دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

اخبار مغز و اعصاب
تغییر اندازه و نوع قلم متن

هانا نیکولز 
ترجمة هامیک رادیان

پیشتر به اثبات رسیده است که نور مصنوعی ساعت بدن انسان و سیستم هورمونی را مختل می‌کند. یک مطالعة جدید نشان می‌دهد که قرار گرفتن در معرض نور مصنوعی برای زمان‌های طولانی همچنین می‌تواند عوارض جانبی برای سلامت ما در بر داشته باشد.
مطالعة منتشر شده در سل پرس جورنال کارنت بیولوژی درمی‌یابد که وقتی موش‌ها به مدت بیش از 5 ماه در معرض نور مصنوعی قرار می‌گیرند، عوارض جانبی زیان‌آوری بروز می‌دهند و کیفیت سلامت آنها کاهش می‌یابد.
چندین فرآیند و عملکرد حیاتی بدن از ریتم شبانه‌روزی تبعیت می‌کنند – که ساعت ریتم شبانه‌روزی بدن نامیده می‌شود – و مبنای آن چرخة تاریکی و روشنایی 24 ساعت شبانه‌روز است.
ریتم شبانه‌روزی بدن توسط "ساعت" بیولوژیک بدن کنترل می‌شود. همچنین یک "ساعت اصلی" در مغز قرار دارد که تمامی ساعت‌های بدن را هماهنگ می‌کند به نحوی که با هم همگام شوند.
ساعت اصلی شامل گروهی از سلول‌های عصبی در مغز است که سوپراچیاسماتیک هسته‌ای (SCN) نامیده می‌شوند و شامل 20000 نورون هستند که در عمق هیپوتالاموس مغز قرار دارند.
ریتم شبانه‌روزی تغییرات فیزیکی، ذهنی و رفتاری را که در چرخة شبانه روز دنبال می‌شود کنترل می‌کند، مانند دمای بدن، ضربان قلب و رهایش هورمون‌ها را.
پارامترهای سلامت که می‌توانند در شرایط فقدان ریتم محیطی دچار اختلال شوند شامل فعالیت التهابی سیستم ایمنی، از دست دادن عضلات و نشانگا‌ن زودرس استئوپوروز است.
موش‌های مشمول مطالعه تغییرات فیزیولوژیک منفی ناشی از قرار گرفتن در معرض نور مصنوعی را که در جانوران مسن مشاهده می‌شود تجربه کردند. در هر حال، وقتی چرخة استاندارد تاریکی – روشنایی از بین رفت، اثرات منفی معکوس شدند.
محققان ارتباط میان چرخة روشنایی – تاریکی و بیماری را با اندازه‌گیری پارامترهای اولیة مختلف سلامت در موش‌ها پس از آنکه آنها در کل به مدت 24 هفته به طور مداوم در معرض نور مصنوعی قرار داشتند، بررسی کردند.

بازگرداندن چرخة روشنایی – تاریکی عوارض منفی سلامت را معکوس می کند
مطالعات مرتبط به فعالیت مغز آشکار کرده‌اند که قرار گرفتن در معرض نور به کاهشی در الگوهای ریتمیک نرمال راهنمای ریتم شبانه‌روزی مرکزی به میزان 70 درصد منجر می‌شود.
آزمایش قدرت در موش‌ها آشکار کرد که وقتی الگوهای تاریکی و روشنایی از بین می‌روند، و ریتم شبانه‌روزی بدن مختل می‌شود، کاهشی در عملکرد عضلات اسکلتی بدن به وجود می‌آید، استخوان‌ها معیوب می‌شوند و نشانه‌های التهابی مشاهده می‌گردد.
بازگرداندن چرخة روشنایی – تاریکی به مدت دو هفته بهبودی را در الگوهای ریتم شبانه‌روزی و بازگشتی را در عواقب منفی سلامت در موش‌ها نشان داد.
"ما بنا به عادت به نور و تاریکی به عنوان عناصر بی‌ضرر یا محرک‌های خنثی برای سلامت فکر می‌کنیم. ما اکنون بر مبنای مطالعات متعدد انجام شده در آزمایشگاه‌های سراسر دنیا که همه به یک راستا اشاره دارند، درک می‌کنیم که موضوع چنین نیست. احتمالاً شگفت‌آور نخواهد بود اگر زندگی زیر فشار مداوم چرخة روشنایی – تاریکی تکامل یافته باشد."
"به نظر می‌رسد که ما برای زندگی در چنین چرخه‌ای بهینه‌سای شده‌ایم و طرف دیگر سکه هم این است که ما اکنون به وسیلة فقدان این چرخه آسیب می‌بینیم."
مطالعات گسترده‌تر تیم تحقیق در مورد آنالیز دقیق اثرات چرخه‌های روشنایی – تاریکی بر سیستم ایمنی است. همچنین، با شیوع قرار گرفتن بیماران در زیر نور مصنوعی در بیمارستان‌ها، محققان مایلند در مورد فواید احتمالی برای سلامت بیماران در شرایط قرار گرفتن آنها در چرخة نرمال روشنایی و تاریکی تحقیق کنند.
از آنجا که 80 درصد جمعیت جهان زیر آسمان‌های نوراندود زندگی می‌کنند، قرار گرفتن در معرض نور و تأثیر آن بر افراد – مخصوصاً در افراد سالخورده و آنهایی که به نحو دیگری آسیب‌پذیر محسوب می‌شوند – سرفصل‌هایی هستند که نیاز به تحقیق دارند./

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

الکلیسم تحت تأثیر صدها ژن است

تحقیق تازه‌ای که در PLOS ژنتیک منتشر شده است پس از آشکار کردن صدها ژن که ممکن است اشتیاق به مصرف الکل را افزایش دهند، شواهدی دال بر تأثیر ژنتیک بر اعتیاد به الکل فراهم می‌آورد. اختلال مصرف الکل با داش

پیش‌بینی ریسک آلزایمر در 18 سالگی با محاسبات ژنتیک

محققان یک سیستم امتیازدهی ژنتیک را توسعه داده‌اند که می‌گویند می‌تواند ده‌ها سال پیش از بروز نشانگان آلزایمر بگوید کدام گروه از افراد بزرگسال در ریسک توسعة این بیماری قرار دارند.