دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

اخبار مغز و اعصاب
تغییر اندازه و نوع قلم متن

• آنا ساندویو
• ترجمة فرهنگ راد

تحقیقی تازه این پرسش را مطرح می‌کند که چرا نوع انسان در کنار دیگر پستانداران دارای فعالیت جسمانی است. مطالعه نوع تازه‌ای از سلول مغزی را یافته است که شاید در نهایت توضیح دهد که چرا برخی از ما بیش از دیگران انگیزة ورزش کردن دارند.
بیش از یکصد سال پیش این موضوع کشف شد که آسیب دیدن برخی نواحی مغز می‌تواند سبب شود تا مردم تحرک و تمایل و نیز اشتهای خود را از دست بدهند. این موضوع محققان را به این باور رساند که پیام‌های مغز در هیپوتالاموس جانبی (LH) - ناحیة مرتبط به عدم تحرک - ممکن است کنترل کنندة فعالیت جسمانی باشد.
به هر حال، مکانیسم دقیق پشت این ارتباط تاکنون ناشناخته باقی مانده است. تحقیق تازه از فناوری "بُرش کناری" برای بررسی علل فعالیت و عدم فعالیت جسمانی در پستانداران استفاده می‌کند و به وجود نوعی تازه از سلول مغزی در LH پی می‌برد که وقتی فعال می‌شود محرک تحرک خودخواسته یا داوطلبانه می‌گردد.
مطالعه از سوی محققان کالج سلطنتی لندن به رهبری پروفسور دنیس بوداکُف / Denis Burdakov از مرکز نوروبیولوژی رشد در انستیتو روان‌پزشکی، روان‌شناسی و علم اعصاب انجام شد.
یافته‌های مطالعه در نشریة PNAS منتشر شده است.

مطالعة نورون‌های موتور در هیپوتالاموس جانبی
هیپوتالاموس یک ناحیه در مغز است که هورمون‌های کنترل کنندة یک‌سری از فعالیت‌های بدنی شامل دمای بدن، میل جنسی، اشتها، خلق و خو، خواب، ضربان قلب و فشار خون را تولید می‌کند.
با استفاده از آنالیز اُپتوژنتیک مدار مغزی و ضبط عمیق مغز، محققان هم‌ارزی LH در موش‌ها را بررسی کردند.
اپتوژنتیک یک فناوری اخیراً توسعه یافته است که از نور برای پیگیری و کنترل فعالیت سلول‌ها استفاده می‌کند. سلول‌ها ابتدا برای حساس شدن نسبت به برخی فرکانس‌های نور از نظر ژنتیکی اصلاح می‌شوند، و آنگاه می‌توان آنها را فعال یا منفعل کرد، که این پژوهشگران را قادر می‌سازد مدارهای مغزی را با دقت بیشتری مورد بررسی قرار دهند.
ضبط عمیق مغز روشی است که از وارد کردن الکترودهای تحریک کنندة عمقی به داخل ناحیة زیر قشر مغز استفاده می‌کند. این روش برای مطالعه و ضبط واکنش‌های سلول‌های عصبی مسؤول حرکت به کار می‌رود و همچنین یک درمان بالقوه برای اختلالات حرکتی محسوب می‌شود.
برای این مطالعه، محققان از تکنیک ضبط عمیق مغز موسوم به فایبر فوتومتری استفاده کردند.

سلول‌های عصبی اُریکسین GAD65 حرکت دواطلبانه را کنترل می‌کنند
استفاده از روش مزبور در موش‌ها نوع جدیدی از سلول مغزی به نام سلول‌های عصبی GAD65 را آشکار کرد. این سلول‌ها زیرمجموعه‌ای از سلول‌های جایگیر شده در هیپوتالاموس جانبی هستند، اما از نظر مولکولی با دیگر انواع سلول‌های عصبی که پیشتر با کنترل حرکت مرتبط دانسته شده‌اند تفاوت دارند.
به علاوه، مطالعه پی برده است که این سلول‌های جدید مغزی توسط اریکسین فعال می‌شوند، پپتیدی که معمولاً در خدمت پیام‌دهی برای استرس و اشتها است.
به عبارت مشخص‌تر، محققان در این مورد بررسی کردند که سلول‌های GAD65 چه هنگامی فعال (روشن) و منفعل (خاموش) می‌شوند، و مشاهده کردند که این سلول‌ها وقتی موش‌ها برای دویدن داوطلبانه اشتیاق نشان می‌دهند و همچنین بلافاصله پیش از آن فعال می‌گردند.
محققان همچنین این سلول‌ها را به صورت انتخابی فعال و منفعل کردند تا ببینند که آنها چگونه بر انگیزة دویدن در موش‌ها تأثیر می‌گذارند. وقتی سلول‌ها غیر فعال می‌شدند، موش‌ها به شکل قابل ملاحظه‌ای کمتر از میزان معمول می‌دویدند.
در نهایت بورداکف و تیم تحقیق سلول‌ها را بیش از حد تحریک کردند که باعث شد تا موش‌ها بیش از حد نرمال به دویدن ادامه دهند.

یافته‌ها ممکن است توضیح دهد که چرا برخی از مردم بیش از دیگران ورزش می‌کنند
نویسندگان مطالعه جمع‌بندی می‌کنند: "این یافته‌ها پرتوهای تازه‌ای بر موضوع پیام‌های عمیق مغز که باعث حفظ فعالیت جسمانی در سطوح سالم آن می‌شود می‌افکنند."
پژوهشگر رهبر مطالعه همچنین اهمیت این یافته‌ها را تفسیر می‌کند:
"اگر در انسان نیز همین شبکة سلول‌های عصبی در هیپوکامپوس جانبی، مرکز کلاسیک انگیزش انسانی عمل کند، یافته‌های ما می‌تواند روشنگر این موضوع باشد که مغز چطور میان تحرک و بی‌تحرکی، شامل پیامدهای سلامت این گزینش، دست به انتخاب می‌زند. برای مثال شما می‌توانید یک دستگاه MRI را در حال بررسی این ناحیة از مغز تصور کنید و ببینید که آیا فعالیت بیشتری در میان مردمی که همیشه در سالن ورزش هستند در مقایسه با آنهایی که تمایل دارند در خانه و جلو تلویزیون بنشینند وجود دارد."
پروفسور بورداکف همچنین خطوط راهنمای تحقیقات آینده را مشخص می‌کند و می‌گوید: "قدم بعدی تحقیق در این مورد خواهد بود که چگونه مدارات عصبی توصیف شده در این تحقیق با همدیگر و دیگر مسیرهای مغزی که تاکنون برای کنترل تحرک دواطلبانه شناخته شده‌اند عمل می‌کنند، و از این طریق باعث تقویت فعالیت جسمانی در انسان‌ها می‌شوند."

Source:
medicalnewstoday.com
What makes us move? Mouse study sheds light
Written by Ana Sandoiu
Published: 18 April 2017

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

الکلیسم تحت تأثیر صدها ژن است

پیش‌بینی ریسک آلزایمر در 18 سالگی با محاسبات ژنتیک

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می‌شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.

 

X

کپی رایت

هرگونه کپی مطالب سایت به هر شکل پیگرد قانونی دارد.