دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

سندرم خستگی مزمن (CFS)، که گاهی از اوقات تحت عنوان میالژی آنسفالومیلیت (ME) شناخته می‎شود، اختلالی است که سال‌های سال برای متخصصان حالت معمایی را داشته است که بسیاری از آنها در تلاش برای یافتن علل و درمان مناسب برای آن بوده‎اند. به هر جهت برخی هم به علت طیف گستردۀ علایم که باعث دشواری تشخیص CFS/ME می‌شود از اساس مشروعیت وجود آن را به عنوان بیماری رد کرده‎اند.

بر اساس یک مطالعۀ جدید، دیری نخواهد پایید که واکسنی برای درمان بیماران مبتلا به سرطان تخمدان در اختیار پزشکان قرار گیرد. محققان دانشگاه کنکتیکت می‌گویند این واکسن با یک تکنیک جدید ساخته می‌شود که پروتئین‌های جهش یافته در سلول‌های سرطانی را شناسایی می‌کند و این روش در حال حاضر آمادۀ آزمایش‌های انسانی است.

دانستن چگونگی کنترل التهاب، می‌تواند پیامدهای پرشماری در درمان بسیاری از بیماری‌ها داشته باشد. مطالعه‌ای افتراقی کشف می‌کند که چگونه ماکروفاژها میتوکندری را به تولیدکنندة مواد شیمیایی سمی مروج التهاب تبدیل می‌کنند. التهاب نقشی مهم در تعدادی از وضعیت‌های جدی در پزشکی بازی می‌کند و تلاش برای فهم و کنترل آن ادامه دارد.

آرتریت روماتوئید (RA) یک بیماری خودایمنی است که در آن سیستم ایمنی بدن به مفاصل فرد بیمار حمله‌ور می‌شود. مطالعة جدید عنوان می‌کند که ممکن است ارتباطی میان مادران دچار اختلال خودایمنی و توسعة بیماری صرع در فرزندان آنها وجود داشته باشد.



آنا ساندویو
ترجمه نادر اکبری

آرتریت روماتوئید (RA) یک بیماری خودایمنی است که در آن سیستم ایمنی بدن به مفاصل فرد بیمار حمله‌ور می‌شود. مطالعة جدید عنوان می‌کند که ممکن است ارتباطی میان مادران دچار اختلال خودایمنی و توسعة بیماری صرع در فرزندان آنها وجود داشته باشد.
آرتریت روماتوئید یک بیماری خودایمنی است که با التهاب مفاصل مشخص می‌شود. این بیماری متفاوت از استئوآرتریت است که بر اثر پارگی و ساییدگی مفاصل ایجاد می‌‌گردد.
بر مبنای اعلام مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها (CDC)، آرتریت روماتوئید مبتلابه 1.3 درصد کل جمعیت دنیا است. در ایالات متحد آمریکا در سال 2005 تعداد 1.5 میلیون نفر از افراد بزرگسال در سنین بالای 18 سال با تشخیص ابتلاء به  آرتریت روماتوئید مواجه بودند و بر مبنای گزارش CDC این رقم در حال حاضر ممکن است افزایش یافته باشد.
در حالی که هیچ درمانی برای آرتریت روماتوئید شناخته نیست، یک مطالعه چنین دریافته است که 75 درصد افراد دچار این بیماری در طول 5 سال پس از تشخیص بیماری علایم بهبود را تجربه می‌کنند.
صرع یک اختلال نورولوژیک است که با ادامة حملات تشنجی برگشت‌پذیر صرع که گاهی از اوقات مبداء آنها ناشناخته است مشخص می‌شود. بر مبنای اعلام CDC، در حدود 5.1 میلیون نفر از جمعیت آمریکا دارای تشخیص صرع بوده یا اختلال تشنج داشته‌اند. از این جمع، 2.9 میلیون نفر دچار صرع فعال بوده‌اند.
تحقیق پیشین وجود اختلالات خودایمنی در مادران را با خطر ابتلاء فرزند به صرع مرتبط کرده‌ است. تحقیق جدید به ارتباط میان آرتریت روماتوئید و صرع می‌پردازد.

آرتریت روماتوئید در مادر به صرع در فرزند مرتبط است

محققان گزارش‌های بالینی حدود دو میلیون کودک متولد شده در دانمارک، در فاصلة سال‌های 1977 تا 2008 را مورد بررسی قرار دادند. کودکان در مرحلة بعد در دوره‌ای حدوداً 16 ساله مورد پیگیری قرار گرفتند. تشخیص آرتریت روماتوئید و صرع از رجیستری ملی بیمارستان دانمارک به دست آمد.
در کل 13511 کودک مورد مطالعة طولی دارای مادران مبتلاء به آرتریت روماتوئید بودند. این تعداد شامل مادرانی هم بود که پس از زایمان فرزند مورد تشخیص ابتلاء به آرتریت روماتوئید قرار گرفته بودند، که به عنوان مبتلایان به آرتریت روماتوئید  "پیش‌بالینی" تلقی شدند.
از این جمع، 31491 کودک، یا 1.6 درصد، در طول دورة 16 سالة پیگیری دچار صرع شدند.
کودکانی که مادرانشان در هنگام تولد آنها دچار آرتریت روماتوئید بودند 90 درصد بیشتر احتمال داشت که دچار صرع شوند، در مقایسه با کودکانی که مادرانشان در هنگام تولد آنها سالم بودند؛ حال آنکه کودکانی که مادرانشان در هنگام تولد آنها دچار آرتریت روماتوئید پیش‌بالینی بودند در مقایسه با کودکان دارای مادر فاقد این وضعیت نیز به میزان 30 درصد بیشتر در خطر ابتلاء به صرع قرار داشتند.
مطالعه در مورد اینکه ابتلاء پدر کودک به آرتریت روماتوئید تأثیری بر فرزند داشته باشند به نتیجه‌ای دست نیافت.
محققان می‌گویند ارتباط میان آرتریت روماتوئید پیش‌بالینی و ریسک افزایش صرع در فرزند نشان می‌دهد که احتمالاً باید در این مورد بیش از درمان صرع، خود آرتریت روماتوئید را مقصر دانست.
نتایج مطالعه پس از تنظیم برای ملاحظة عوامل دیگر نظیر وزن هنگام تولد بچه، سن مادر در زمان زایمان و نیز ابتلاء یا عدم ابتلاء مادر به صرع، به قوت خود باقی بودند.
نتایج مطالعه در نشریة نورولوژی / Neurology – نشریة آکادمی نورولوژی آمریکا، منتشر می شود.

اهمیت نتایج و تحقیقات بیشتر

بر مبنای نظر خانم دکتر رُم، مطالعة پیشین افزایش خطر صرع را در افراد دچار بیماری‌های خودایمنی که مغز را به طور مستقیم درگیر می‌کنند (نظیر مالتیپل اسکلروزیس یا آنسفالیت خودایمنی) دریافته است.
رُم می‌گوید: "اما این دانستة تازه‌ای است که فرزندان مادران دچار آرتریت روماتوئید نیز به نظر می‌رسد که دارای ریسک بالاتری برای ابتلاء به صرع باشند."
اخیراً، اختلالات خودایمنی و التهابی نظیر لوپوس اریتروماتوز، کولیت اولسراتیو و دیابت نوع 1 با تشنج و صرع مرتبط دانسته شده‌اند.
خانم دکتر آن لیلور رُم / Ane Lilleore Rom می‌گوید: "این نتایج نشان می‌دهد که تغییرات محیطی برای جنین می‌تواند نقشی در ابتلاء به صرع بازی کند. ما هنوز در مورد ساز و کار این موضوع چیزی نمی‌دانیم، اما این روند می‌تواند تولید آنتی‌بادی‌های مادر باردار را که می‌تواند بر کودک متولد نشده اثر بگذارد درگیر ‌کند."
در هر حال محققان اشاره می‌کنند که تحقیقات بیشتر در مورد عواقب درمان آرتریت روماتوئید مورد نیاز است.
همچنین مطالعه فقط ارتباط میان آرتریت روماتوئید و صرع را نشان می‌دهد، بنابراین تحقیقات بیشتر برای تأیید روابط علّی و توضیح دقیق چگونگ تأثیر آرتریت روماتوئید مادر بر ابتلاء فرزند به صرع مورد نیاز است./