دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

خلط چیست؟

رنگ خلط، خلط، بلغم، مخاط، برونشیت، آنفولانزا، خلط سبز، خلط خونی، خلط زرد، خلط سیگاری، سل، آسم

برونشیت یک عفونت راه‎های هوایی اصلی ریه، برونش است، که ملتهب شده و مخاط زیادی تولید می‎کند. مردم دچار این بیماری ممکن است همراه سرفه خلط سبز و زرد یا سبز بالا بیاورند.

مقالات آسم / سیستم تنفسی

• آماندا بَرِل، دکتر جیل سلیدی – شولمن
• ترجمه محمدقاسم رافعی


خلط هنگامی تولید می‎شود که ریه‎های فرد بیمار شده یا آسیب می‎بینند. خلط، بزاق نیست بلکه مخاط غلیظ یا انبسته است - که گاهی از اوقات بلغم نامیده می‎شود، و همراه سرفه از ریه‎ها خارج می‎شود.
بدن مخاط را برای مرطوب نگه داشتن بافت باریک و حساس سیستم تنفسی تولید می‎کند به شکلی که ذرات ریز مواد خارجی که ممکن است تهدیدی برای ریه‌ها باشند به دام بیفتند و به زور از بدن خارج شوند.
گاهی از اوقات مثل مواردی که ریه‎ها دچار عفونت هستند، مخاط بیش از اندازۀ معمول تولید می‎شود. بدن تلاش می‎کند تا از شر این مخاط اضافی از طریق خارج کردن آن به شکل خلط و از راه سرفه، خلاص شود.

مطالب این مقاله:
• علل و رنگ‎های خلط اضافی
چه هنگامی به دکتر مراجعه کنیم
• تست کشت خلط چیست؟

علل و رنگ‎های خلط اضافی
دلایل مختلف متعددی برای تولید خلط اضافی توسط بدن وجود دارد. در زیر فهرستی از این علل در کنار چگونگی نمای ظاهری خلط آمده است.

سیگار
در افراد سیگاری مخاط در ریه‎ها تشکیل می‎شود که سبب بروز "سرفۀ سیگاری‎ها" می‎گردد. خلط ایجاد شده در سیگاری‎ها ممکن است سبز رنگ، زرد یا خونی رنگ باشد.

آسم
مردم مبتلا به آسم، راه‎های هوایی حساس نسبت به مواد آلرژی‎زا، آلودگی محیطی و عفونت‎های تنفسی دارند. این حساسیت می‎تواند به ملتهب شدن را‎ه‎های هوایی و همچنین افزایش تولید مخاط منجر شود.

فیبروز کیسیتیک
فیبروز کیستیک یک بیماری ارثی است که بر اثر وجود یک ژن آسیب دیده ایجاد می‎شود. این بیماری موجب گرفتگی راه‎های هوایی کوچک‌تر توسط مخاط غلیظ می‎گردد، که این وضعیت موجب دشوار شدن تنفس می‎شود.
مخاط غلیظ فیبروز کیستیک به محیطی ایده‎آل برای رشد باکتری‎ها تبدیل می‎شود. بسیاری از مردم دچار فیبروز کیستیک به عفونت‎های میکربی مزمن ریه مبتلا می‎شوند.

عفونت‎های دستگاه تنفسی (RTI)
خلطی که دارای رنگی متفاوت از بزاق است ممکن است علامتی از RTL تحتانی باشد. در RTIs میکربی، خلط ممکن است ساختاری متراکم و بوی ناخوشایندی داشته باشد.
به عنوان یک قاعدۀ کلی خلط در مراحل اولیۀ عفونت دارای رنگ سبز تیره است و به تدریج با بهبود عفونت به رنگ سبز روشن درمی‎آید. وجود آنزیمی به نام میلوپروکسیداز در طول عفونت است که رنگ سبز خلط را به آن می‎دهد.
برخی عفونت‎ها ممکن است سبب ایجاد خلط‎هایی به رنگ زرد، سبز یا زنگاری شوند.

RTIs شایع

آنفولانزا
آنفولانزا می‎تواند سبب ایجاد خلط سبزرنگ شود. علایم اصلی شامل موارد زیرند:
• دمای زیاد بدن، از 100.4 درجه فارنهایت به بالا
• خستگی
• ضعف
سردرد
دیگر علل شایع شامل دردهای عمومی، سینۀ دچار سرفه، و علایم شبه سرماخوردگی مثل بینی دچار گرفتگی یا آبریزش، عطسه و گلودرد است.
بیماران باید در خانه استراحت کنند، مقدار زیادی آب بنوشند و خود را گرم نگه دارند. داروهای ضد درد غیر نسخه‌ای در هنگام ابتلاء فرد به آنفولانزا کمک کننده هستند، و اغلب مردم در طول یک هفته بهبود پیدا می‎کنند.
اگر مصرف دارو در طول دو روز پس از آغاز بیماری صورت گیرد داروهای ضد ویروسی مثل استامیویر می‎توانند زمان بیماری را تا یکی دو روز کاهش دهند. مصرف داروهای ضد ویروسی در مراحل بعدی عفونت نیز می‎تواند مفید باشد، به ویژه اگر بیماری فرد شدید بوده یا احتمال بروز عوارض در مورد وی وجود داشته باشد.

در این زمینه بیشتر بخوانیم:
رنگ خلط به چه معنی است؟

برونشیت
برونشیت یک عفونت راه‎های هوایی اصلی ریه، برونش است، که ملتهب شده و مخاط زیادی تولید می‎کند. مردم دچار این بیماری ممکن است همراه سرفه خلط سبز و زرد یا سبز بالا بیاورند.
برونشیت نوعی بیماری ریوی است که می‏تواند حاد یا مزمن باشد.
برونشیت حاد در حدود سه هفته ادامه پیدا می‎کند. برونشیت مزمن به عنوان سرفۀ روزانه تعریف می‎شود که خلط ایجاد می‎کند و دستکم به مدت 3 ماه ادامه دارد و در طول سالیان متمادی بروز می‎کند. این نوع برونشیت علامتی از دیگر اختلالات و بیماری‎های ریوی شامل آمفیزم، و بیماری انسدادی مزمن ریه (COPD) است.
اغلب موارد برونشیت حاد را می‎توان در محیط خانه و با استفاده از داروهای غیر استروئیدی ضد التهابی (NSAIDs) و نوشیدن مایعات فراوان معالجه کرد.

پنومونی
سرفه‎ای که خلط زرد غلیظ، سبز، قهوه‎ای یا همراه رشته‎های خون ایجاد می‎کند می‎تواند نشانۀ پنومونی یا ذات‎الریه باشد، که یک عفونت باکتریایی است که به ورم بافت ریه‎ها منجر می‎شود. دیگر علایم شایع در این بیماری عبارتند از:
• دشواری تنفس
• تشدید سرعت ضربان قلب
تب
• احساس ناخوشی کلی
• تعریق و لرز
• فقدان اشتها
در صورت مشاهدۀ علایم بیماری پنومونی فرد باید به دکتر مراجعه کند.

سل
فرد دچار سل ممکن است سرفۀ توأم با خلط سبز رنگ یا خونی داشته باشد. در ضمن این بیماری با علایم دیگری همراه است که عبارتند از:
کاهش وزن
تعریق شبانه
• تب
• خستگی
• فقدان اشتها
• ورم در ناحیۀ گردن
سل یک بیماری جدی اما قابل درمان با یک دورۀ 6 ماهۀ مصرف آنتی‎بیوتیک‎ها است.
با وجودی که سل یک عفونت باکتریایی است که اساساً به ریه‎ها صدمه می‎زند، این بیماری می‏تواند به قسمت‎های فوقانی بدن، غدد، استخوان‎ها، و سیستم عصبی نیز آسیب بزند.

چه هنگامی به دکتر مراجعه کنیم
هر فردی که به وجود علایم سل در خود مشکوک است باید به پزشک مراجعه کند و تحت درمان قرار گیرد.
فرد دچار علایم پنومونی نیز باید به دکتر مراجعه کند. تشخیص بیماری ممکن است دشوار باشد زیرا دارای علایم مشترکی با دیگر انواع شایع RTIs است. موارد خفیف پنومونی را می‎توان در خانه و با استفاده از آنتی‎بیوتیک، استراحت و نوشیدن مایعات فراوان درمان کرد.
اغلب دیگر انواع RTIs خود به خود از بین می‎روند. دکترها در این مورد مصرف داروهای ضد درد غیر نسخه‎ای، نوشیدن مقادیر زیاد مایعات و استراحت را به بیماران توصیه می‎کنند.
به هر جهت مواقعی هست که در آنها بهترین گزینه برای بیمار مراجعه به پزشک است. این موارد شامل مواقعی است که در آنها فرد دچار سرفه‎ای است که به مدت بیش از 3 هفته ادامه پیدا می‎کند.
اگر فردی به مدت بیش از سه روز دچار تب 38 درجه سانتی‌گراد باشد، این می‎تواند علامتی از ابتلاء به پنومونی باشد و مراجعه به پزشک اهمیت دارد.
اگر فردی همراه سرفه خون بالا می‎آورد، دچار تپش قلب است، درد در قفسۀ سینه احساس می‎کند، یا دچار حالت گیجی و دوار سر است، باید به پزشک مراجعه کند.
این وضعیت در مورد همۀ افرادی که دچار بیماری قلبی یا اختلالات ریوی هستند یا دچار دوره‎های مکرر برونشیت می‎شوند مصداق دارد.

تست کشت خلط چیست؟
وقتی فردی به پزشک مراجعه می‎کند ممکن است از وی یک تست کشت خلط گرفته شود. این تست برای تشخیص پنومونی میکربی یا برونشیت انجام می‎شود. این تست همچنین ممکن است به این دلیل انجام شود که مشخص گردد درمان برای یک اختلال مشخص چگونه عملکردی داشته است.
تست کشت خلط معمولاً با یک رنگ‎آمیزی گرم انجام می‎شود که باکتری‎های مسبب عفونت را شناسایی می‎کند.
اگر رنگ‎آمیزی گرم قادر به شناسایی باکتری‎های مسبب عفونت نباشد، ممکن است تست‎های تخصصی برای رفع مشکل انجام شود. این تست‎ها شامل اسمیر و کشت AFB برای یافتن سل و عفونت‎های مایکوباکتریایی غیر سل، کشت قارج یا کشت لژیونلا است.

گرفتن یک نمونۀ خلط معمولاً در هنگام صبح اولین کاری است که انجام می‎شود. بسته به عفونت مورد نظر، در طول روزهای بعدی ممکن است تا سه نمونۀ خلط دیگر نیز از بیمار گرفته شود.
وقتی افراد برای تست خلط فرستاده می‎شوند، ممکن است از آنها خواسته شود که دندان‎های خود را مسواک کنند، دهانشان را آب بکشند و در یکی دو ساعت بعدی از خوردن غذا خودداری کنند.
برای تهیۀ نمونه از ریه‎ها، معمولاً از بیمار خواسته می‌شود تا به سرفۀ شدید اقدام کند. اگر فرد بیمار قادر به بالا آوردن خلط نباشد، ممکن است از وی خواسته شود تا برای جدا کردن خلط موجود در ریه‎ها یک محلول سالین استریل یا محلول گلیسیرین را استنشاق کند. بخور استنشاقی نیز می‎تواند گاهی از اوقات مورد استفاده داشته باشد.
همزمان با تست کشت خلط، دکتر ممکن است از بیمار بخواهد تا برای بررسی دیگر علایم بیماری تست شمارش خون را انجام دهد.


Source:
MedicalNewsToday
What is sputum?

Last updated Sun 13 August 2017
By Amanda Barrell
Reviewed by Jill Seladi-Schulman, PhD 

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

مصرف یک بسته سیگار در روز برای 1 سال معادل 150 جهش در سلول‌های ریه است

نشانه‌های سندرم لخته شدن خون کدامند؟

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می‌شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.