دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

در کشورهای صنعتی، فوبیاها شایع‌ترین اشکال اختلال اضطراب هستند. گمان می‌رود در حدود 50 میلیون نفر در ایالات متحد آمریکا و 10 میلیون نفر در بریتانیا با نوعی از فوبیا به زندگی خود ادامه می‌دهند

مقالات اضطراب / استرس
تغییر اندازه و نوع قلم متن

• کریستین نوردکوئیست
• ترجمة هستی فراست‌فر

فوبیا نوعی هراس غیر عقلانی است، نوعی اختلال اضطراب که در آن فرد دچار خوفی بی‌امان از یک موقعیت، موجودی زنده، مکان یا شیء است.
افراد دچار فوبیا در ابعادی گسترده از تصور خطری که بیش از عالم واقع در ذهن آنها وجود دارد، دوری می‌کنند. در صورت رویارویی با منبع فوبیای خویش، فرد فوبیک از اختلال بی‌حد و حصری رنج می‌کشد که می‌تواند در عملکرد متعارف وی اختلال ایجاد کند. فوبیا در برخی از مواقع می‌تواند به جنون کامل بینجامد. برای برخی از مردم، حتی فکر کردن به موضوع فوبیای خود سبب ایجاد پریشان‌حالی آنی می‌شود.
فوبیا زمانی آغاز می‌‌شود که فرد چهارچوب زندگی خود را با اجتناب از موضوع هراس خویش قالب‌گیری می‌کند. رنج‌برندگان از فوبیا نیازی سحری به غلبه بر هر چیزی دارند که محرک اضطراب آنها می‌شود.
1. فوبیا چیست؟
2. فوبیا‌ها چقدر شایع هستند؟
3. علایم فوبیا
4. علل فوبیا
5. آزمایش‌ها و تشخیص فوبیا
6. درمان فوبیا
7. درمان فوبیا به عنوان رویای ما
8. شایع‌ترین فوبیاها
در اینجا چند اشارة کلیدی در مورد فوبیاها آمده است. جزئیات بیشتر و اطلاعات تکمیلی در متن مقالة اصلی خواهد آمد.
- فوبیاها بسیار بسیار جدی‌تر از ترس‌های معمولی هستند
- هراس از مارها زیر عنوان اُپیدیوفوبیا شناخته می‌شود
- فقط در سطح ایالات متحد آمریکا 50 میلیون نفر دچار انواع فوبیا هستند
- شیوع فوبیا در میان زنان بیشتر از مردان است
- فوبیاها اغلب اوقات ریشه در دوران کودکی انسان دارند
- علی‌رغم آنکه افراد دچار فوبیا (فوبیک) از غیر عقلایی بودن هراس خود باخبرند، قدرتی برای کنترل احساسات خود ندارند
- علایم فوبیا می‌تواند شامل تعریق، درد قفسة سینه، و احساس مورمور شدن یا سوزن سوزن شدن باشد
- فوبیا ممکن است ریشه در انطباق‌های مورد نیاز در دوران تکامل بشر داشته باشد
- مشخص شده است که برخی نواحی مغز در فوبیاها دخالت دارند.

فوبیا چیست؟

اگر موضوع فوبیا چیزی مثل مارها باشد که افراد به ندرت در زندگی روزمره با آنها مواجه می‌شوند، زندگی عادی فرد فوبیک دچار آسیب نمی‌شود. در هر حال، برخی فوبیاهای پیچیده نظیر اگورافوبیا (هراس از ترک خانه یا مکان‌های عمومی) یا فوبیای اجتماعی (اجتماع‌هراسی) (هراس از حضور در جمع مردم)، اجتناب‌ناپذیر هستند.
فوبیاهای غیر پسیکولوژیک – فوتوفوبیا (نور‌هراسی) به معنی حساسیت به نور است. برای مثال اگر فردی دچار ورم ملتحمه یا میگرن باشد، چشم‌های وی به طور مشخص ممکن است نسبت به نور دچار حساسیت شود. اما این به معنی ترس فرد از نور نیست. یکی از علایم بیماری هاری آب‌هراسی یا آب‌گریزی است، که به مفهوم عدم توانایی فرد برای نوشیدن آب است.
تبعیض یا تعصب – برخی از کلمات شامل لغت "فوبیا" به ترس ارجاع نمی‌دهند بلکه اشاره به تبعیض یا تعصب دارند. انسان‌هراسی (هوموفوبیا) یک هراس غیر قابل کنترل از افراد همجنس‌باز نیست؛ نوعی حس تنفر و تبعیض علیه آنها است. برخی از افراد پیر ممکن است از جوانان و نوجوانان متنفر باشند (افیبیفوبیا). گزنوفوبیا (بیگانه‌هراسی) نوعی تنفر از بیگانگان، خارجی‌ها یا افراد ناشناس است.
در اینجا سه گروه اصلی فوبیاها آمده است:
- فوبیاهای خاص (فوبیاهای معمولی) – شامل هراس بی‌قاعده و تناسب نسبت به برخی موقعیت‌های خاص، موجودات زنده، مکان‌ها، فعالیت‌ها یا اشیاء است. مثال‌های زیر در همین مورد است:
- دندان‌پزشکان (دنتوفوبیا) – دندان‌پزشک‌هراسی / dentophobia
- خفاش‌ها (کیروپتوفوبیا) – خفاش‌هراسی / chiroptophobia
- سگ‌ها (سینوفوبیا) – سگ‌هراسی / cynophobia
- پرواز (اویوفوبیا) – پروازهراسی / aviophobia
- مارها (اپیدیوفوبیا) – مارهراسی / opidiophobia
پرندگان (اُرنیتوفوبیا) – پرنده‌هراسی / opidiophobia
وزغ‌ها (رانیدافوبیا) – وزغ‌هراسی / ranidaphobia
دو طبقه‌بندی زیر در مورد فوبیاها یعنی فوبیای اجتماعی و اگورافوبیا به عنوان فوبیاهای پیچیده شناخته می‌شوند. آنها با ترس‌ها یا اضطراب‌های ریشه‌ای‌تر در مورد برخی موقعیت‌ها، حوادث یا وقایع مرتبطند، که آنها را در مقایسه با فوبیاهای ساده به موارد ناتوان‌کننده‌تری برای فرد مبتلاء تبدیل می‌کند.

• فوبیای اجتماعی (اجتماع‌هراسی) /Social phobia اکنون این نوع فوبیا زیر نام «اختلال اضطراب اجتماعی» خوانده می‌شود. فرد دچار فوبیای اجتماعی حضور در مجامع را مشکل و در گاهی از موارد غیر قابل تحمل می‌یابد. رفتن به مهمانی، مراسم عروسی، یا نمایشگاه‌ها و موارد مشابه می‌تواند سبب اضطراب فرد مبتلاء به این فوبیا شود. هراسی از خجل یا تحقیر شدن در جمع در وی وجود دارد. نهایت کابوس شبانه برای یک فرد دچار فوبیای اجتماعی این است که احتمالاً مجبور شود در حضور جمع حرف بزند یا بر روی صحنه در حضور مخاطبان به نمایش بپردازد.
در اینجای پای هراس از داوری شدن از سوی دیگران در میان است. افراد دچار فوبیای اجتماعی از این در هراس هستند که مورد موشکافی قرار گیرند و در میان جمع به حال خود رها شوند، که نوعی مصیبت شرم‌آور غیر قابل تحمل به شمار می‌رود. هراس از مستمسک خنده قرار گرفتن به دلیل وضعیت لباس‌، صدا یا نمای جسمانی‌شان چنان شدید است که مبتلایان به فوبیای اجتماعی ترجیح می‌دهند از حضور در گردهم‌آیی‌های جمعی خودداری کنند.
روان‌شناسان می‌گویند که بخش بزرگی از افراد بزرگسال دچار فوبیای اجتماعی در طول دوران نوجوانی دچار این ابعاد اجتناب از موقعیت‌های اجتماعی می‌شوند. مطالعات نشان داده‌اند که شیوة زندگی گوشه‌گیرانة روزافزون آنها این افراد را برای ابتلاء به افسردگی آسیب‌پذیرتر می‌کند. کارشناسان تأکید دارند که فوبیای اجتماعی با کمرویی یکی نیست.
افراد چاق ممکن است صرفاً به دلیل وزن خود دچار اختلال اضطراب اجتماعی شوند.
اگورافوبیا / Agoraphobia – فرد دچار اگورافوبیا هراس از آن دارد که خود را در موقعیتی ببیند که در آن هیچ راهی برای فرار وی وجود ندارد. آنها از این می‌ترسند که خود را در موقعیتی گیر افتاده ببینند که در آن هیچ کمکی برایشان نیست. اگورافوبیا ممکن است شامل هراس از مسافرت با اتوبوس یا قطار، و رفتن به داخل مغازه یا مراکز خرید باشد. در موارد شدید این اختلال فرد ممکن است حتی قدم گذاشتن به فضای بیرون از خانه را نیز برای خود غیر قابل تحمل ببیند.
مبتلایان به این اختلال همچنین در معرض ریسکی 80 درصدی برای رنج بردن از اختلال پانیک قرار دارند. همچون مورد فوبیای اجتماعی، فرد از جمعیت و مکان‌های عمومی پرهیز می‌کند.

فوبیاها چقدر شایع هستند؟

در کشورهای صنعتی، فوبیاها شایع‌ترین اشکال اختلال اضطراب هستند. گمان می‌رود در حدود 50 میلیون نفر در ایالات متحد آمریکا و 10 میلیون نفر در بریتانیا با نوعی از فوبیا به زندگی خود ادامه می‌دهند. فوبیاها می‌توانند به افراد در هر سن، جنس و موقعیت اقتصادی اجتماعی لطمه وارد کنند.
انستیتو ملی سلامت روانی / The National Institute of Mental Health تخمین زده است که در سال 2011 بین 7 درصد تا 18.1 درصد آمریکایی‌ها در همة سنین از فوبیاها در رنج بوده‌اند.
درصد بیشتری از زنان نسبت به مردان از فوبیاها رنج می‌برد.
فوبیاهای ساده معمولاً در دوران اولیة زندگی – دورة کودکی، شروع می‌شوند و اغلب به مرور زمان وقتی فرد به اواخر دورة نوجوانی می‌رسد، از بین می‌روند. فوبیاهای بغرنج یا پیچیده معمولاً در سنین بالاتر شکل می‌گیرند.

علایم فوبیا

علامت فوبیا چیزی است که ممکن است بیمار احساس و توصیف ‌کند، مانند سردرد، در عین حال این علامت چیزی ممکن است باشد که افراد دیگر نیز مثل خود بیمار می‌توانند ببینند، برای مثال بروز راش‌های پوستی، تورم یا ایجاد کبودی.
علایم زیر در میان بیشتر فوبیاها شایع هستند:
- وقتی فرد دچار فوبیا در معرض تماس با منبع فوبیا قرار می‌گیرد یک حس غیر قابل کنترل اضطراب در او به وجود می‌آید
- احساس اینکه فرد باید به هر قیمت از منبع ایجاد ترس اجتناب کند
- اضطراب در هنگام مواجهه با منبع هراس به قدری مقهور کننده است که فرد قدرت عملکرد خود را به طور کامل از دست می‌دهد
- این موضوع در میان رنج‌برندگان از فوبیاها شایع است که از غیر عقلانی، بی‌وجه و اغراق‌آمیز بودن هراس خود آگاه باشند. در هر حال، علی‌رغم این آگاهی آنها قادر به کنترل احساسات خود نیستند
- اضطراب پانیک و شدید که ممکن شامل موارد زیر باشد:
- تعریق
- تنفس غیر طبیعی (نفس نفس زدن، سعی به حبس نفس خویش)
- شتاب گرفتن ضربان قلب
- لرزش یا رعشه
- گرگرفتگی یا حالت چاییدن
- احساس شوکه شدن
- درد قفسة سینه، گرفتگی قفسة سینه
- دلشوره
- احساس مور مور یا سوزن سوزن شدن
- خشکی دهان
- حالت سردرگمی و گم‌گشتگی
- تهوع
- سرگیجه
- سردرد
- احساس اضطراب هنگامی که منبع هراس در آنجا نیست و صرفاً در موردش فکر می‌شود.
- کودکان فوبیک ممکن است گریه کنند، بسیار به پر و پای والدین بچسبند، تلاش کنند تا خود را پشت آنها یا اشیاء پنهان کنند و کج‌خلقی نشان دهند.

فوبیاهای بغرنج یا پیچیده

فوبیاهای بغرنج احتمال بسیار بیشتری دارد که در مقایسه با فوبیاهای خاص یا ساده به زندگی فرد فوبیک لطمه بزنند.
افرادی که از این نوع فوبیا رنج می‌برند، برای مثال از اگروفوبیا، ممکن است دچار شماری از فوبیاهای مرتبط، نظیر مونوفوبیا  (تنهایی‌هراسی / ترس از تنها ماندن) یا کلاؤستروفوبیا (هراس از به دام افتادن یا حضور در فضاهای بسته) شوند. در موارد شدید افراد دچار اگروفوبیا به ندرت از خانه خارج می‌شوند.

علل فوبیا

آغاز فوبیا در سنین بعد از 30 سالگی غیر معمول است. اغلب فوبیاها در سنین اوایل کودکی، سال‌های نوجوانی و اوایل بزرگسالی شکل می‌گیرند. فوبیا می‌تواند بر اثر یک موقعیت یا تجربة استرس‌‌آور، یک واقعیت دهشتناک یا وجود فوبیا در والدین یا اهل خانه، که کودک به شکل پیشرونده‌ای از آن باخبر می‌شود، شکل بگیرد.

علل شایع فوبیاهای خاص (ساده)

این نوع فوبیاها معمولاً در سنین 4 تا 6 سالگی کودکان آغاز می‌شوند. در برخی موارد ممکن است آنها نتیجة اتفاقی باشند که در اوایل زندگی برای کودک روی داده است. محرک فوبیا می‌تواند تجربة ناخوشایندی در یک فضای محدود بوده باشد، که به مرور زمان رشد و افزایش پیدا کرده و به کلاؤستروفوبیا تبدیل می‌شود.
همان گونه که در بالا اشاره شد وجود فوبیا در یکی از اعضاء خانواده یکی از علل شایع فوبیاهایی است که در دوران کودکی شکل می‌گیرند. کودکی که مادر وی از اراکنوفوبیا رنج می‌برد بسیار محتمل‌تر است که دچار همان نوع فوبیا شود. کارشناسان اصرار دارند که فوبیاها اکتسابی بوده از پدر و مادر به فرزند می‌رسند و به صورت وراثتی منتقل نمی‌شوند.

علل شایع فوبیاهای بغرنج

علل بروز اگورافوبیا یا فوبیای اجتماعی هنوز همچون یک راز باقی مانده است و هیچ‌کس در مورد علل بروز آن مطمئن نیست. متخصصان مراقبت‌های پزشکی معتقدند که این نوع فوبیاها بر اثر تلفیق تجارب زندگی، شیمی مغز و علل ژنتیک بروز می‌کنند.
محققان می‌گویند، که در مقایسه با اگورافوبیا احتمال بیشتری درد که فوبیای اجتماعی ناشی از یک تجربة بیش از حد استرس‌زا بوده باشد.

فوبیاها و ادامه زندگی – احتمال دارد تکامل توضیح‌دهندة بسیاری از فوبیاها باشد. در محیط دوران پیش از تاریخ،  حضور در فضاهای باز با افزایش ریسک قرار گرفتن حتی خورده شدن فرد توسط حیوانات وحشی همراه بود. غریزة ماندن در خانه، خصوصاً برای کودکان خردسال، به ادامة بقاء کمک می‌کرد.
کودکان خردسال در غارها و کلبه‌هایشان آموزش سریعی در مورد اجتناب از مارها و عنکبوت‌های خطرناک می‌گرفته‌اند.
احتمال دارد که فوبیای اجتماعی در دوران باستان و دوران پیش از تاریخ یکی از غرایز مفید برای ادامة بقاء بوده باشد. بودن در میان جمع مردمانی که نمی‌شناسید، شاید اهالی قبایل دیگر، بسیار خطرناک‌تر از یافتن خود در میان جمعیتی ناشناس در یکی از مراکز خرید امروزی بود. 
نوروبیولوژی – برخی از نواحی مغز – کورتکس پری‌فرونتال، کورتکس پری‌فرونتال مدیال، کورتکس پری‌فرونتال شکمی، و امیگدلا – وقایع خطرناک یا بالقوه مرگ‌آور را ذخیره کرده و به یاد می‌آورند. در موقعیت‌های بعدی، اگر واقعه‌ای بسیار مشابه اتفاق بیفتد، این سطوح مغز خاطرة واقعة مشابه پیشین را به یاد می‌‌‌آورند و اگر تجدید رویدادی در کار باشد بدن واکنش نشان می‌دهد.
برخی از درمان‌های مؤثر مغز را در مسیر جایگزین کردن و واکنش نشان دادن با رفتارهای عقلانی‌تر مدیریت می‌کنند. فوبیاها پدیده‌های غیر عقلانی هستند – مغز به یک محرک واکنش اغراق‌آمیز نشان می‌دهد. بدبختانه نواحی مرتبط در مغز که با ترس و استرس سر و کار دارند وقایع هراس‌آور را به شکل نامناسبی تجدید می‌کنند.
دانشمندان علم اعصاب دریافته‌اند که فوبیاها اغلب اوقات به آمیگدلا مرتبط هستند، که زیر غدة هیپوفیز مغز قرار دارد. آمیگدلا می‌تواند محرک رها شدن هورمون‌های پاسخ "بجنگ یا دررو" باشد که مغز و بدن را در یک وضعیت بسیار هشدارآمیز و استرس‌آور قرار می‌دهند.

آزمایش‌ و تشخیص فوبیا

افراد دچار فوبیا تقریباً همیشه از ابتلاء خود به این عارضه آگاه هستند، و در هنگام صحبت با دکتر در مورد علایم و نشانه‌های فوبیای خود گارد دفاعی یا کتمان ندارند. این وضعیت به میزان زیاد به تشخیص فوبیا کمک می‌کند. با وجود این میلیون‌ها نفر از مبتلایان به فوبیاها با متخصصان مراقبت‌های بهداشتی در مورد ترس‌ها و هراس‌های خود مشورت نمی‌کنند. این مایة تأسف است چون امروز درمان‌های مؤثری برای فوبیاها در دسترس قرار دارد.
تشخیص اگورافوبیا – اضطراب بریتانیا / Anxiety UK یک سازمان خیریة بریتانیایی، تشخیصی توسط خود فرد فوبیک ارائه داده، که شامل یک سری پرسش است. افرادی که به اغلب پرسش‌های زیر جواب "آری" می‌دهند، به احتمال زیاد دچار فوبیا هستند و باید به دکتر مراجعه کنند.
آیا موقعیت‌های زیر باعث ایجاد نگرانی در شما می‌شود؟
- ترک خانه
- ایستادن در صف‌های طولانی
- رفتن به زیر زمین، زیرگذر، تونل یا هر فضای سربسته
- تنها ماندن در خانه
- حضور در فضاهای باز و گسترده مثل پارک یا دشت
- حضور در کنار افراد متعدد نظیر جمعیت مردم
- آیا شما تعمداً از حضور در موقعیت‌های نام برده در بالا اجتناب می‌کنید؟

 تشخیص فوبیای اجتماعی – دکتر سعی خواهد کرد تا مشخص کند این فوبیا در کجا متمرکز می‌شود:
- هراس شدید از تحقیر یا خجالت‌زدگی در حداقل یک موقعیت اجتماعی. ترس مداوم است. ترس به طور مشخص با حضور مردم ناشناس بروز می‌کند، یا وقتی که افراد از نزدیک مورد موشکافی قرار می‌گیرند.
- موقعیت‌های ترسناک محرک اضطراب شدید و حتی حملات پانیک می‌شوند.
- هراس، آگاهانه است اما تفاوتی در موضوع ایجاد نمی‌کند، بیمار قادر به کنترل آن نیست.
- بیمار از موقعیت‌های اجتماعی اجتناب می‌کند، همچنین از موقعیت‌هایی که مجبور است در مقابل مردم ظاهر شود و چیزی ارائه دهد (سخنرانی در حضور جمع، رفتن روی صحنه در حضور تماشاچیان)
- علایم فوبیاهای اجتماعی به شدت به زندگی افراد لطمه می‌زنند. توانایی آنها برای کار کردن، حضور در فعالیت‌های اجتماعی و عملکرد در روابط به شکل بدی آسیب می‌بیند.
- دیگر توضیحات محتمل برای فوبیا نظیر بیماری یا اختلال، اختلال روانی، یا عوارض جانبی داروها از تشخیص خارج شده‌اند.
- در موقعیت‌های اجتماعی کودک دچار فوبیا فرار می‌کند، گریه می‌کند، کج‌خلقی نشان می‌دهد یا سر جایش خشکش می‌زند.
- کودک قادر به درک این موضوع نیست که ترس وی غیر عقلانی و بی‌دلیل است.
- ترس مبتلایان بیش از 6 ماه دوام دارد.
برای دکتر جهت تشخیص فوبیای اجتماعی، این مهم است که منبع ترس بر اثر اضطراب باشد، و نه علایم ثانویه به اختلالات دیگر نظیر اختلالات توهم و چاقی. اضطراب باید ناشی از حضور در محیط اجتماعی باشد و نه چیز دیگر. یک شاخصة اصلی وضعیت بیمار باید اجتناب از موقعیت‌های اجتماعی باشد.
تشخیص فوبیاهای خاص (ساده) – دکتر در این مورد تصمیم می‌گیرد که:
- آیا علت فوبیا موقعیت، اتفاق، موجود زنده، مکان یا شیء محرک هراس شدید و غیر عقلانی است
- آيا این هراس مداوم است
- آیا بیمار به محض مواجهه با منبع فوبیای خود بلافاصله پاسخ اضطرابی نشان می‌دهد
- آیا بیمار از غیر عقلانی بودن و بی‌دلیل بودن ترس خود باخبر است، اما کاری در این مورد نمی‌کند؛ بیمار در این مورد کنترلی بر خود ندارد (کودکان خردسال‌تر از آن هستند که از ترس خویش آگاهی داشته باشند)
- آیا بیمار به هر قیمتی از مواجهه با منبع هراس خود خودداری می‌کند
- اگر بیمار مجبور به رودروریی با منبع هراس خود شود و قادر به فرار نباشد، آیا به رفتار شدید اضطرابی ادامه می‌دهد
- دیگر عوامل محتمل نظیر تأثیر درازمدت مصرف دارو، ناخوشی یا بیماری یا دیگر اختلالات روانی از تشخیص خارج شده‌اند
- در کودکان – آیا علایم فوبیا بیش از 6 ماه ادامه داشته‌اند
در مورد تمامی فوبیاها، دکتر کار خود را با ارزیابی بیمار از طریق بررسی تاریخچة پزشکی او و انجام معاینة بالینی آغاز می‌کند. اگرچه هیچ تست آزمایشگاهی برای تشخیص فوبیا وجود ندارد، دکتر ممکن است برای از تشخیص خارج کردن برخی عوامل نظیر انواع بیماری و ناخوشی برخی تست‌ها را درخواست کند.
اگر شک به باور وجود فوبیا باشد و این باور آنقدر شدید باشد که به توانایی عملکردی بیمار آسیب برساند، بیمار به روان‌پزشک یا روان‌شناسی که در تکنیک‌های مصاحبه و ابزار ارزیابی بیمار خبرگی دارد، ارجاع داده می‌شود.

درمان فوبیاها

اگر فوبیا سبب مشکلات حاد نشود، اغلب بیماران به این نتیجه می‌رسند که صرف اجتناب از منبع هراس برای در کنترل نگه داشتن شرایط آنها کافی است.
برخی از فوبیاها غیر قابل اجتناب هستند، برای مثال اویوفوبیا (هراس از پرواز). در چنین مواردی، باید برای بیمار کمک‌های تخصصی تدارک دیده شود.
خبر خوب این است که در صورت درمان کامل، اغلب فوبیاها مداوا می‌شوند. درمان نیازمند آن است که در مورد هر فرد خاص دارای چیدمان ویژه باشد – هیچ درمان واحدی برای تمامی افراد کارآیی ندارد.
دکتر، روان‌پزشک یا روان‌شناس ممکن است رفتاردرمانی، دارودرمانی یا تلفیقی از هر دو را توصیه کند. هدف درمان کاهش علایم ترس و اضطراب و کمک به بیمار برای مدیریت واکنش‌هایش نسبت به منبع هراس وی است.

داروها

داروهای زیر در مورد درمان فوبیاها مؤثر نشان داده‌اند:
- بتابلوکرها / Beta blockers – این داروها در وهلة نخست برای درمان فشار خون بالا و بیماری‌های قلبی عروقی استفاده می‌شوند. بتابلوکرها می‌توانند در کاهش علایم تپش قلب و همچنین لرزش اندام‌ها مؤثر باشند. بسیاری از بیماران می‌گویند که این داروها برای کاهش لرزش صدای آنها نیز کمک کننده هستند. افراد دچار مراحل غیر قابل کنترل هراس ممکن است این نوع داروها را مفید بیابند.
عوارض جانبی بتابلوکرها می‌تواند شامل آشوب یا ناراحتی معده، خستگی مفرط، مشکلات خواب و احساس سرما در انگشتان باشد.
- داروهای ضد افسردگی – داروهای مهار کنندة بازجذب سروتونین اغلب اوقات برای افراد دچار فوبیا تجویز می‌شود. آنها بر میزان سروتونین در مغز اثر می‌گذارند، که منجر به بهبود خلق و خوی بیمار می‌شود. سروتونین یک پیام‌رسان عصبی است؛ یک مادة شیمیایی مغز که ارتباط بین نورون‌ها (سلو‌ل‌های مغزی) را تسهیل می‌کند.
- پاروکستین / Paroxetine (سیروکسات، پکسیل) دارویی است که استفاده از آن در مورد فوبیای اجتماعی رایج است، در حالی که سیتوالوپرام / Citalopram (سلگزا، سیپرامیل) و اسیتالوپرام / escitalopram (لگزاپرو، سیپرالکس) برای اختلال پانیک به کار می‌روند. ونلافاکسین / Venlafaxine (افکسور) گاهی از اوقات برای درمان اختلال اضطراب جنرالیزه شده به کار می‌رود.
داروهای بازجذب سروتونین ممکن است بدواً باعث تهوع، مشکلات خواب و سردرد شوند.
یک داروی سه‌حلقه‌ای ضد افسردگی نظیر کلومیپرامین / clomipramine (آنافرانی) نیز مشخص شده است که به کاهش علایم فوبیا کمک می‌کند. عوارض جانبی اولیة این دارو می‌تواند شامل بی‌خوابی، تاری دید، یبوست، مشکلات ادراری، بی‌نظمی ضربان قلب، خشکی دهان و رعشه باشد.
اگر داروهای بازجذب سروتونین کارآیی نداشته باشند، دکتر ممکن است یک مهارکنندة مونوآمین اکسیداز (MAOI) را برای موارد فوبیای اجتماعی تجویز کند. یک مثال از این مورد داروی موکلوبمید / moclobemide (مانریکس) است. در صورت مصرف این گروه دارویی بیمار ممکن است مجبور به پرهیز از مصرف برخی غذاها باشد. عوارض جانبی این داروها در وهلة اول شامل سرگیجه، ناراحتی یا آشوب معده، بی‌قراری، سردرد و مشکلات خواب است.
- ترانکوئلایزرها / Tranquilizers (آرام‌بخش‌ها) – بنزودیازپین‌ها ممکن است به کاهش علایم اضطراب کمک کنند. مثال‌هایی از آنها شامل لورازپام (آتیوان)، آلپرازولام (زاناکس یا نیراوام)، دیازپام (والیوم)، یا کلردیازپوکساید (لیبریوم) است. بیماران باید در مورد مصرف این گروه از داروها بسیار هشیار باشند چون آنها می‌توانند اعتیادآور باشند. بیماران دارای تاریخچة الکلیسم باید از مصرف آرام‌بخش‌ها خودداری کنند.
رفتاردرمانی – حساسیت‌زدایی (تماس‌درمانی)، اگر به صورت کامل انجام شود می‌تواند برای دگرگون کردن پاسخ بیماران به منبع هراس آنها مفید باشد. در این روش درمانی بیماران به صورت تدریجی به منبع هراس خود نزدیک‌تر می‌شوند. فردی که از پرواز با هواپیما در هراس است ممکن است کار درمانی را با تصور و تفکر در مورد پرواز شروع کند، سپس به هواپیما نگاه کند، آنگاه به یک فرودگاه برده شود، شاید در یک کابین شبیه‌سازی شدة هواپیما نشانده شود، و در نهایت سوار هواپیما گردد.
مداوای فوبیا با تماشای دیگران – محققان انستیتو کارولینسکا در سوئد بر این باورند که فوبیا را می‌توان از طریق تماشای فعل و انفعال آنها با منبع ترس بیمار درمان کرد. مطالعة آنها و یافته‌هایشان در نشریة علوم روان‌شناسی منتشر شده است.
درمان شناختی رفتاری – درمان‌گر کمک می‌کند تا بیمار فوبیایی راه‌های مختلفی از به تصور درآوردن منبع هراس خود را بیاموزد، به شکلی که بتواند مقابله با‌ آن را آسان‌تر تلقی کند. به چشم‌اندازهای جایگزین فکر می‌شود. بیمار می‌آموزد در مورد تأثیر رویکرد غلط بر کیفیت زندگی فکر کند و اینکه روش‌های تازه چگونه مسیر را تغییر می‌دهند. مهم‌تر از همه اینکه افراد دچار فوبیا یاد می‌گیرند صاحب احساسات و افکار خود شوند.
یک مطالعه که از سوی محققان بریتانیایی انجام شد چنین دریافته است که درمان رفتاری شناختی در کمک به افراد دچار دنتوفوبیا (ترس از دندان‌پزشکان) مؤثر است.

درمان فوبیا به عنوان رویای ما

تیمی از محققان دانشگاه نورث وسترن در نشریة نیچر علوم اعصاب / Nature Neuroscience توضیح می‌دهند که حافظة عاطفی را می‌توان در هنگامی که ما در خواب بسر می‌بریم، دستکاری کرد، که این می‌تواند در نهایت به درمان‌های جدید در هنگامی که ما رویا می‌بینیم منجر شود.
کاترین هانر و همکارانش توضیح داده‌اند که در مطالعات پیشین نشان داده شده است که چگونه می‌توان در هنگام خواب فراگیری توالی حرکتی را هم‌اندازة فراگیری فضایی تقویت کرد. این محققان برآنند که نظیر چنین کاری در مورد حافظة احساسی نیز قابل انجام است.

رایج‌ترین فوبیاها

ده فوبیای رایج در ایالات متحد آمریکا و انگلستان عبارتند از:
- فوبیای اجتماعی – هراس از حضور در مکان‌های پرجمعیت
- اگورافوبیا – هراس از حضور در جایی که در آن حمایتی برای فرد نیست، دوری از خانه، فضاهای باز
- کلاؤستروفوبیا – هراس از حضور در فضاهای تنگ و محدود
- ائروفوبیا – ترس از پرواز
- اراکنوفوبیا – ترس از عنکبوت‌ها
- فوبیای رانندگی – ترس از رانندگی با اتومبیل
- ایمیتوفوبیا – ترس از استفراغ
- اریتروفوبیا – ترس از خجالت‌زدگی، خجل شدن
- هیپوکوندریا (بیماری‌هراسی)– هراس از بیمار شدن
- زوفوبیا – هراس از حیوانات /

در همین زمینه مطالعه لینک زیر در وبسایت مهرین - اخبار سلامت پیشنهاد می‌شود:
اتوفوبیا یا ترس از تنها ماندن

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

بستن در‌ به روی بیماران روانی از میزان خودکشی کم نمی‌کند

بر مبنای مقالة منتشر شده در لنست روان‌پزشکی قفل کردن در اتاق‌ها در بیمارستان‌های روانی میزان خودکشی بیماران فاقد اجازة خروج را کم نمی‌کند. افراد دچار مشکل اختلالات ذهنی بیش از جمعیت عمومی در خطر خودکش

وابستگی به الکل در درازمدت به توانایی‌های شناختی آسیب می‌زند

وابستگی به الکل پیامدهای منفی جسمانی و اجتماعی بسیاری به همراه دارد. مطالعة جدید بر آن است تا نقصان شناختی مرتبط به مصرف درازمدت الکل را مورد بررسی قرار دهد. سوء مصرف الکل موضوع کوچکی نیست. بر مبنای د

نظرات (1)

  1. حسن بذرپرست

جامع و مانع. مطلب خوب و مفید.

  پیوست ها
 
تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.

 

X

کپی رایت

هرگونه کپی مطالب سایت به هر شکل پیگرد قانونی دارد.