیز بر اثر فقر بهداشتی است. کرم‌ روده که به نام کرم‎ انگلی نیز شناخته می‌شود یکی از انواع اصلی انگل‎های روده محسوب می‎شود.

هر کسی ممکن است دچار عفونت انگلی شود

انگل‎ها ارگانـیسم‎ها یا ریزموجوداتی هستند که برای بقاء خود به زندگی در بدن ارگانیسم‎های دیگر یا میزبان‎ها متکی هستند. برخی از انگل‎ها تأثیر قابل ملاحظه‎ای بر روی میزبان‎های خود ندارند. دیگر انگل‎ها در بدن میزان رشد کرده، تکثیر می‎شوند یا به دستگاه‌های مختلف بدن هجوم برده و باعث بیمار شدن میزبان خود می‎شوند که نتیجۀ آن بروز عفونت انگلی است. عفونت‎های انگلی یکی از مشکلات بزرگ در نواحی استوایی و تحت استوایی کره زمین محسوب می‎شوند. مالاریا یکی از کشنده‌ترین انواع بیماری‌های انگلی است. عفونت‎های انگلی حتی در کشورهایی مثل ایالات متحد آمریکا نیز امکان بروز دارند.

بر مبنای اعلام CDC تقریباً 576 تا 740 میلیون نفر در سطح جهان به عفونت کرم قلابدار آلوده هستند. این بیماری عمدتاً در کشورهای در حال توسعه مناطق استوایی و تحت استوایی مشاهده می‎شود و علت آن فقر بهداشتی است.

احتمال بروز عفونت‌های کرم قلابدار در حیوانات خانگی به ویژه توله سگ‎ها و بچه گربه‎ها وجود دارد. اگر حیوان خانگی کسی دچار عفونتی شود صاحب حیوان ممکن است به طور غیر مستقیم به آن عفونت مبتلاء گردد. مردم از طریق نگهداری سگ یا گربه دچار این انگل نمی‎شوند. تخمک‎ها از طریق مدفوع دفع شده و به لارو تبدیل می‎شوند. تخمک‎ها و لارو در کثافتی که در آن مدفوع حیوان خانگی هست یافت می‎شود. مردم ممکن است از طریق لمس کثافت آلوده با دست یا پای برهنه دچار عفونت کرم قلابدار شوند. در عین حال امکان ابتلاء به عفونت در صورت خوردن اتفاقی خاک آلوده به لارو انگل وجود دارد. برای کاهش خطر ابتلاء مردم باید حیوانات خانگی خود را به طور کامل واکسینه و توسط دامپزشک کرم‎زدایی کنند. همچنین، مردم باید در جاهایی که حیوانات خانگی مدفوع می‎کنند از راه رفتن با پای برهنه خودداری نمایند. این موضوع به ویژه در هنگامی مهم است که فرد ممکن است با مدفوع حیوانی آلوده شود که وضعیت سلامت آن مشخص نیست، مثل مواردی که فرد در پارک‎ها با آنها مواجه می‌‏شود.