دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

خاموش کردن بخشی از مغز، ما را خلا‎ق‎تر می‎کند

اخبار مغز و اعصاب
تغییر اندازه و نوع قلم متن


• آنا ساندویو
• ترجمۀ فرهنگ راد

کار خلاقانه چگونه انجام می‎شود؟ و مهم‎تر اینکه، چه کنیم تا افراد خلاق‎تری از آب درآییم؟ این پرسش‎ها ذهن متخصصان مغز و اعصاب، فیلسوفان، هنرمندان، و صاحبان شرکت‎های بزرگ را به خود مشغول کرده، و اصطلاحاتی مثل "تفکر خلاق" و "حل مسایل خلاقانه" این روزها ورد زبان همه است. تحقیق جدید شاید سرانجام به پاسخی در این مورد رسیده باشد، و این پاسخ دربرگیرندۀ الکترودها و دانش در مورد مغز انسان است.
محققان دانشگاه کویین مری در لندن (QMUL) و دانشگاه گولدسمیت لندن، بر آن شدند تا به فهم بهتری از ساز و کارهای پشت خلاقیت دست یابند، و آزمایش کنند که آیا خلاقیت را می‎توان "بنا به نیاز" تحریک کرد یا خیر.
تحقیقات پیشین عنوان کرده‎اند که "خاموش کردن" فرآیند ویراستن، یا بخش‎های خودسانسوری مغز ما می‎تواند به طور بالقوه باعث تقویت خلاقیت شود. در یک آزمایش پیشین، نوازندگان جاز جا گرفته درون یک ماشین MRI نشان دادند که چگونه مغز در زمان بداهه‎نوازی از حالت "خودپایشگری" به حالت خلافیت چرخش می‎کند.
تحقیق تازه که در نشریۀ "گزارش‎های علمی" منتشر شده است بر آن بود تا واقعاً یکی از بخش‎های مغز را که در فرآیند خودکنترلی درگیر است "خاموش" کند تا ببیند که این کار تأثیر بر خلاقیت خواهد داشت.
نویسندۀ نخست مطالعۀ جدید دکتر کارولین دی برناردی لوفت / Caroline Di Bernardi Luft از دانشکدۀ علوم زیستی و شیمیایی QMUL است.

تجزیه و تحلیل ارتباط میان کورتکس و خلاقیت
دکتر لوفت و همکارانش از تکنیک موسوم به تحریک مستقیم جریان ترانس‎کرانیال (tDCS) برای تحریک خلاقیت در 60 نمونۀ مطالعه استفاده کردند. tDCS نوعی از تحریک یا تلفیق عصبی است که شامل ارسال جریان‎های ضعیف الکتریکی به طور مستقیم به کورتکس مغز با استفاده از الکترودها است. این تکنیک می‎تواند فعالیت عصبی را مهار یا فعال کند، و در روان‌شناسی عصبی و توان‌یابی بالینی کاربرد دارد.
در این آزمایش، الکترودها در محلول سالین خیس شدند و برای تعیین فرکانس یک ناحیه از مغز به نام کورتکس پری‎فرونتال دورسالترال چپ (DLPFC)، که نقشی حیاتی در تفکر و استدلال دارد، روی جمجمۀ جایگذاری شدند.
این ناحیه از مغز همچنین در حافظۀ کاری درگیر است که توانایی مغز برای نگه‎داری موقت و پردازش اطلاعات و همچنین تصمیم‎گیری و فعال و انفعال اجتماعی است. به علاوه، DLPFC برای کنترل شناختی، شامل کنترل بر خود، کلیدی است.
دکتر لوفت ارتباط میان DLPFC و خلاقیت را توضیح می‎دهد:
"ما مسائل را بر مبنای قواعدی که از تجربه برمی‌کشیم حل می‎کنیم، و DLPFC نقشی کلیدی در خودکارسازی این فرآیند بر عهده دارد. این فرآیند اغلب اوقات خوب کار می‎کند، اما گاهی وقت‎ها وقتی ما با مسائل تازه مواجه می‌شویم که نیازمند روش جدیدی از تفکر است، به شکل چشمگیری از کار بازمی‎ماند. تجارب گذشتۀ ما می‎توانند واقعا سبب بروز انسداد در خلاقیت ما شوند. برای شکستن این قفل‌شدگی ذهنی ما نیاز به آن داریم که قواعد مألوف خود را کنار بگذاریم."
محققان با استفاده از tDCS متناوباً DLPFC را سرکوب و فعال کردند. آنها خلاقیت نمونه‎ها را با طرح درخواست حل مسائلی مثل "پازل کبریت" مورد بررسی قرار دادند. چنین تکالیفی برای ارزیابی خلاقیت ارزشمندند. آنها نیازمند رویکردی انعطاف‌پذیر و خلاقانه به ریاضیات و جبر هستند.
از نمونه‌ها خواسته می‎شد تا این مسائل را در سه وضعیت مختلف حل کنند: وقتی که DLPFC آنها مهار شده بود، وقتی DLPFC فعال شده بود، و وقتی که این ناحیۀ مغز اصلاً تحت هیچ‌گونه تحریکی قرار نداشت. محققان نمونه‎ها را قبل و بعد از این مداخلات معاینه کردند.

خاموش کردن DLPFC خلاقیت را تقویت می‎کند
آزمایش‌ها نتایج جذابی در پی داشتند. نمونه‎هایی که DLPFC آنها سرکوب شده بود در مقایسه با همتایانشان که DLPFC آنها فعال بود یا در حالت غیر تحریک قرار داشت، بیشتر احتمال داشت که در تکلیف حل مسائل بر دیگران سبقت بگیرند. آنهایی که DLPFC در آنان خاموش شده بود تکالیف حل مسائل را بهتر انجام می‎دادند.
این نشان می‎دهد که "خاموش کردن" موقت DLPFC به مغز کمک می‎کند تا با یافتن راهی برای کار حول فرضیات از پیش موجود و الگوهای تفکر از پیش آموخته به روشی "خارج از چهارچوب" به تفکر بپردازد. خاموش کردن DLPFC به ما کمک می‎کند تا "قواعد را کنار بگذاریم" که همچنان که دکتر لوفت توضیح می‎دهد برای خلاقیت نقش کلیدی دارد.
به هر جهت، محققان همچنین متوجه شدند که نمونه‎های دارای DLPFC "خاموش" کمتر محتمل بود که تکالیفی را که نیازمند افزایش قابلیت حافظۀ کاری بود حل کنند! در تکالیفی که در آنها نیاز بدان بود که چند آیتم شناختی در آن واحد کاوش شوند، این نمونه‎ها در مقایسه با همتایان دارای DLPFC فعال یا DLPFC فاقد تحریک، گرایشی به سمت ارائۀ عملکرد ضعیف‎تر نشان می‎دادند.
در هر حال همچنان که نویسندۀ نخست مطالعه چالش‎های پشت تحقیق و اهمیت یافته‎ها را توضیح می‎دهد، این مطالعه فاقد هشدارهای خاص خود نبوده است:

"این نتایج مهمند زیرا پتانسیل بهبود عملکردهای ذهنی مرتبط با خلاقیت را با استفاده از روش‎های تحریک غیر تهاجمی مغز نشان می‎دهند. در هر حال نتایج ما همچنین عنوان می‎کنند که برنامه‎های کاربردی بالقوۀ این تکنیک باید اثرات شناختی مورد هدف را بیش از صرف لحاظ کردن tDCS به عنوان بهبود دهندۀ شناخت، آن گونه که توسط برخی کمپانی‎ها فروشندۀ ماشین‎های tDCS برای کاربران خانگی ادعا می‎کنند، مورد ملاحظه قرار دهند.
من مایلم بگویم که ما هنوز در موقعیتی نیستیم که یک کلاه الکتریکی سرمان کنیم و شروع به تحریک مغز خود کنیم با این امید که به پاداش پوشش شناختی دست یابیم."

Source:
Medicalnewstoday.com
Shutting down part of our brain can make us more creative
Written by Ana Sandoiu
Published: Wed 7 June 2017

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

بستن در‌ به روی بیماران روانی از میزان خودکشی کم نمی‌کند

وابستگی به الکل در درازمدت به توانایی‌های شناختی آسیب می‌زند

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می‌شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.

 

X

کپی رایت

هرگونه کپی مطالب سایت به هر شکل پیگرد قانونی دارد.