دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

در مردم مبتلاء به دیگر مشکلات پزشکی که دچار ضعف سیستم ایمنی هستند، نرخ مرگ و میر ناشی از امپاییما در حد 40 درصد موارد بیماری است.

مقالات آسم / سیستم تنفسی
تغییر اندازه و نوع قلم متن

• دکتر مایکل چارلز، ژاکلین کافاسو
• ترجمه نادر اکبری سراوانی

امپاییما که پایوتوراکس یا پیورولنت پلورایتیس نیز نامیده می‎شود اختلالی است که در آن چرک در ناحیه بین ریه‌ها و سطح داخلی دیواره قفسه سینه انباشته می‌گردد. این ناحیه زیر عنوان فضای پلورال شناخته می‌شود. چرک مایعی پر شده با سلول‌های ایمنی، سلول‌های مرده و باکتری‎ها است. چرک جمع شده در فضای پلورال با سرفه خارج نمی‌شود. در عوض نیاز است تا این چرک با استفاده از سوزن یا عمل جراحی تخلیه شود.
امپاییما معمولاً پس از پنومونی (ذات‌الریه) بروز می‎کند.

[مطالب این مقاله:]
• علل امپاییما
• ریسک فاکتورهای امپاییما
• علایم امپاییما
• عوارض امپاییما
• تشخیص امپاییما
• درمان امپاییما
• دورنما

علل امپاییما
امپاییما ممکن است پس از ابتلاء فرد به پنومونی ایجاد شود. انواع مختلفی از باکتری‎ها می‎توانند پنومونی ایجاد کنند اما شایع‌ترین این باکتری‌ها استرپتوکوکوس پنومونیا و استافیلوکوکوس آرئوس هستند. گاهی از اوقات امپاییما ممکن است پس از عمل جراحی قفسه سینه بروز کند. احتمال انتقال باکتری‌ها به حفره پلورال توسط ابزارهای پزشکی وجود دارد.
فضای پلورال به شکل طبیعی دارای مقداری مایع است اما عفونت می‌تواند باعث شود تا میزان انباشت مایع سریع‌تر از آن باشد که بدن بتواند آن را جذب کند. مایع مزبور سپس توسط باکتری‌های مسبب پنومونی یا عفونت آلوده می‎شود. مایع عفونی شده غلیظ می‌شود. این مایع غلیظ شده می‌تواند باعث به هم چسبیدن ریه‌ها و حفره قفسه سینه و ایجاد بسته‌های چرکی شود. این وضعیت امپاییما نامیده می‌شود. در وضعیت مزبور ممکن است دیگر برای ریه‌ها امکان انجام عمل دم به طور کامل وجود ندارد، که این به بروز مشکلات تنفسی منجر می‌شود.

اختلالات ایجادگر خطر ابتلاء به امپاییما
بزرگ‎ترین ریسک فاکتور امپاییما ابتلاء به پنومونی است. امپاییما بیشترین شیوع را در میان کودکان و سالمندان دارد. به هر حال، این بیماری تقریباً ناشایع است. در یک مطالعه میزان شیوع آن در کمتر از 1 درصد کودکان مبتلاء به پنومونی تعیین شد.
ابتلاء به اختلالات زیر نیز ریسک امپاییما را در مردم افزایش می‌دهد:
برونشکتازی
بیماری انسدادی مزمن ریه (COPD)
ارتریت روماتوئید
• الکلیسم
دیابت
سیستم ایمنی تضعیف شده
• عمل جراحی یا ترومای اخیراً ایجاد شده
آبسه ریه

علایم امپاییما
امپاییما ممکن است ساده یا پیچیده باشد.

امپاییمای ساده
امپاییمای ساده در مراحل اولیه بیماری بروز می‌کند. اگر چرک به سهولت جریان پیدا کند فرد دچار این نوع از بیماری می‌شود. علایم این نوع امپاییما شامل موارد زیر است:
تنگی نفس
• سرفه خشک
تب
• تعریق
درد قفسه سینه در هنگام تنفس که ممکن است به عنوان حالت سیخ زدن توصیف شود
سردرد
• گیجی
• فقدان اشتها

امپاییمای پیچیده
امپاییما پیچیده یا بغرنج در مرحله متأخر بیماری بروز می‌کند. در امپاییمای پیچیده التهاب پدید آمده شدیدتر است. بافت مجروح ممکن است شکل بگیرد و حفره قفسه سینه را به حفرات کوچک‎تری تقسیم کند. این وضعیت زیر عنوان لوکولیشن شناخته می‌شود و درمان آن دشوارتر است.
اگر روند وخامت عفونت ادامه یابد این می‌تواند به شکل‌گیری یک قشر زمخت موسوم به پیله پلورا روی پلورا منجر گردد. این پوسته مانع از اتساع ریه می‎شود. برای رفع مشکل نیاز به عمل جراحی خواهد بود.
دیگر علایم امپاییما شامل موارد زیر است:
• دشواری در تنفس
• کاهش صدای تنفس
کاهش وزن
درد قفسه سینه

عوارض امپاییما
در موارد نادر امپاییمای بغرنج می‌تواند به بروز عوارض پیچیده‌تر منجر گردد. این عوارض سپسیس و نیز کلاپس یا فروپاشی ریه موسوم به پنوموتوراکس را شامل می‌شود. علایم سپسیس عبارتند از:
• تب شدید
• لرز
• تنفس سریع
• تند شدن ضربان قلب
• افت فشار خون
کلاپس ریه می‎تواند سبب ایجاد درد ناگهانی و شدید قفسه سینه و تنگی نفس شود که به همراه سرفه یا تنفس تشدید می‎شود.
این وضعیت‎ها می‌توانند کشنده باشند. در صورت مواجهه با علایم مزبور باید اورژانس خبر شود.

تشخیص امپاییما
در صورت ابتلاء فرد به پنومونی که به درمان جواب نمی‌دهد، احتمال ظن پزشک به امپاییما مطرح خواهد شد. پزشک تاریخچه پزشکی کاملی از بیمار گرفته و معاینه بالینی انجام می‌دهد. پزشک از استتوسکپ برای گوش دادن به صداهای غیر نرمال ریه استفاده می‌کند. پزشکان به طور معمول از برخی تست‌ها شامل موارد زیر برای تأیید تشخیص استفاده می‌کنند:
• تست‌های اشعه X و CT اسکن قفسه سینه نشان می‌ده که آیا مایعی در فضای پلورال جمع شده است یا خیر.
• سونوگرافی قفسه سینه مقدار مایع جمع شده و محل دقیق انباشت مایع را نشان می‌دهد.
• تست‎های خون میزان سلول‎های سفید خون را مشخص کرده، وجود پروتئین واکنشی C را جستجود، و باکتری مسبب بروز عفونت را شناسایی می‌نمایند. در هنگام ابتلاء به عفونت تعداد گلبول‌های سفید خون در بدن افزایش می‌یابد.
• در طول انجام توراسنتز یک سوزن از راه پشت قفسه دنده‌ای وارد فضای پلورال می‌شود و یک نمونه مایع توسط آن به دست می‌آید. مایع مزبور در مرحله بعد برای کاوش در مورد باکتری‎ها، پروتئین و دیگر سلول‌ها تحت بررسی میکروسکپی قرار می‌گیرد.

درمان امپاییما
درمان امپاییما با هدف خارج کردن چرک و مایع از فضای پلورا و رفع عفونت انجام می‌شود. پزشکان برای برطرف کردن عفونت زیربنایی از آنتی‌بیوتیک استفاده می‌کنند. نوع آنتی‌بیوتیک مورد استفاده به نوع باکتری مسبب عفونت بستگی دارد.
روش مورد استفاده برای تخلیه چرک به مرحله بیماری امپاییما بستگی دارد.
در موارد ساده می‎توان از سوزن مخصوص برای خارج کردن مایع جمع شده در فضای پلورال استفاده کرد. این روش توراسنتز پری‌کوتانئوس نامیده می‌شود.
در مراحل آخر بیماری یا امپاییمای پیچیده، باید از لوله تخلیه برای خارج کردن چرک استفاده شود. این اقدام به طور معمول تحت بیهوشی و در اتاق عمل انجام می‌شود. انواع مختلفی از جراحی برای انجام این مهم در دسترس است:
توراکوستومی. در این عمل، پزشک یک لوله پلاستیکی را در فضای میان دنده‌ها وارد قفسه سینه می‌کند. سپس لوله مزبور به یک دستگاه مکش یا ساکشن متصل می‌شود. در عین حال ممکن است پزشک داروهایی را برای کمک به تخلیه مایع جمع شده در فضای پلورال به بیمار تزریق کند.
جراحی توراسیک با کمک ویدیو. جراح بافت آسیب دیده در اطراف ریه را خارج کرده و سپس لوله تخلیه را وارد بدن کرده یا از دارو برای خارج کردن مایع استفاده می‌کند. پزشک برش‌های جراحی کوچکی ایجاد می‌کند و برای انجام این عمل از دوربین کوچکی به نام توراکوسکپ استفاده می‌کند.
دکورتیکاسیون باز. در این عمل، جراح پینه پلورال را جدا می‎کند.

دورنما
دورنما در امپاییما در صورت صحیح بودن درمان خوب است. آسیب درازمدت به ریه‌ها نادر است. بیماران باید مصرف آنتی‌بیوتیک‎های تجویز شده خود را کامل کنند و در جلسات عکسبرداری اشعه X پیگیری بیماری حضور یابند. دکتر باید بتواند از التیام کامل پلورا مطمئن شود.
در هر حال، در مردم مبتلاء به دیگر مشکلات پزشکی که دچار ضعف سیستم ایمنی هستند، نرخ مرگ و میر ناشی از امپاییما در حد 40 درصد موارد بیماری است.
در صورت عدم درمان، امپاییما می‎تواند به عوارض بالقوه کشنده مثل سپسیس منجر گردد./


Source:
Healthline
Empyema
Medically reviewed by Michael Charles, MD
on March 13, 2017 —
Written by Jacquelyn Cafasso

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

کشف آنتی‌بیوتیک‌های جدید برای درمان سل

مونو یا مونونوکلئوز: نشانه‌ها و علایم اولیه کدامند؟

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.