دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

مردم سالمند در ریسک بالاتری برای شکستگی هیپ قرار دارند

مقالات استخوان / اُرتوپدی
تغییر اندازه و نوع قلم متن

• مایو کلینیک
• ترجمه هامیک رادیان


شکستگی هیپ [شکستگی استخوان مفصل ران] یک آسیب دیدگی جدی است، با عوارضی که می‎توانند تهدیدی برای زندگی فرد باشند. خطر شکستگی هیپ با بالا رفتن سن افزایش می‎یابد.
مردم سالمند در ریسک بالاتری برای شکستگی هیپ قرار دارند زیرا در این گروه از مردم استخوان‌ها با افزایش سن تضعیف می‎شوند (استئوپوروزیس). دارودرمانی با استفاده از داروهای متعدد، ضعف بینایی و مشکلات تعادل نیز احتمالاً سقوط یا افتادن را - که یکی از شایع‌ترین علل شکستگی هیپ به شمار می‎رود، در مردم سالمند افزایش می‎دهد.
شکستگی هیپ تقریباً در تمامی موارد نیاز به ترمیم با عمل جراحی دارد که از طریق فیزیوتراپی پیگیری می‎شود. برداشتن گام‎هایی در راستای حفظ چگالی استخوان و اجتناب از سقوط می‎تواند به پیشگیری از شکستگی هیپ کمک کند.

[در این مقاله:]
• علایم شکستگی هیپ
• علل شکستگی هیپ
• ریسک فاکتورهای شکستگی هیپ
• عوارض شکستگی هیپ
• پیشگیری از شکستگی هیپ
• تشخیص شکستگی هیپ
• درمان شکستگی هیپ

علایم شکستگی هیپ
نشانه‎ها و علایم شکستگی هیپ عبارتند از:
• ناتوانی در حرکت بلافاصله پس از سقوط یا افتادن
درد شدید در ناحیه مفصل ران یا کشاله ران
• ناتوانی از حمل وزن بدن بر روی پا در سمتی که مفصل ران دچار شکستگی شده است
• خشکی، کبودی و ورم در ناحیه مفصل ران و اطراف آن
• کوتاه‌تر شدن پا در سمت دچار آسیب‎دیدگی مفصل ران
• چرخش به سمت بیرون پا در سمت آسیب دیده

علل شکستگی هیپ
برخورد شدید - برای مثال در تصادف اتومبیل - می‎تواند در مردم تمامی سنین به شکستگی هیپ منجر شود. در افراد سالمند شکستگی هیپ در اغلب موارد نتیجه سقوط از بلندی است. در مردم دچار ضعف استخوان شکستگی هیپ ممکن است به سادگی بر اثر ایستادن روی پا و چرخش بر روی مفصل ران بروز کند.

ریسک فاکتورهای شکستگی هیپ
میزان شکستگی هیپ به شکل قابل توجهی بر مبنای موارد زیر افزایش می‌یابد:
• سن. تراکم استخوان و توده عضلانی با افزایش سن گرایش به کاهش نشان می‎دهند. افراد سالم در عین حال ممکن است مشکلاتی در مورد بینایی و حفظ تعادل داشته باشند، که به نوبه خود ریسک سقوط را افزایش می‎دهند.
• جنس. در حدود 70 درصد موارد شکستگی هیپ در زنان رخ می‎دهد. زنان به شکلی سریع‌تر از مردان تراکم استخوانی خود را از دست می‎دهند، که بخشاً علت آن اُفت میزان استروژن است که به همراه یائسگی بروز می‎کند و باعث شتاب گرفتن روند از دست رفتن چگالی استخوان می‎شود. به هر جهت، مردان نیز ممکن است دچار سطوح خطرناک از دست دادن چگالی استخوان شوند.
• اختلالات پزشکی مزمن. اختلالات غدد درون‌ریز، مثل پرکاری تیروئید، می‎توانند به شکنندگی استخوان منجر شوند. اختلالات روده‌ که می‎توانند باعث کاهش جذب مواد مغذی مثل ویتامین D و کلسیم شوند، نیز به قادرند به تضعیف استخوان و شکستگی هیپ منجر شوند.
اختلالات پزشکی آسیب زننده به مغز و سیستم عصبی شامل اختلال شناختی، زوال عقل، بیماری پارکینسون، استروک، و نوروپاتی محیطی، نیز ریسک سقوط را در مردم افزایش می‎دهند.
• برخی داروها. داروهای حاوی کورتیزون مثل پردنیزون، می‎توانند در صورت مصرف درازمدت باعث تضعیف استخوان شوند. برخی داروها یا برخی ترکیبات دارویی می‎توانند سبب ایجاد گیجی شوند و فرد را در برابر سقوط آسیب‌پذیرتر کنند. داروهای تأثیرگذار بر سیستم عصبی مرکزی مثل داروهای خواب‎آور، داروهای ضد سایکوز (ضد روان‎پریشی) و آرام‌بخش‌ها، شامل بنزودیازپین‌ها از جملۀ داروهایی هستند که اغلب با مشکل سقوط یا افتادن مرتبطند.
• مشکلات تغذیه. فقدان ویتامین D و کلسیم در رژیم غذایی در زمان جوانی باعث کاهش بیشینه توده استخوانی و افزایش خطر بروز شکستگی استخوان در دوره‌های بعدی زندگی می‎شود. اختلالات خوردن شدید مثل آنورکسی نرووسا (آنورکسیا نرووسا) و بولیمی، می‎توانند به ساختار اسکلتی از طریق محروم کردن بدن از مواد مغذی اساسی مورد نیاز برای تشکیل استخوان آسیب برسانند.
• عدم فعالیت فیزیکی. ورزش‌های قدرتی مثل راه‌پیمایی به تقویت استخوان‎ها و عضلات کمک می‎کنند و احتمال سقوط و شکستگی را کاهش می‎دهند. اگر کسی به طور منظم در این نوع ورزش‎ها فعال نباشد ممکن است به کاهش تراکم استخوان و تضعیف استخوان دچار شود.
• مصرف تنباکو و مشروب الکلی. این هر دو می‎توانند در فرآیند نرمال ساخته شدن استخوان و حفظ آن اختلال ایجاد کنند، که نتیجه آن از دست دادن استخوان است.

عوارض شکستگی هیپ
شکستگی هیپ می‎تواند استقلال فردی بیمار را در آینده کاهش دهد و حتی باعث کوتاه شدن عمر او شود. در حدود نیمی از مردمی که دچار شکستگی هیپ هستند دیگر نمی‎توانند زندگی خود را به شکل مستقل و بدون کمک دیگران ادامه دهند.
اگر شکستگی هیپ باعث محدودیت حرکتی درازمدت شود، عوارض آن شامل موارد زیر خواهد بود:
• لخته شدن خون در پاها یا ریه‌ها
• زخم بستر
عفونت دستگاه ادراری
پنومونی
• از دست دادن باز هم بیشتر توده عضلانی، که ریسک سقوط و آسیب‌دیدگی را در فرد افزایش می‎دهد
به علاوه، مردم دچار شکستگی هیپ در معرض افزایش ریسک تضعیف استخوان و سقوط‌های بیشتر قرار دارند که این به معنی افزایش قابل ملاحظه خطر دچار شدن به شکستگی هیپ بعدی است.

پیشگیری از شکستگی هیپ
گزینه‎های سبک زندگی سالم در اوایل بزرگسالی باعث ایجاد بالاترین سطح توده استخوانی شده و خطر بروز پوکی استخوان را در سال‌های بعدی زندگی کاهش می‌دهد. همین موازین می‎توانند ریسک متوجه فرد را برای سقوط یا افتادن کاهش دهند و در صورت رعایت موازین مورد اشاره در تمامی سنین سلامت عمومی وی را بهبود ببخشند.
برای اجتناب از سقوط و حفظ سلامت استخوان:
• مقدار کافی کلسیم و ویتامین D مصرف کنید. به عنوان یک قاعده کلی زنان و مردان سنین 50 و بالاتر باید روزانه 1200 میلی‎گرم کلسیم، و 600 واحد بین‌المللی ویتامین D دریافت کنند.
• برای تقویت استخوان‎ها و بهبود تعادل ورزش کنید. ورزش‎های مستلزم حمل وزن بدن، مثل پیاده‎روی، به حفظ چگالی استخوان در بالاترین میزان برای سال‌های طولانی‌تر کمک می‎کنند. ورزش در عین حال قدرت کلی فرد را افزایش داده احتمال دچار شدن به سقوط را در وی کاهش می‎دهد. پرورش قوه حفظ تعادل نیز برای کاهش خطر سقوط مهم است زیرا این قوه گرایشی به تضعیف بر اثر بالا رفتن سن از خود نشان می‌دهد.
• از مصرف دخانیات و مشروب الکلی اجتناب کنید. دخانیات و الکل چگالی استخوان را کاهــش می‎دهند. نوشیدن مشروب الکلی به میزان زیاد در عین حال باعث تضعیف نیروی حفظ تعادل می‎شود و در نتیجه خطر سقوط برای فرد افزایش پیدا می‎کند.
• خانه خود را در مورد مخاطرات مطرح بررسی کنید. قالیچه‌ها را از سر راه بردارید، وسایل الکتریکی را کنار دیوار قرار دهید، و چیدمان درستی برای مبلمان و هر چیز دیگری که رسیدن به آنها مستلزم حرکت است ایجاد کنید. از کافی بودن روشنایی اتاق‎ها و مسیرهای عبور مثل راهروها اطمینان حاصل کنید.
• چشم‌های خود را بررسی کنید. هر ساله به چشم‌پزشک مراجعه کنید یا در صورت ابتلاء به دیابت یا یک بیماری چشم این کار را در فواصل زمانی کوتاه‌تری پیگیری نمایید.
• داروهای خود را پایش کنید. احساس سرگیجه و ضعف که از عوارض جانبی بسیاری از داروها است، می‎تواند خطر افتادن را افزایش دهد. مردم باید در مورد عوارض جانبی داروهای مصرفی خود با پزشک مشورت کنند.
• به آرامی بلند شوید. به سرعت بلند شدن از حالت نشسته یا خوایده می‎تواند باعث افت فشار خون و ایجاد حالت عدم تعادل شود
• از عصا یا واکر استفاده کنید. اگر کسی در هنگام راه رفتن احساس پایداری نداشته باشد باید با پزشک یا درمانگر خود در مورد وسایل کمک راه رفتن مشورت کند.

تشخیص شکستگی هیپ
اغلب اوقات پزشک می‎تواند بر مبنای علایم مبتلابه فرد و حالت غیر نرمال مفصل ران و پا وجود شکستگی هیپ را در وی تشخیص دهد. یک تست اشعه X معمولاً تأیید می‎کند که فرد دچار شکستگی است و به طور دقیق محل بروز شکستگی را در استخوان نشان می‌دهد.
اگر اشعه X وجود شکستگی را در فرد نشان ندهد اما وی کماکان دچار درد مفصل ران باشد، پزشک ممکن است از MRI یا اسکن استخوان برای بررسی شکستگی‎های مویی استفاده کند.
بسیاری از موارد شکستگی هیپ در یکی از دو محدوده روی استخوان بلندی که از لگن تا زانو ادامه می‎یابد (استخوان فمور) بروز می‎کند.
• گردن فمورال. این ناحیه در بخش بالایی فمور و درست زیر قسمت توپی (سر فمورال) مفصل توپی و سوکت آن قرار دارد.
• ناحیه اینتروکانتریک. این ناحیه کمی دورتر از استخوان مفصل ران در بخش بالای فمور که به سمت بیرون کمانه می‎کند قرار دارد.
نوع سوم شکستگی هیپ به نام شکستگی غیر متعارف می‎تواند در مردمی که زمانی طولانی داروهای تقویت کننده چگالی استخوان (بیفسفونات‎ها) مصرف کرده‎اند بروز کند.

درمان شکستگی هیپ
درمان شکستگی هیپ معمولاً شامل ترکیبی از جراحی، توان‎یابی و دارودرمانی است.

عمل جراحی
نوع جراحی به طور معمول به محدوده و شدت شکستگی، بروز جایجایی در محل شکستگی، و سن و اختلالات زیربنایی سلامت در فرد بستگی دارد.
• ترمیم داخلی با استفاده از پیچ. پیچ‎های فلزی برای در کنار هم نگه داشتن اجزاء شکسته استخوان وارد آن می‎شود. برخی از اوقات این پیچ‎ها در صفحات فلزی که زیر فمور قرار می‎گیرند به کار می‎رود.
• تعویض کامل مفصل ران. در این عمل فمور فوقانی و سوکت آن در لــگن با پروتز جایگزین می‎شود. به شکلی فزاینده، مطالعات نشان می‎دهند که جایگزینی مفصل ران عملی مقرون به صرفه و توأم با فرجام درازمدت بهتر در افراد سالم از لحاظ دیگر و دارای زندگی مستقلانه است.
• تعویض بخشی از مفصل ران. اگر انتهای استخوان شکسته جابجا شده یا آسیب دیده باشد، جراح ممکن است سر و گردن فمور را برداشته و یک پروتز فلزی به جای آنها بگذارد. تعویض بخشی از مفصل ران برای بزرگسالان سالم از لحاظ دیگر یا دچار اختلالات شناختی که دیگر قادر به ادامه زندگی به شکل مستقل نیستند توصیه می‎شود.
پزشک ممکن است تعویض کامل یا موضعی مفصل ران را در صورت مشکل‎دار شدن جریان خون به مفصل هیپ در طول شکستگی توصیه کند. این نوع آسیب دیدگی، که اغلب اوقات در سالمندان دچار شکستگی گردن فمور بروز می‎کند، به این معنی است که استخوان کمتر محتمل است که به طور کامل بهبود یابد.

توان‌یابی
تیم مراقبت پزشکی احتمالاً بیمار را از بستر جدا کرده و در نخستین روز پس از انجام عمل جراحی به حرکت وامی‎دارد. فیزیوتراپی مقدمتاً بر طیفی از ورزش‎های تقویت کننده قوای حرکتی و قدرت‌بخشی به بیمار متمرکز می‎شود. بسته به نوع جراحی انجام شده و نیز برخورداری از قوای کمکی در محیط خانه، فرد نیاز دارد که از بیمارستان به تسهیلات مراقبتی گسترده‌ای منتقل شود.
در مراقبت گسترده در محیط خانه، بیمار می‏تواند با یک کاردرمانگر برای آموزش تکنیک‎هایی مثل رفتن به توالت، حمام کردن، لباس پوشیدن و پخت و پز، برای یافتن امکان استقلال در زندگی روزمره، کار کند.

دارو
تا 10 درصد بزرگسالان سنین 65 و بالاتر که دچار شکستگی هیپ می‎شوند در طول یک تا دو سال به یک مورد دیگر این شکستگی دچار می‎شوند. بیسفوسفونات‎ها، داروهای دیگری برای پوکی استخوان، ممکن است به کاهش خطر بروز شکستگی بعدی کمک کنند. برای پیشگیری از عوارض جانبی که ممکن است باعث دشواری تحمل بیسفوسفونات‎های خوراکی شود، دکتر ممکن است استفاده از این داروها را به شکل تزریق داخل وریدی توصیه کند.
بیسفوسفونات‎ها به طور معمول برای مردم دچار مشکلات کلیه تجویز نمی‎شود. در موارد نادر درمان درازمدت با بیسفوسفونات‎ها ممکن است باعث بروز درد و ورم در فک، مشکلات بینایی یا بروز شکستگی‌های غیر متعارف مفصل ران شود./


Source:
Mayo Clinic
Hip fracture
May 11, 2018

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

تمرینات اروبیک و بهبود شناخت در دوران پیری

تعداد قابل ملاحظه‌ای از مردم در سنین 65 سال به بالا دچار مشکلات خفیف شناختی می‌شوند. تحقیق تازه نشان می‌دهد که تمرینات اروبیک می‌تواند اثرات مفید قابل ملاحظه‌ای برای این گروه از مردم در پی داشته باشد.

کرم‌های جدید ضد آفتاب از پوست در برابر پیری و سرطان پوست ناشی از اشعة یو وی ای محافظت می‌کنند

در حالی که اشعة فرابنفش A در نور خورشید می‌تواند ضررهای بسیاری برای پوست در بر داشته باشد، بیشتر کرم‌های ضد آفتاب موجود در بازار محافظت اندکی در برابر چنین صدماتی ارائه می‌دهند. اما این روند می‌تواند