plg_search_sppagebuilder
دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

Image

اختلال پرخوری

درمان شناختی رفتاری، هیپرتانسیون، چاقی، مایو کلینیک، خودملامت‎گری، درمان شناختی رفتاری

اختلال پرخوری به طور معمول شامل دوره‌های غذاخوردن بیش از حد است

مقالات اختلالات خوردن
تغییر اندازه و نوع قلم متن

• کریستین نوردکویست
• ترجمه نادر اکبری

اختلال پرخوری به طور معمول شامل دوره‌های غذاخوردن بیش از حد است. به هر جهت فرد دچار اختلال پرخوری خلاف مورد بولیمی متعاقب غذا خوردن دست به خلاص کردن خود از غذای خورده شده (توسط استفراغ) نمی‌زند.
اختلال پرخوری ممکن است به خودی خود بروز نماید یا در کنار دیگر اختلالات یا بیماری‌ها مثل اختلال پرایدر - وایلی، یا بروز ضایعه‌ای در غدۀ هیپوتالاموس ایجاد شود.
پرخوری محرک توسعۀ فشار خون بالا (هیپرتانسیون)، چاقی، دیابت و بیماری قلبی است. گزینه‌های درمان به علت بروز این اختلال بستگی دارد.

مطالب این مقاله:
• اختلال پرخوری چیست؟
• ریسک فاکتورهای اختلال پرخوری
• علایم اختلال پرخوری
• درمان اختلال پرخوری
• پیشگیری از اختلال پرخوری

اختلال پرخوری چیست؟
فرد دچار اختلال پرخوری خود را ملزم به خوردن غذا به میزان زیاد احساس می‌کند. افراد دچار این اختلال حتی وقتی که گرسنه نیستند مقدار زیادی غذا می‌خورند. پرخورها باور دارند که مطلقاً هیچ کنترلی بر غذا خوردن خویش ندارند.
پس از پایان هر وعده پرخوری فرد احساس پریشانی و گناه می‌کند. احساس شکست ممکن است شکل دهندۀ بخشی از یک مشکل زیربنایی مثل اضطراب یا افسردگی باشد - که هر دو می‌توانند باعث تشدید اختلال پرخوری شوند.
حتی بــهترین ما گاهی از اوقات دچار پرخوری می‌شود. این نوع پرخوری اختلال پرخوری محسوب نمی‌شود. پرخوری زمانی به یک اختلال تبدیل می‌شود که به صورت مداوم بروز کند و فرد پرخور موضوع را در پردۀ شرم و پنهان‌کاری بپوشاند. فرد پرخور عمیقاً در مورد پرخوری دچار پریشان‌حالی است و قول می‌دهد که دیگر هرگز این کار را تکرار نمی‌کند. به هر جهت جبر و اضطرار چنان قوی است که فرد دچار اختلال پرخوری دوباره به این نتیجه می‌رسد که در برابر پرخوری قادر به مقاومت نیست.
محققان دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا پی بردند که خلق و خوی زنان در سنین دانشگاهی که نگران تصویر جسمانی و رژیم غذایی خود هستند گرایشی به تشدید پس از هر وعده پرخوری دارد.
در بسیاری از نقاط جهان اختلال پرخوری یک اختلال مشخص تلقی نمی‌شود. به هر جهت، این شایع‌ترین شکل اختلالات خوردن محسوب می‌گردد. شاید اگر تحقیقات بیشتری منتشر شود و دانشمندان به دانش بیشتری در این مرد دست یابند، این وضعیت دچار تغییر شود.

ریسک فاکتورهای اختلال پرخوری
ریسک فاکتور عاملی است که احتمال توسعۀ یک اختلال یا بیماری را افزایش می‌دهد. برای مثال، چاقی به شکل قابل ملاحظه‌ای خطر دیابت نوع 2 را افزایش می‌دهد. بنابراین چاقی یک ریسک فاکتور دیابت نوع 2 محسوب می‌شود.
کارشناسان مطمئن نیستند که چه تعداد از مردم دچار اختلال پرخوری هستند؛ بخشاً به این دلیل که پرخورها گرایشی به مخفی‌کاری دارند و نیز به این دلیل که تعریف دقیق این اختلال از فردی به فرد دیگر، از کارشناسی به کارشناس دیگر و از یک مرکز بهداشت به مرکز بهداشت دیگر متفاوت است. بر مبنای نظر مایو کلینیک / Mayo Clinic، در ایالات متحد آمریکا، تخمین‌هایی وجود دارد که عنوان می‌کنند احتمالاً تا 4 درصد جمعیت ایالات متحد آمریکا دچار اختلال پرخوری هستند. به نظر می‌رسد که این اختلال تا حدودی در میان زنان بیش از مردان شایع است.
موارد فهرست شده در زیر به عنوان ریسک فاکتورهای اختلال پرخوری مطرح شده‌اند:
• سن - اگرچه پرخوری در هر سنی می‌تواند مبتلابه مردم شود، درصد بیشتری از مبتلایان در سنین 40 تا 50 سالگی زندگی خود قرار دارند.
• دیگر اختلالات خوردن - بیمارانی که دچار اختلالات خوردن مثل آنورکسیا (آنورکسی) یا بولیمی بوده‌اند یا هستند در ریسک بالاتری برای دچار شدن به اختلال پرخوری قرار دارند.
• رژیم غذایی - کارشناسان می‌دانند که رژیم غذایی یک ریسک فاکتور بولیمی یا آنورکسیا است. برخی از مردم دچار اختلال پرخوری هرگز رژیم غذایی نداشته‌اند، در حالی که دیگران دارای تاریخچۀ رژیم غذایی بوده‌اند. تحقیقات بیشتری در این عرصه نیاز است.
• مشکلات فیزیولوژیک - مردم دچار اختلال پرخوری به صورت تکانشی عمل می‌کنند و احساس می‌کنند که کنترلی بر خوردن خود ندارند. درصد بالایی از مردم دچار اختلال پرخوری مشکلاتی در مورد مقابله با استرس، اضطراب، خشم، اندوه، خستگی و نگرانی دارند. عنوان شده که ممکن است ارتباطی نیز با افسردگی وجود داشته باشد.
• سوءاستفاده جنسی - برخی از افراد دچار اختلال پرخوری خبر از قرار گرفتن در معرض تعرضات جنسی در دورۀ جوانی می‌دهند.
• انتظارات اجتماعی - عنوان شده است که اجبار و فشار رسانه‌ها در مورد ابعاد جسمانی، نمای ظاهری و وزن ممکن است محرک بروز اختلال پرخوری باشد.
• بیولوژی - توسعۀ اختلال پرخوری ممکن است به استعداد بیولوژیکی فرد مرتبط باشد، که این شامل ژن‌ها و مواد شیمیایی مغز می‌شود. تحقیقات کنونی بر این موضوع دقیق شده‌اند که چگونه تنظیم اشتها در سیستم عصبی مرکزی ممکن است بر عادت‌های خوردن در افراد تأثیر بگذارد. در عین حال ممکن برخی سرنخ‌ها در این مورد در عملکردهای رودۀ افراد نهفته باشد.
اختلالات خوردن و سوءمصرف الکل به صورت ژنتیکی به یکدیگر مرتبطند - بر مبنای اعلام محققان دانشکدۀ پزشکی دانشگاه واشینگتن مردم دارای ریسک ژنتیکی برای برخی اختلالات خوردن ممکن است در ریسک بالاتری برای سوء مصرف الکل قرار داشته باشند.
برخی مشاغل - شواهد پراکنده‌ای در این مورد وجود دارد که درصد بالاتری از ورزشکاران مرد، ورزشکاران زن و مدل‌ها در مقایسه با دیگر مردم دچار اختلال پرخوری هستند. اگرچه برخی از مردم می‌گویند که افراد شاغل در امور پخت و پز (آماده‌سازی و سرویس غذا) ممکن است در این مورد آسیب‌پذیر باشند، مطالعات بیشتری در این مورد نیاز است.

علایم اختلال پرخوری
وقتی مردم دچار اختلال پرخوری می‌شوند که در عین حال زیر عنوان خوردن تکانشی مورد اشاره قرار می‌گیرد، آنها مکرراً اقدام به خوردن غذا در مقادیر زیاد می‌کنند. در برخی موارد این امکان وجود دارد که این افراد در یک نشست بین 10.000 تا 20.000 کالری غذا مصرف کنند. مردم به طور متوسط در هر روز بین 1500 تا 3000 کالری مصرف می‌کنند.
در هر حال تعاریف مختلفی در مورد پرخوری وجود دارد. این ممکن است به طور معمول چند ساعتی طول بکشد. به هر جهت، برخی کارشناسان می‌گویند که پرخوری ممکن است تا در طول کل روز ادامه پیدا کند.
در بسیاری از موارد اختلال پرخوری هیچ نشانه یا علامت آشکاری مشاهده نمی‌شود. نشانه‌ها و علایم زیر و همچنین عوارض احتمالی آنها ممکن است در این مورد وجود داشته باشد:
افزایش وزن - نشانه اصلی اختلال پرخوری است. بخش قابل توجهی از مردم دچار این اختلال آشکارا دچار اضافه وزن هستند. چاق بودن یا اضافه وزن داشتن با خود طیف گسترده‌ای از خطرات مرتبط به سلامت شامل موارد زیر را دارد:
• دیابت
• بیماری قلبی
• هیپرتانسیون (فشار خون بالا)
• برخی انواع سرطان
کلسترول بالا
• بیماری کیسه صفرا
فرد دچار اختلال پرخوری در عین حال ممکن است:
• ولع قند داشته باشد
• دچار درد معده شود
• تحمل دمای بالا یا پایین را دشوار بیابد
• مکرراً دچار سردرد شود.

مشخصات روان‌شناختی
• چرخه یأس افتادن در دام پرخوری ← گناه ← کوشش برای خودنظم‌بخشی ← پرخوری ← گناه
• عزت نفس پایین
• خودملامت‌گری (که به نوبۀ خود آسیب بیشتری به عزت نفس وارد می‌کند).
مشکلات روان‌شناختی زیر نیز ممکن است مطرح باشند یا به عنوان پیامد بروز یابند:
• افسردگی
• حملات پانیک
• فقدان تمرکز
• اضطراب
• یأس (ناامیدی)
بر مبنای نظر مایو کلینیک، فرد دچار اختلال پرخوری به طور معمول:
• دوره‌هایی در زندگی دارد که در آنها مقادیر زیادی غذا می‌خورد
• به خوردن غذا حتی پس از سیر شدن ادامه می‌دهد
• در طول یک دورۀ پرخوری به تندخوری نیز اقدام می‌کند
• احساس می‌کند که پرخوری امری غیر قابل کنترل است
• دچار افسردگی می‌شود
• دچار نگرانی می‌شود
• مکرراً و بدون نتیجه به گرفتن رژیم غذایی رو می‌آورد
• اغلب تنها غذا می‌خورد
• غذا احتکار (ذخیره) می‌کند
• ظروف خالی غذا را پنهان می‌کند
• در مورد غذا خوردن خود دچار ندامت، شرم، احساس گناه، چندش، و یأس می‌شود

درمان اختلال پرخوری
درمان اختلال با هدف دستیابی به موارد زیر انجام می‌شود:
• کاهش پرخوری
• بهبود سلامت عاطفی
کاهش وزن (در صورت نیاز).
پرخوری ارتباط نزدیکی با احساس گناه، شرم، پایین بودن عزت نفس، خودملامت‌گری و همچنین احساسات منفی دیگر دارد. در روند درمان این موارد و نیز دیگر مشکلات روان‌شناختی باید در مد نظر قرار گیرند.
هر فردی که ظن به ابتلا به اختلال پرخوری در مورد وی وجود دارد باید در اولین فرصت ممکن به پزشک مراجعه کند.
خدمات ملی بهداشت (NHD) بریتانیا، می‌گوید که NICE (انستیتو ملی بهداشت و تعالی بالینی) درمان‌های زیر را برای اختلالات خوردن توصیه می‌کند:
• برنامۀ خودکمک‌دهی، که باید زیر نظر متخصصان مراقبت‌های پزشکی انجام شود
• درمان روان‌شناختی
• داروی ضد افسردگی (گاهی از اوقات) SSRI (مهار کنندۀ بازجذب انتخابی سروتونین).
درمان روان‌شناختی - بیمار تشویق می‌شود تا از چرخۀ معیوب احساس گناه پرخوری به عنوان راهی برای مقابله با مشکلات عاطفی خارج شود. نشان داده شده است که راهکارهای مندرج در زیر به مردم دچار اختلال پرخوری کمک می‌کنند:
• CBT (درمان شناختی رفتاری) - درمانگر به بیمار کمک می‏کند تا راه‌های تازه‌ای برای تفسیر و مدارا با موقعیت‌ها، احساسات و غذا پیدا کند.
• پیوستن به گروه‌های حمایتی و پذیرش امر خودکمک‌دهی
• روان‌درمانی‌های مختلف - مراجعه منظم به یک درمانگر که به بیــمار کمک می‌کند تا عامل ایجاد نگرانی در خود را بفهمد و توانایی‌ها، ضعف‌ها و دیگر مشخصات خود را درک کند. اغلب اوقات این موضوع شامل درمان بین فردی است، که بر روابط فعلی میان بیمار و دیگر مردم تمرکز می‌کند. اگر وجود روابط ضعیف و مهارت‌های ارتباطی ناسالم عامل تقویت اختلال پرخوری بوده باشد، درمان بین فردی ممکن است کمک کننده باشد.
روان‌درمانی در عین حـــال ممکن است شامل رفتاردرمانی دیالکتیکی باشد، که به فرد کمک می‌کند تا مهارت‌های رفتاری را برای کمک به کنترل استرس، پایش و کنترل احساسات و نیز بهبود روابط با دیگر مردم بیاموزد.
کنترل وزن - برای رسیدن موفقیت‌آمیز بیمار به وزن ایده‌آل بدنی، نخست باید مشکلات روان‌شناختی زیربنایی مورد خطاب قرار گیرد. فرد دچار اضافه وزن باید یک برنامۀ کاهش وزن تنظیم شده از سوی یک متخصص کارآزمودۀ سلامت را دنبال کند.

پیشگیری از پرخوری
اجتناب از افت قند خون - افت سطح قند خون ممکن است سبب ایجاد ولع غذا شود و همچنین ممکن است برخی اثرات دیگر روی بدن داشته باشد. برخی مطالعات نشان می‌دهند که کنترل مناسب سطح قند خون می‌تواند به کاهش شماری از دوره‌های پرخوری کمک کند.
ایجاد یک دفترچۀ یادداشت رژیم غذایی - با داشتن یک برنامۀ مکتوب غذایی فرد دچار اختلال پرخوری ممکن است در نهایت بتواند به شناسایی این موضوع برسد که کدام الگوهای خوردن، یا انواع غذا، گرایشی به بروز به صورت یک محرک حس نابجای گرسنگی در وی دارند.
مصرف غذاهای کم‌قند - این غذاها، که دارای شاخص گلیسمی پایین هستند، قند را به صورت کندتر و با پایداری بیشتری در طول روز آزاد می‌کنند.
افزایش فاصلۀ میان وعده‌های غذایی - در تلاش برای پایدار نگه داشتن سطح قند خون، باید میزان غذا در هر وعده غذا کاهش یافته و تعداد موارد غذا خوردن افزایش پیدا کند. در این مسیر باید به جای کربوهیدرات‌های ساده از انواع پیچیده استفاده گردد.
اجتناب از غذاهای شیرین، الکل و کافئین - مصرف غذاها و نوشیدنی‌هایی که باعث ایجاد نوسانات شدید در سطح قند خون می‌شوند باید متوقف شود.
اگرچه عدم توافق نظر کارشناسان در مورد تعریف دقیق اختلال پرخوری ادامه دارد، در عین حال توصیه‌های متفاوتی برای پیشگیری از این اختلال وجود دارد. هرچند هیچ راه حل قطعی برای پیشگیری از اختلال پرخوری وجود ندارد، اغلب کارشناسان بر این عقیده‌اند که برخی قدم‌ها (شامل موارد برشمرده در بالا) می‏‌توانند مفید باشند.
متخصصان بیماری‌های کودکان اغلب قادرند تا نشانه‌های اولیۀ اختلال خوردن را که در کودکی آغاز می‌شود شناسایی کنند و نیز آنها می‌توانند گام‌هایی در راستای پیشگیری از این اختلال بردارند. روان‌شناسان و متخصصان بیماری‌های کودکان توافق نظر دارند که والدین فارغ از ابعاد و اشکال جسمانی، باید مروج و تقویت کنندۀ تصویر سالمی از سلامت در کودکان خود باشند./

Source:
Binge Eating Disorder: Symptoms, Treatment and Risk Factors
Last updated Fri 4 December 2015
By Christian Nordqvist

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

بستن در‌ به روی بیماران روانی از میزان خودکشی کم نمی‌کند

وابستگی به الکل در درازمدت به توانایی‌های شناختی آسیب می‌زند

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می‌شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.

 

آگهی‌ها

مینی هایفو

مینی هایفو

دستگاه جوان‌سازی و لیفتینگ پوست کلاژن پوست و الیاف انعطاف‌پذیر عمقی و افزایش رطوبت پوست باعث از بین رفتن چین و چروک و خطوط پوست می‌شود.
خرید بی‌واسطه از وارد کننده
سرنگ انسولین BD

سرنگ انسولین BD

تزریق ساده‌تر و بدون درد انسولین در بیماران مبتلاء به دیابت
خرید بی‌واسطه از وارد کننده
میکرونیدلینگ برقی (دکتر پن)

میکرونیدلینگ برقی (دکتر پن)

از بین بردنده شیارهای ریز، جای زخم، جوش و بهبود وضعیت کلی پوست
خرید بی‌واسطه از وارد کننده
محلول ضدعفونی

محلول ضدعفونی

برای ضدعفونی کردن دستگاه‌ها و وسایل پزشكی مانند دستگاه‌های اندوسكُپی، برونكوسكُپی و لوازم جراحی و پانسمان و همچنین اتاق‌های عمل و زایمان، بخش‌های مختلف سوانح سوختگی، و تزریقات، بخش‌های مراقبت ویژه و همچنین کف راهروها و سطوح فیزیكی بیمارستان‌ها، ضد عفونی دست و...
خرید بی‌واسطه از وارد کننده

آگهی‌ها

مینی هایفو

مینی هایفو

دستگاه جوان‌سازی و لیفتینگ پوست کلاژن پوست و الیاف انعطاف‌پذیر عمقی و افزایش رطوبت پوست باعث از بین رفتن چین و چروک و خطوط پوست می‌شود.
خرید بی‌واسطه از وارد کننده
سرنگ انسولین BD

سرنگ انسولین BD

تزریق ساده‌تر و بدون درد انسولین در بیماران مبتلاء به دیابت
خرید بی‌واسطه از وارد کننده
میکرونیدلینگ برقی (دکتر پن)

میکرونیدلینگ برقی (دکتر پن)

از بین بردنده شیارهای ریز، جای زخم، جوش و بهبود وضعیت کلی پوست
خرید بی‌واسطه از وارد کننده
محلول ضدعفونی

محلول ضدعفونی

برای ضدعفونی کردن دستگاه‌ها و وسایل پزشكی مانند دستگاه‌های اندوسكُپی، برونكوسكُپی و لوازم جراحی و پانسمان و همچنین اتاق‌های عمل و زایمان، بخش‌های مختلف سوانح سوختگی، و تزریقات، بخش‌های مراقبت ویژه و همچنین کف راهروها و سطوح فیزیكی بیمارستان‌ها، ضد عفونی دست و...
خرید بی‌واسطه از وارد کننده