دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

عوارض روان‌پریشانه ممکن است ماه‌ها یا سال‎ها پس از ترک مصرف مت‎آمفتامین ادامه یابد. این عوارض ممکن است خود به خود تکرار شده بازگشت کنند.

مقالات الکل / اعتیاد / مواد مخدر
تغییر اندازه و نوع قلم متن

• کاتلین دیویس، دکتر لیندزی اسلوویچک
• ترجمه هامیک رادیان

مت‎آمفتامین یک ماده مخدر محرک روان بسیار اعتیادآور و شبیه به آمفتامین است. مت‎آمفتامین به خاطر اثرات نشئه‎آور آن که شبیه به اثرات کوکائین است مصرف می‎شود.
مت‎آمفتامین میزان طبیعی تولید دوپامین و نوراپی‌نفرین را در مغز افزایش می‌دهد.
اثرات ناشی از مصرف مت‎آمفتامین بیش از کوکائین ادامه پیدا می‎کند، ارزان‎تر از آن است و تولید آن یا ترکیبات عموماً در دسترس آسان‌تر است.
نام‌های خیابانی مت‎آمفتامین شامل گچ، کرانک، یخ، کریستال، مت، شیشه، و شتاب است.
آمفتامین که در قرن نوزدهم کشف شد ابتدا به عنوان یک دکونژستانت بینی و تحریک کننده سیستم تنفسی مورد استفاده قرار می‌گرفت.
در طول جنگ جهانی دوم مت‎آمفتامین - که از نظر ساختار شبیه به آمفتامین است - برای حفظ هشیاری در نیروهای نظامی و تقویت استقامت و خلق و خوی سربازان به کار می‎رفت.
در همان زمان ویژگی بسیار اعتیادآور مت‎آمفتامین آشکار شد. در سال‌های 1970 میلادی این ماده مخدر به فهرست II جدول‎بندی مواد تحت کنترل اضافه شد. مت‎آمفتامین جز در شرایط تجویز از سوی پزشک برای موارد بسیار معدودی از اختلالات پزشکی ماده‎ای است که تولید و مصرف آن غیر قانونی محسوب می‌شود.
تولید مت‎آمفتامین آسان بوده و ماده مخدر نیرومندی است، بنابراین کماکان به عنوان یک ماده مخدر دارای سوءمصرف جدی باقی می‎ماند. مصرف درازمدت این ماده مخدر با اثرات ویرانگر بر روی مصرف کننده و جامعه همراه است.

[در این مقاله می‌خوانیم:]
• مت‎آمفتامین چیست؟
• کاربردها و اثرات
• دوز و اوردوز
• عوارض جانبی
• خطرات مت‎آمفتامین برای سلامت
• ترک مت‎آمفتامین
• دامنه مصرف

مت‎آمفتامین چیست؟
مت‎آمفتامین یک پودر کریستالی سفید رنگ، فاقد بو، و تلخ مزه است که به آسانی در آب یا الکل حل می‎شود.
آمفتامین برای درمان برخی اختلالات پزشکی شامل موارد زیر تجویز می‌گردد:
چاقی
ADHD
نارکولپسی (به صورت فاقد برچسب)
مت‎آمفتامین که ماده مخدری با مواد مشابه است به طور غیر قانونی برای اثرات لذت‎بخش آن مورد استفاده قرار می‎گیرد. کاربرد نادرست آن می‎تواند خطرناک و حتی کشنده باشد.

در همین زمینه بیشتر بخوانیم:

کوکائین - آنچه دانستنش نیاز است

کاربرد و اثرات
اشکال غیر قانونی این ماده مخدر از طریق کشیدن به داخل بینی، دود کردن، تزریق یا به صورت خوراکی استفاده می‎شود.
دود کردن یا تزریق مت‎آمفتامین سبب ایجاد فوری "خیز" یا شعف شدیدی می‌شود که به مدت چند دقیقه ادامه پیدا می‌کند.
به بینی کشیدن آن سبب ایجاد شعف شدید نمی‎شود اما در عوض در طول 3 تا 5 دقیقه پس از مصرف حالت خلسه نیرومندی به فرد دست می‌دهد.
بسته به چگونگی مصرف این ماده مخدر، اثرات آن می‎تواند از 6 تا 24 ساعت ادامه یابد.

اثرات مت‎آمفتامین
مردم مت‎آمفتامین را به خاطر تأثیرات لذت‌‌بخش آن مصرف می‌کنند که شامل موارد زیر است:
• افزایش تمرکز
• بالا بردن میزان فعالیت و حرافی
• کاهش اشتها
• کاهش خستگی مفرط
• احساس قدرت و کنترل بر خود
• حس لذت‎بخش سرخوشی یا حالت نشئگی
در عین حال امکان بروز موارد زیر وجود دارد:
• افزایش میزان تنفس
• تند یا بی‌نظم شدن ضربان قلب
• افزایش فشار خون
• افزایش دمای بدن

مت‎آمفتامین چگونه عمل می‌کند
اثرات لذت‌بخش مت‎آمفتامین هنگامی بروز می‌نماید که بدن مقادیر بسیار بالایی از نوروترانسمیتر دوپامین را آزاد می‎کند. دوپامین یکی از مواد شیمیایی مغز است که در انگیزش، لذت، و عملکرد حرکتی نقش دارد.
همانند بسیاری از مواد محرک موارد سوء مصرف مت‎آمفتامین در الگوی موسوم به "عیاشی و سقوط" بروز می‌یابد. مصرف کننده سعی می‌کند تا برای حفظ حالت نشئگی پیش از زائل شدن اثرات دوز قبلی مقدار بیشتری از ماده مخدر را مصرف کند.
این ماده مخدر بر روی بخش‌هایی از مغز عمل می‌کند که در سیستم پاداش دخالت دارند، و این موضوع فرد را به مصرف دوزهای بیشتر آن تشویق و وسوسه می‌کند.
برخی از افراد مصرف را برای چند روز متوالی تا زمان پایان ذخیره ماده مخدر ادامه می‎دهند و در این مدت از خوردن غذا و خوابیدن اجتناب می‌کنند.
به هر حال گمان می‌رود که این میزان بالای دوپامین باعث سمی‎تر شدن ماده مخدر برای ترمینال‎های عصبی در مغز می‌شود.
مت‎آمفتامین متفاوت از دیگر مواد محرک و خطرناک‎تر از آنها است زیرا درصد بالایی از این ماده مخدر در بدن بدون تغییر باقی می‎ماند. این ویژگی به مت‎آمفتامین امکان می‎دهد تا زمان درازتری در مغز باقی مانده اثرات محرک آن افزایش یابد.

دوز و اوردوز مت‎آمفتامین
وقتی آمفتامین به صورت قانونی تجویز می‎شود دوز مصرف آن به شکل نرمال طیفی از 2.5 تا 10 میلی‎گرم در روز است که به حداکثر 60 میلی‎گرم در روز قابل افزایش است.
از آنجا که مواد مخدر تحت نظارت قرار ندارند هیچ راهی برای تعیین این موضوع وجود ندارد که چه مقدار مت‎آمفتامین در هر دوز خلاف مقررات مصرف می‎شود.
در صورت اوردوز افزایش شدید دمای بدن، حمله قلبی، و تشنج ممکن است اتفاق بیفتد. اگر فرد دچار اوردوز بلافاصله درمان نشود اوردوز ایجاد شده می‎تواند به نارسایی ارگان و مرگ منجر شود.

عوارض جانبی مصرف مت‎آمفتامین
مردم مت‎آمفتامین را به خاطر اثرات لذت‎بخش آن مصرف می‌کنند. به هر حال این ماده مخدر می‎تواند اثرات جانبی خطرناکی داشته باشد که موارد زیر را شامل می‎شود:
• افزایش میزان حواس‌پرتی
تهوع
خشکی دهان و نفس بدبو
میوزیس یا تنگ شدن مردمک چشم
• رعشه
• پیچ‎خوردگی عضلات
• کاهش حافظه
• رفتار پرخاشگرانه یا خشونت‌بار
• اختلال خُلق
• مشکلات شدید دهان و دندان
کاهش وزن
• زخم‎های پوستی بر اثر خارش دادن شدید (خارش پوست)
• سرعت گرفتن ضربان قلب یا بی‌نظمی ضربان قلب
• افزایش فشار خون (هیپرتانسیون)
مصرف درازمدت مت‎آمفتامین می‎تواند به موارد زیر منجر شود:
• پرخاشگری و اضطراب
• گیجی
اینسومنیا
علایم روان‌پریشانه زیر نیز بر اثر مصرف مت‎آمفتامین امکان بروز دارد:
• پارانویا
• پرخاشگری
• توهمات دیداری و شنیداری
• اختلالات خلقی
• توهماتی مثل حس خزش حشرات روی پوست یا زیر آن
پارانویا می‎تواند به بروز افکار مربوط به دگر‌کُشی یا خودکشی منجر شود.
محققان گزارش داده‌اند که تا 50 درصد سلول‎های تولید کننده دوپامین در مغز ممکن است بر اثر مصرف درازمدت مقادیر نسبتاً کم مت‎آمفتامین دچار آسیب دیدگی شود.
عوارض روان‌پریشانه ممکن است ماه‌ها یا سال‎ها پس از ترک مصرف مت‎آمفتامین ادامه یابد. این عوارض ممکن است خود به خود تکرار شده بازگشت کنند.

خطرات مت‎آمفتامین برای سلامت
مصرف مت‎آمفتامین می‎تواند به بروز برخی دیگر از مشکلات سلامت شامل وابستگی، مشکلات قلبی، و دیگر مشکلات روانی و جسمانی منجر شود.

اعتیاد و وابستگی
مت‎آمفتامین پتانسیل بالایی برای ایجاد وابستگی و اعتیاد دارد. تحمل نسبت به این ماده به سرعت ایجاد می‎شود و اعتیاد روانی می‎تواند در یک بازه زمانی نسبتاً کوتاه توسعه پیدا کند.
مت‎آمفتامین بسیار اعتیادآور است. دلیلش باقی ماندن مقادیر بالای دوپامین در سیناپس‌های سلول‎های مغزی برای یک دوره طولانی پس از مصرف مت‎آمفتامین است. دوپامین سلول‏ها را فعال نگه می‎دارد، و به مصرف کننده مت‎آمفتامین امکان آن را می‎دهد که میزان بالایی از نشئگی را احساس کند.
پس از مدتی، مصرف کننده از تولید طبیعی دوپامین ناتوان می‎شود و برای رسیدن به حس نرمال نیاز به مصرف ماده مخدر خواهد داشت، و نیل به لذت در این وضعیت نیازمند مصرف مقدار بیشتری از مت‎آمفتامین خواهد بود.
توقف ناگهانی مصرف مت‎آمفتامین باعث ایجاد علایم فیزیکی ترک، شبیه به مواردی که در هروئین دیده می‌شود، نمی‎گردد. در عوض، فرد ممکن است دچار خستگی مفرط، افسردگی روانی، تحریک‌پذیری، حالت بی‎اعتنایی و سردرگمی شود.

مشکلات قلبی و استروک
مصرف مت‎آمفتامین خطر مشکلات قلبی مثل درد قفسه سینه، آریتمی و هیپرتانسیون را افزایش می‎دهد. این وضعیت می‌تواند به حمله قلبی، قطع حاد شریان آئورت، یا مرگ قلبی ناگهانی حتی پس از اولین مصرف دارو منجر شود.
خطرات مورد بحث در هنگام مصرف این ماده مخدر به همراه مشروب الکی، کوکائین یا مخدرها افزایش می‌یابد.
ریسک بالاتری برای ابتلاء به استروک، احتمالاً به علت افزایش فشار خون یا بالا رفتن میزان اترواسکلروزیس مطرح است.

فساد دندان
سوء مصرف مت‎آمفتامین به شدت به سلامت دندان‎ها آسیب زده سبب فساد آنها می‎شود به شکلی که راهی مگر کشیدن دندان برای فرد باقی نمی‎ماند.
گمان می‌رود که علل مربوط به این وضعیت شامل موارد زیر باشد:
• دچار شدن به خشکی دهان
• افزایش مصرف نوشابه‌های شیرین
• دندان قروچه و قفل کردن دندان‎ها
• فقدان بهداشت دهان و دندان

بیماری پارکینسون
مت‎آمفتامین ممکن است اثراتی بر مغز و اعصاب بر جای بگذارد که حتی در صورت توقف مصرف این ماده مخدر نیز از بین نمی‎روند.
محققان مصرف آمفتامین را با افزایش خطر ابتلاء به بیماری پارکینسون مرتبط دانسته‌اند.

خطرات مسمومیت برای تولید کنندگان مت‎آمفتامین
تولید کنندگان مواد مخدر غیر قانونی "طباخ" نامیده می‌شوند. این افراد در ریسک آسیب دیدگی‎های متعددی در پیوند با تولید مت‎آمفتامین قرار دارند.
هر فردی که در محیط آزمایشگاه تولید مت‎آمفتامین قرار داشته باشد، شامل کودکان، در ریسک قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی قرار دارد.

دیگر ریسک‌ها
دیگر خطرات مربوط به سلامت افزایش ریسک ابتلاء به بیماری‌های قابل انتقال از طریق خون، مثل هپاتیت، در آن گروه از مصرف کنندگان است که از تزریق استفاده می‎کنند.
از آنجا که این ماده مخدر به طرق غیر قانونی تولید و عرضه می‎شود، هیچ کنترلی بر محتویات و ترکیبات آن وجود ندارد. در نتیجه خطر بروز مسمومیت بر اثر وجود مواد ناشناخته در این ماده مخدر مطرح است.
سلامت عمومی فرد مصرف کننده مت‎آمفتامین به علت فقدان مصرف غذا یا تغذیه ضعیف در معرض تباهی است. امکان بروز کاهش وزن شدید وجود دارد.
در عین حال مصرف این ماده مخدر به توانایی تفکر، یادگیری، ادراک و یادآوری لطمه شدید می‌زند. مصرف کننده مت‎آمفتامین ممکن است احساس گیجی و اضطراب داشته باشد.
عواقب اجتماعی مصرف درازمدت مت‎آمفتامین شامل فشارهای مالی، مشکلات کاری، و بروز چالش در روابط خانوادگی است.
برخی از تغییرات ایجاد شده دایمی هستند.

ترک مت‎آمفتامین
علایم ترک مت‎آمفتامین ممکن است در فاصله بیست و چهار ساعت پس از آخرین بار مصرف آن بروز کنند. علایم ترک در این مورد شامل موارد زیرند:
• افسردگی و اضطراب
• ولع ماده مخدر
• بی‎قراری
• کاهش میزان تمرکز
• تحریک‎پذیری
سایکوز (روان‌پریشی)
• رویاهای ناخوشایند یا کابوس‎بینی
• خستگی مفرط
• مشکلات خواب و ایجاد رویاهای واقع‌نما
• افزایش میزان اشتها
• کندی در حرکت
علایم در میزان شدت و مدت متفاوتند. این علایم به طور معمول بین 7 تا 10 روز ادامه دارند.

درمان وابستگی
در حال حاضر هیچ دارویی برای درمان اعتیاد به مت‎آمفتامین وجود ندارد.
راهکارهای ممکن شامل رویکردهای رفتاری مثل درمان شناختی رفتاری، آموزش خانواده، مشاوره فردی، و راهکارهای ایجاد انگیزش مثل دادن پاداش برای کسانی است که مدتی از مصرف ماده مخدر خودداری می‌کنند.

گستره مصرف
بر مبنای اعلام "انستیتو ملی سوء مصرف مواد مخدر" (NIDA)، در سال 2016 میلادی 6.5 درصد افراد 26 ساله و مسن‌تر در مقطعی از زندگی خود مت‎آمفتامین مصرف کرده بودند و 5.4 درصد از این تعداد در زمان مصرف در سنین 12 سال و بالاتر بودند.
بیشترین تولید مت‎آمفتامین مربوط به "سوپرلب‎ها" یا آزمایشگاه‌های بزرگ موجود در کالیفرنیا یا مکزیک است، اما در عین حال امکان تولید آن در آزمایشگاه‌های کوچک خانگی با استفاده از ترکیبات غیر نسخه‌ای نسبتاً ارزان مثل پسودوافدرین وجود دارد.
این ماده مخدر اغلب با مواد دیگری شامل کافئین، طلق و دیگر افزودنی‎های سمی مخلوط می‌شود.
به شکل تجاری مت‎آمفتامین تحت برندی به نام دسوکسین به صورت قرص‌های 5 میلی‎گرمی در دسترس است. این ماده کاربرد بسیار محدودی در زمینه درمان چاقی دارد و اختلال بیش‌فعالی کمبود توجه (ADHD) دارد. داروی مزبور به صورت بدون برچسب برای درمان نارکولپسی استفاده می‌شود./


Source:
MedicalNewsToday
Methamphetamine: What you should know
Last updated Thu 28 June 2018
By Kathleen Davis FNP
Reviewed by Lindsay Slowiczek, PharmD

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

ایبوپروفن و کاهش مرگ ناشی از سرطان ریه

داروهای مورد تایید FDA در سال 2015

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.