دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

د÷

آنفلوآنزا (آنفولانزا) یا فلو - علایم، علل، تشخیص، و درمان

آنفلوآنزا، فلو، آنفولانزا، ویروس، سیستم تنفسی، لرز و تعریق، سردرد، سرفه خشک و مداوم، خستگی مفرط و ضعف، احتقان بینی، گلودرد، تامیفلو، اسلتامیویر، داروهای ضد پس زدن پیوند، داروهای کورتیکوستروئیدی، HIV/AIDS

واکسن فلو در حال حاضر فقط به شکل تزریقی در دسترس است. CDC دیگر استفاده از واکسیناسیون فلو با استفاده از اسپری‌های بینی را توصیه نمی‎کند زیرا اسپری‎های مزبور در طول فصول شیوع آنفولانزا نسبتاً بی‎تأثیر نشان داده‎اند.

مقالات آنفولانزا / سرماخوردگی / سارس

مایو کلینیک
• ترجمه هامیک رادیان


آنفلوآنزا (آنفولانزا) یک عفونت ویروسی است که به سیستم تنفسی - بینی، گلو و ریه‎ها - حمله می‏‎کند. آنفولانزا که عموماً فلو نامیده می‎شود با ویروس‎های "فلو" در معده که باعث اسهال و استفراغ می‎شوند، یکی نیست.
در مورد اغلب مردم آنفولانزا خود به خود برطرف می‎شود. اما در برخی مواقع آنفولانزا و عوارض آن می‎توانند کشنده باشند.


[مطالب این مقاله:]
• علایم آنفلوآنزا (آنفولانزا)
• علل آنفولانزا
• تشخیص آنفولانزا
• درمان آنفولانزا


مردمی که در ریسک بالاتری برای ابتلاء به عوارض آنفولانزا قرار دارند عبارتند از:
• کودکان خردسال زیر 5 سال، و به ویژه زیر دو سال
• افراد مسن در سنین بالای 65 سال
• افراد ساکن در خانه‎های سالمندان و دیگر تسهیلات مورد استفاده برای مراقبت درازمدت
• زنان باردار و زنان تا دو هفته پس از زایمان
• مردم دچار اختلال یا ضعف در سیستم ایمنی
• مردم مبتلاء به بیماری‎های مزمن مثل آسم، بیماری قلبی، بیماری کلیوی و دیابت
• مردم دچار چاقی شدید، یا شاخص توده بدن (BMI) چهل و بیشتر
بهترین راه مقابله با آنفولانزا انجام واکسیناسیون به صورت سالانه است.

علایم آنفولانزا
در ابتدا فلو ممکن است شبیه به سرماخوردگی همراه آبریزش بینی، عطسه کردن و گلو درد باشد. اما سرماخوردگی به طور معمول به کندی توسعه می‎یابد حال آنکه آنفولانزا گرایش به آن دارد که به شکل ناگهانی آغاز شود. و اگرچه سرماخوردگی می‎تواند آزار دهنده باشد، مردم در هنگام ابتلاء به آنفولانزا ممکن است دچار وخامت حال بیشتری شوند.
علایم و نشانه‌های شایع فلو عبارتند از:
تب بالای 38 درجه سانتی‎گراد
• درد عضلات به ویژه در قسمت پشت، بازوها و پاها
لرز و تعریق
سردرد
سرفه خشک و مداوم
خستگی مفرط و ضعف
• احتقان بینی
گلودرد

چه هنگامی به دکتر مراجعه کنیم
اغلب مردم مبتلا به آنفولانزا می‎توانند خود را در محیط خانه درمان کنند و نیازی به مراجعه به دکتر نیست.
اگر کسی دچار آنفولانزا بوده و در ریسک بالایی برای ابتلاء به عوارض قرار داشته باشد باید فوری به پزشک مراجعه کند. استفاده از داروهای ضد ویروسی در فاصلۀ 48 ساعت پس از بروز علایم می‎تواند زمان ادامۀ بیماری را کاهش دهد و به پیشگیری از بروز مشکلات جدی‎تر کمک کند.


در این زمینه بیشتر بخوانیم:

آنفولانزای خوکی یا آنفولانزای H1N1


علل آنفولانزا
ویروس‎های فلو وقتی فرد مبتلاء به عفونت عطسه یا سرفه کرده یا صحبت می‎کند، از راه هوا منتقل می‎شوند. دیگران ممکن است این هوای آلوده به ویروس را مستقیماً تنفس کنند یا احتمال دارد که این ویروس‌ها از طریق تماس با اشیاء و سطوح آلوده مثل گوشی تلفن یا صفحه کلید کامپیوتر به آنان منتقل شود و به چشم‎ها، بینی یا دهان فرد راه یابد.
مردم حامل ویروس احتمالاً از همان روز ابتلاء یا پیش از بروز نخستین علایم تا 5 روز پس از بروز علایم قادر به انتقال بیماری به دیگران هستند، اگرچه این مدت در مورد برخی از بیماران تا 10 روز پس از بروز علایم افزایش پیدا می‎کند. در مورد کودکان و مردم دچار ضعف سیستم ایمنی این مدت می‎تواند اندکی بیشتر باشد.
ویروس‎های آنفولانزا مداوماً در حال تغییرند و گونه‎های تازه‎ای از آنها منظماً ظاهر می‌شوند. اگر کسی در گذشته به آنفولانزا مبتلاء شده باشد بدن وی به گونه خاص مبتلا شده حساس بوده و آنتی‎بادی‎های ویژۀ آن گونه را در خود ایجاد می‎کند. اگر ویروس‎های آنفولانزای بعدی مشابه همان‎هایی باشند که فرد پیشتر بدان‎ها مبتلا شده است، چه از طریق ابتلاء به بیماری و چه از طریق واکسیناسیون، آنتی‎بادی‌های مورد اشاره می‎توانند از بروز بیماری پیشگیری کرده یا دستکم آن را تخفیف دهند.
اما آنتی‌بادی‎های تشکیل شده بر ضد ویروس‎های فلو که در گذشته دچار فرد شده‎اند قادر به محافظت از وی در برابر زیرنوع‎های تازه آنفولانزا نیستند چرا که این گونه‎های تازه می‎توانند از از نظر ایمونولوژیکی بسیار متفاوت از گونه‎های پیشین باشند.

ریسک فاکتورهای آنفولانزا
عواملی که می‎توانند باعث افزایش ریسک ابتلاء به آنفولانزا یا عوارض آن شوند عبارتند از:
• سن. آنفولانزای فصلی گرایشی به مبتلا کردن کودکان و افراد مسن دارد.
• وضعیت محل کار یا زندگی. مردمی که در مکان‎های دارای تعداد زیادی افراد دیگر مثل آسایشگاه‌ها یا اردوگاه‎های نظامی کار یا زندگی می‎کنند در ریسک بالاتری برای ابتلاء به آنفولانزا قرار دارند.
• سیستم ایمنی ضعیف. درمان‎های سرطان، داروهای ضد پس زدن پیوند، داروهای کورتیکوستروئیدی، و HIV/AIDS می‎توانند باعث تضعیف سیستم ایمنی شوند. این وضعیت می‎تواند ابتلاء به آنفولانزا را تسهیل کرده و همچنین خطر ابتلاء به عوارض ناشی از بیماری را افزایش دهد.
• بیماری‎های مزمن. اختلالات مزمن مثل آسم، دیابت یا بیماری قلبی می‎توانند ریسک عوارض آنفولانزا را افزایش دهند.
• بارداری. زنان باردار مشخصاً در سه ماهه دوم و سوم بارداری در معرض خطر بیشتری برای دچار شدن به عوارض آنفولانزا قرار دارند. زنان در فاصلۀ دو هفته پس از وضع حمل نیز بیشتر محتمل است که به عوارض ناشی از آنفولانزا دچار شوند.
• چاقی. مردم دارای BMI 40 و بالاتر در معرض افزایش ریسک ابتلاء به فلو یا عوارض آن قرار دارند.

عوارض آنفولانزا
اگر فرد جوان و سالم باشد آنفولانزای فصلی معمولاً مشکلی جدی نخواهد بود. اگرچه فرد ممکن است از دچار شدن به فلو احساس ناراحتی کند، این بیماری بدون هر گونه اثرات پایدار معمولاً در طول یک تا دو هفته برطرف می‎شود. اما کودکان و بزرگسالان مسن ممکن است به عوارض فهرست زیر دچار گردند:
پنومونی
برونشیت
• عود علایم آسم
• مشکلات قلبی
• عفونت‎های گوش
پنومونی شدیدترین عارضه محتمل است. برای مردم مسن و افراد دچار بیماری‎های مزمن پنومونی می‎تواند کشنده باشد.

پیشگیری از آنفولانزا
CDC استفاده از واکسن آنفولانزا را برای تمامی افراد سنین بالای 6 ماه توصیه می‌کند.
هر ساله واکسن فلوی فصلی حاوی مواد محافظت کننده در برابر سه تا چهار ویروس آنفولانزا است که انتظار می‎رود در طول فصل آنفولانزا بیشترین شیوع را داشته باشند. واکسن فلو در حال حاضر فقط به شکل تزریقی در دسترس است. CDC دیگر استفاده از واکسیناسیون فلو با استفاده از اسپری‌های بینی را توصیه نمی‎کند زیرا اسپری‎های مزبور در طول فصول شیوع آنفولانزا نسبتاً بی‎تأثیر نشان داده‎اند.

کنترل گسترش عفونت
واکسن آنفولانزا به شکل صد در صد مؤثر نیست، بنابراین رعایت موازینی برای کاهش میزان گسترش عفونت اهمیت دارد:
• شستشوی دست‌ها
• عطسه زدن و سرفه کردن در پوشش
• اجتناب از حضور در مکان‎های شلوغ

تشخیص آنفولانزا
دکتر معاینه بالینی انجام داده علایم و نشانه‎های آنفولانزا را جستجو خواهد کرد و احتمالاً تستی برای کشف ویروس‎های آنفولانزا را در دستور کار قرار خواهد داد.
رایج‌ترین تست مورد استفاده در این مورد تست تشخیص سریع آنفولانزا نام دارد، که موادی به نام آنتی‎ژن‎ها را در سوابی که از قسمت عقب بینی یا گلو گرفته می‎شود جستجو می‎کند. نتایج این تست‎ها در طول 30 دقیقه حتی کمتر آماده می‎شود. در هر حال دامنۀ تفاوت نتایج بسیار زیاد بوده و این تست‎ها همیشۀ اوقات دقیق نیستند. پزشک ممکن است حتی علی‎رغم منفی بودن نتیجۀ تست وجود آنفولانزا را بر مبنای علایم موجود در فرد تشخیص دهد.
تست‎های حساس‌تر برای تشخیص آنفولانزا در برخی بیمارستان‎ها و آزمایشگاه‎های تخصصی در دسترس است.

درمان آنفولانزا
به طور معمول برای درمان آنفولانزا هیچ درمانی مگر استراحت و نوشیدن مایعات فراوان نیاز نیست. اما در برخی موارد پزشک ممکن است یک داروی ضد ویروسی مثل اسلتامیویر (تامیفلو) یا زنتامیویر (ریلنزا) را تجویز کند. اگر این داروها در فاصلۀ اندکی از بروز علایم فلو مصرف شوند، می‎توانند دورۀ بیماری را کوتاه‎تر کرده و از بروز عوارض شدید پیشگیری کنند.
اسلتامیویر یک داروی خوراکی است. زنتامیویر یک داروی استنشاقی است که از طریق دستگاهی مشابه موارد مربوط به آسم استنشاق می‎شود و نباید توسط افراد مبتلاء به هر مشکل تنفسی مثل آسم و بیماری ریوی مورد استفاده قرار گیرد.
عوارض جانبی داروهای ضد ویروسی شامل تهوع و استفراغ است. این عوارض در صورت مصرف دارو با غذا تخفیف می‎یابند. اسلتامیویر همچنین با دلیریوم و رفتارهای خودآزاری در نوجوانان مرتبط شده است.
برخی محققان به دلیل عدم یقین در مورد عوارض جانبی و کاهش جزئی ناشی از آنها در مدت بیماری، مطالعات گسترده‌تر در مورد داروهای مزبور را توصیه می‎کنند. برخی مطالعات در عین حال چنین عنوان کرده‎اند که این داروها به کاهش شدت عوارض ناشی از فلو کمک می‎کنند. CDC کماکان تجویز آنها برای برخی از مردم را توصیه می‎کند.
یک نگرانی بزرگ‎تر مربوط به مقاوم شدن برخی گونه‎های آنفولانزا نسبت به اسلتامیویر، آمانتادین و ریمانتادین (فلومادین) است که انواع قدیمی‎تری از داروهای ضد ویروسی محسوب می‎شوند.

سبک زندگی و مداوای خانگی
اگر کسی دچار فلو شده باشد موازین فهرست زیر می‎توانند به فروکش علایم کمک کنند:
• نوشیدن مقدار زیاد مایعات. برای پیشگیری از دهیدراسیون مردم باید نوشیدن آب، انواع آب میوه و خوردن سوپ را در دستور کار قرار دهند.
• استراحت. برای کمک به سیستم ایمنی برای مقابله با عفونت مردم مبتلاء به آنفولانزا باید زمان بیشتری را به خواب اختصاص دهند.
• استفاده از داروهای ضد درد. مردم مبتلاء به فلو می‎توانند از داروهای ضد درد غیر نسخه‌ای مثل استامینوفن (تاینلول) یا ایبوپروفن (ادویل، مورتین IB) برای مقابله با درد همراه آنفولانزا استفاده کنند. مردم باید از دادن آسپیرین به کودکان یا نوجوانان خودداری کنند زیرا در این مورد ریسک ابتلاء به بیماری ری که نوعی بیماری بالقوه کشنده محسوب می‌شود، مطرح است./


Source:
Influenza (flu)
Mayo Clinic
May 16, 2018

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

کشف آنتی‌بیوتیک‌های جدید برای درمان سل

مونو یا مونونوکلئوز: نشانه‌ها و علایم اولیه کدامند؟

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می‌شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.