دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

علایم اوردوز ریتالین عبارتند از: استفراغ، پرش و پیچش عضلات، برافروختگی، خشکی دهان، تب، تشنج، گشاد شدن مردمک چشم، لرزش غیر قابل کنترل، گیجی، تلاطم، تعریق، توهم، سردرد، سایکوز سمی، و از دست دادن هشیاری

اوردوز ریتالین می‎تواند کشنده باشد، بنابراین در صورت بروز اوردوز این دارو باید به اورژانس مراجعه کرد. علایم اوردوز ریتالین عبارتند از: استفراغ، پرش و پیچش عضلات، برافروختگی، خشکی دهان، تب، تشنج، گشاد شدن مردمک چشم، لرزش غیر قابل کنترل، گیجی، تلاطم، تعریق، توهم، سردرد، سایکوز سمی، و از دست دادن هشیاری. ریتالین یک داروی محرک است که برای درمان اختلال بیش‌فعالی کمبود توجه (ADHD) و نارکولپسی به کار می‎رود. ریتالین بر بخش‎هایی از مغز و سیستم عصبی مرکزی که بیش‌فعالی و تکانش‌ها را کنترل می‎کنند تأثیر می‌گذارد. ریتالین یکی از نام‎های تجاری دارویی به نام متیل‌فنیدیت (متیل‎فنیدات) است. دیگر نام‌های برند برای این دارو شامل کانسرتا، متیلین، و متادیت است. 

کدئین مشابه مرفین (مورفین) و هیدروکودون یک داروی ضد درد مخدری و سرکوب کننده سرفه است. به علاوه کدئین به مقداری جزئی در داخل بدن به مرفین تبدیل می‎شود. مکانیسم دقیق عملکرد کدئین مشخص نیست.

کدئین مشابه مرفین (مورفین) و هیدروکودون یک داروی ضد درد مخدری و سرکوب کننده سرفه است. به علاوه کدئین به مقداری جزئی در داخل بدن به مرفین تبدیل می‎شود. مکانیسم دقیق عملکرد کدئین مشخص نیست. به هر حال همانند مرفین، کدئین به گیرنده‎هایی در مغز (گیرنده‌های مخدر) که برای انتقال درد در سطح بدن و مغز اهمیت دارند، متصل می‎شود. کدئین میزان تحمل نسبت به درد را افزایش داده از میزان ناراحتی کم می‎کند اما در عین حال سبب ایجاد خواب‎آلودگی آرام‎بخش و اختلال در تنفس می‎شود. کدئین معمولاً با استامینوفن (تاینلول) یا آسپیرین مخلوط می‎گردد تا اثرات ضد درد بیشتری ایجاد شود. FDA کدئین را در سال 1950 میلادی تأیید کرد.

کوکائین میزان ماده شیمیایی به شکل طبیعی موجود در مغز به نام دوپامین را که یک پیام‎رسان شیمیایی است و در مدارات مغزی مرتبط برای کنترل حرکت و سیستم پاداش نقش دارد، افزایش می‎دهد.

اثرات مصرف کوکائین تقریباً بلافاصله بروز کرده و در طول چند دقیقه تا یک ساعت از بین می‎رود. اینکه این اثرات چقدر ادامه یابد و چه شدتی داشته باشد به روش مصرف بستگی دارد. تزریق و دود کردن کوکائین تأثیری سریع‎تر و قوی‎تر اما کوتاه‌مدت‌تر از استنشاق از طریق بینی ایجاد می‎کنند. "هپروت" ناشی از استنشاق دماغی کوکائین ممکن است بین 15 تا 30 دقیقه ادامه پیدا کند. این مدت برای شکل دود کردن کوکائین 5 تا 10 دقیقه است. کوکائین میزان ماده شیمیایی به شکل طبیعی موجود در مغز به نام دوپامین را که یک پیام‎رسان شیمیایی است و در مدارات مغزی مرتبط برای کنترل حرکت و سیستم پاداش نقش دارد، افزایش می‎دهد.

متادون باعث تغییر شیوه پاسخگویی مغز و سیستم عصبی به درد می‎شود به شکلی که به فرد احساس تسکین دست می‌دهد.

متادون یکی از داروهای دسته دارویی موسوم به مخدرها است. این دارو در طول جنگ دوم جهانی توسط پزشکان آلمانی تولید شد. وقتی متادون وارد ایالات متحد آمریکا شد برای درمان مردم دچار دردهای شدید و توانفرسا مورد استفاده قرار گرفت. امروزه پزشکان از این دارو به عنوان بخشی از رژیم درمانی مربوط به اعتیاد به هروئین یا داروهای ضد درد مخدری استفاده می‌کنند. متادون از نظر عملکرد بسیار شبیه به مرفین است. مردم می‌توانند متادون را به صورت قرص، پودر یا مایع مصرف کنند. متادون یکی از داروهای نسخه‌ای است و باید به تجویز پزشک مصرف شود. مردمی که به صورت غیر قانونی از این دارو استفاده می‌کنند اغلب آن را تزریق می‎نمایند که این موضوع آنان را در معرض ابتلاء به بیماری‎هایی مثل HIV قرار می‎دهد.

مصرف آلپرازولام در دوران بارداری و شیردهی مجاز نیست

مردم باید آلپرازولام را بر مبنای دستور پزشک مصرف کنند. دوز دارو بر اساس وضعیت پزشکی، سن، و پاسخ فرد به درمان تعیین می‎شود. دوز دارو ممکن است به تدریج افزایش داده شود تا به دوز - پاسخ مناسب برسد. این دارو باعث بروز علایم ترک می‎شود به ویژه اگر در درازمدت یا در دوزهای بالا مصرف شده باشد. در چنین مواردی علایم ترک (مثل تشنج) در صورت توقف ناگهانی مصرف دارو امکان بروز دارد. برای پیشگیری از واکنش‌های مرتبط به ترک دارو، پزشک دوز مصرف را به تدریج کاهش می‌دهد. هر گونه علایم مربوط به ترک باید بلافاصله به پزشک اطلاع داده شود. اگرچه این دارو به بسیاری از مردم کمک می‎کند، در عین حال احتمال ایجاد اعتیاد بر اثر مصرف آن مطرح است. این خطر هنگامی بیشتر است که فرد دچار یک اختلال مصرف مواد (مثل مصرف بیش از حد مشروب الکلی یا اعتیاد به مواد مخدر) باشد. برای کاهش خطر مورد بحث مردم باید داروی مزبور را دقیقاً بر مبنای تجویز انجام شده از سوی پزشک مصرف کنند. 

عوارض روان‌پریشانه ممکن است ماه‌ها یا سال‎ها پس از ترک مصرف مت‎آمفتامین ادامه یابد. این عوارض ممکن است خود به خود تکرار شده بازگشت کنند.

مت‎آمفتامین یک ماده مخدر محرک روان بسیار اعتیادآور و شبیه به آمفتامین است. مت‎آمفتامین به خاطر اثرات نشئه‎آور آن که شبیه به اثرات کوکائین است مصرف می‎شود. مت‎آمفتامین میزان طبیعی تولید دوپامین و نوراپی‌نفرین را در مغز افزایش می‌دهد. اثرات ناشی از مصرف مت‎آمفتامین بیش از کوکائین ادامه پیدا می‎کند، ارزان‎تر از آن است و تولید آن یا ترکیبات عموماً در دسترس آسان‌تر است. نام‌های خیابانی مت‎آمفتامین شامل گچ، کرانک، یخ، کریستال، مت، شیشه، و شتاب است. آمفتامین که در قرن نوزدهم کشف شد ابتدا به عنوان یک دکونژستانت بینی و تحریک کننده سیستم تنفسی مورد استفاده قرار می‌گرفت. در طول جنگ جهانی دوم مت‎آمفتامین - که از نظر ساختار شبیه به آمفتامین است - برای حفظ هشیاری در نیروهای نظامی و تقویت استقامت و خلق و خوی سربازان به کار می‎رفت.

خلاف غذا که ممکن است هضم آن ساعت‎ها طول بکشد، الکل به سرعت و مدت‎ها پیش از دیگر مواد خوردنی توسط بدن جذب می‎شود.

مسمومیت الکل یک عارضه جدی و بعضاً کشنده ناشی از مصرف مقدار زیادی الکل در یک فاصله زمانی کوتاه است. نوشیدن مقدار زیادی الکل به سرعت زیاد می‎تواند بر سیستم تنفسی، ضربان قلب، دمای بدن و رفلکس گاگ تأثیر منفی بگذارد و پتانسیل ایجاد کما و مرگ را دارد. مسمومیت الکل در عین حال ممکن است بر اثر مصرف تصادفی یا ناخواستۀ محصولات خانگی حاوی الکل رخ دهد. فرد دچار مسمومیت الکل نیاز به مراقبت فوری پزشک دارد. اگر ظن مسمومیت الکل در مورد کسی مطرح باشد باید بلافاصله اورژانس خبر کرد.

مقالات دیگر...