دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

مردم باید به خاطر داشته باشند که سایکوز یا روان‌پریشی یک علامت مشخصۀ اختلالات سلامت روان است و خود به تنهایی یک اختلال نیست.

افسردگی دارای ویژگی‌های سایکوتیک (روان‌پریشانه) هنگامی مطرح است که فرد هم به افسردگی و هم به سایکوز (روان‎پریشی) دچار می‎شود. سایکوزها به نوعی گسیختگی از عالم واقع اشاره دارند و می‎توانند شامل علایمی مثل توهم یا هذیان باشند. افسردگی اساسی همراه ویژگی‌های روان‌پریشانه گاهی از اوقات زیر عنوان افسردگی روان‌پریشانه (افسردگی سایکوتیک) مورد اشاره قرار می‎گیرد. این نوعی بیماری جدی است که با ترکیبی از علایم یکپارچه افسردگی اساسی و سایکوز خود را نشان می‎دهد. برخی تخمین‎ها عنوان می‎کنند که 14.7 درصد تا 18.5 درصد مردم مبتلاء به افسردگی اساسی ممکن است دچار ویژگی‎های سایکوتیک باشند و اینکه میزان ابتلاء به این اختلال با بالا رفتن سن افزایش می‎یابد.

یک مرور بر متون منتشر شده در سال 2011 پی برده است که کاربرد درازمدت داروهای ضد افسردگی می‎تواند در مورد برخی مردم به تشدید علایم بیماری منجر شود زیرا مصرف درازمدت مزبور می‎تواند باعث بروز تغییرات بیوشیمیک در بدن شود.

یک مرور بر متون منتشر شده در سال 2011 پی برده است که کاربرد درازمدت داروهای ضد افسردگی می‎تواند در مورد برخی مردم به تشدید علایم بیماری منجر شود زیرا مصرف درازمدت مزبور می‎تواند باعث بروز تغییرات بیوشیمیک در بدن شود. بر مبنای اعلام کالج سلطنتی روان‎پزشکی بریتانیا، 5 تا 6 نفر از هر 10 نفر پس از گذشت 3 ماه از آغاز درمان با داروهای مورد بحث به بهبود قابل توجهی دست پیدا می‎کنند. مردمی که دارو مصرف می‎کنند باید برای بهبود وضعیت خود دستکم 6 ماه مصرف دارو را ادامه دهند. مردمی که مصرف دارو را پیش از 8 ماه قطع می‎کنند ممکن است با بازگشت علایم بیماری مواجه شوند. افرادی که با یک مورد یا بیشتر برگشت علایم بیماری مواجه شده‎اند باید درمان دارویی را دستکم به مدت 24 ماه ادامه دهند.

مردم مبتلاء به افسردگی ممکن است درد و رنج غیر قابل توضیح شامل درد مفاصل یا عضلات، افتادگی و حساسیت پستان و انواع سردرد را تجربه کنند

اثرات افسردگی می‎تواند به ورای احساسات و روان فرد مبتلاء گسترش پیدا کند. افسردگی در عین حال قادر است تا به سلامت جسمانی فرد افسرده آسیب برساند. در این مقاله اثرات جسمانی افسردگی شامل درد مزمن، تغییرات وزن و افزایش میزان التهاب بررسی خواهد شد. افسردگی نوعی اختلال روانی پیچیده است که باعث می‎شود تا فرد دچار افت وضعیت خُلقی شود و می‎تواند فرد افسرده را در موقعیتی قرار دهد که مداوماً با احساس غم و اندوه و ناامیدی دست به گریبان باشد. علایم افسردگی ممکن است یک تجربۀ موقتی و گذرا در پاسخ به نوعی احساس دریغ و ضربه یا تروما باشد. اما وقتی علایم مزبور بیش از دو هفته ادامه داشته باشند، این وضعیت را می‎توان نشانه‎ای از اختلال افسردگی اساسی یا جدی تلقی کرد. علایم مزبور محتمل است که نشانه‌ای از دیگر اختلالات سلامت روانی مثل اختلال دوقطبی یا اختلال استرس پس از ضربه (PTSD) باشند.

اگرچه افسردگی مالیخولیایی به عنوان یک اختلال متمایز در نظر گرفته می‎شود، "انجمن آمریکایی روان‎پزشکی" (APA) دیگر آن را به عنوان یک بیماری روانی جداگانه شناسایی نمی‎کند

در 1400 پیش از میلاد مسیح، بقراط، طبیب و فیلسوف یونانی این نظریه را ارائه داد که بدن انسان حاوی چهار مایع اصلی است: خون، زرداب، بلغم و سودا. بر مبنای این نظریه مردم هنگامی مریض می‎شوند که این چهار مایع در بدن دستخوش عدم توازن و تعادل شوند. بر مبنای نظر بقراط میزان بیش از حد زرداب باعث می‎شود تا فرد دلسرد و دچار ترس شود. یونانیان این وضعیت را مالیخولیا نامیدند. این نام‎گذاری نخستین اصطلاح برای نامیدن افسردگی و نخستین راه برای مطالعه یا تشخیص آن بود. در دوران رنسانس اروپاییان مالیخولیا را یکی از نشانه‌های نبوغ خلاقه تلقی می‎کردند. آنها این خصیصه را در هنر، رسوم و آثار نوشتاری می‎ستودند. اما در قرن هیجدهم این اصطلاح به ریشه‏‌های بالینی خود برگشت. در حوالی قرن نوزدهم میلادی مردم اصطلاح افسردگی را هم‎معنی با مالیخولیا به کار می‎بردند.

افسردگی در نوجوان نوعی ضعف یا چیزی نیست که بتوان به نیروی اراده بر آن غلبه کرد - افسردگی عواقب جدی در پی دارد و نیازمند درمان طولانی مدت است.

افسردگی در نوجوان یک اختلال جدی در سلامت روانی است که باعث ایجاد حس مداومی از اندوه و فقدان علاقه به فعالیت می‎شود. افسردگی در نوجوان بر چگونگی فکر کردن در نوجوانان، احساسات و رفتار آنان تأثیر گذاشته و می‎تواند سبب بروز مشکلات عاطفی، عملکردی و جسمانی شود. اگرچه امکان بروز افسردگی در هر سنی وجود دارد، علایم این بیماری ممکن است در میان نوجوانان و بزرگسالان متفاوت باشد. مسائلی مثل فشار همسن و سال‌‏ها، انتظارات مربوط به تحصیل و تغییرات جسمانی می‎تواند فراز و فرودهای بسیاری در نوجوانان ایجاد کند. اما در مورد برخی نوجوانان این موارد چیزی بیش از احساسات گذرا است - آنها نشانه‎های افسردگی هستند.

فرد مبتلا به افسردگی صبحگاهی علایم تشخیصی اختلال افسردگی اساسی را خواهد داشت. این علایم غالب اوقات در هنگام صبح اوج گرفته یا تشدید می‎شوند

انواع گوناگونی از افسردگی وجود دارد. برخی از آنها موسوم به تغییرات روزمره شامل علایمی هستند که در برخی اوقات روز تشدید می‎شوند. علایم افسردگی می‎تواند شامل احساس بی‌پناهی، اندوه، و ناامیدی باشد و امکان وخامت این علایم در هنگام صبح وجود دارد. اصطلاح رایج برای این نوع تغییرات روزمره افسردگی صبحگاهی است.  روزمره به این معنی است که چنین به نظر می‎رسد که علایم هر روزه در اوقات مشخصی از روز تشدید می‎شوند. در مورد برخی از مردم این اتفاق در هنگام صبح یا عصر رخ می‎دهد. فرد مبتلا به افسردگی صبحگاهی علایم تشخیصی اختلال افسردگی اساسی را خواهد داشت. این علایم غالب اوقات در هنگام صبح اوج گرفته یا تشدید می‎شوند.

تشخیص افسردگی خفیف ممکن است دشوار باشد. بسیاری از علایم امکان دارد که شبیه به پاسخ‎های عاطفی متعارف به نظر برسند.

تشخیص افسردگی خفیف ممکن است دشوار باشد. بسیاری از علایم امکان دارد که شبیه به پاسخ‎های عاطفی متعارف به نظر برسند. اگرچه نام مرتبط بدان ممکن است چنین به ذهن متبادر کند که موضوع چندان جدی نیست، تغییرات خُلقی ممکن است تشدید شوند، و اغلب اوقات کمک می‌کنند تا افسردگی در مراحل اولیۀ آن هدف قرار گیرد. تغییرات قابل ملاحظه در خلقیات و رفتار می‎تواند نشان دهندۀ افسردگی خفیف و نیز تشدید برخی حس‌های فیزیکی باشد. علایم شایع عبارتند از: تحریک‎پذیری، افکار منفی، احساس خستگی به شکل نامعمول، احساس ناامیدی، احساس اندوه مقهور کننده، مکرراً آمادۀ گریستن بودن، احساس بیزاری از خود، دشواری تمرکز، احساس فقدان انگیزش، میل به تنها بودن، دچار شدن به دردها و آلام خفیف غیر قابل توجیه، از دست دادن حس همدلی با دیگران.

مقالات دیگر...