دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

اخبار سرطان
تغییر اندازه و نوع قلم متن

• دکتر کاترین پادوک
• ترجمة محمدقاسم رافعی

تحقیق تازه عنوان می‌کند که سن تشخیص سرطان در بیماران می‌تواند بر ریسک مرگ ناشی از بیماری قلبی در میان بازماندگان مؤثر باشد.
مطالعة بزرگ‌مقیاس انجام شده بر روی بازماندگان سرطان که به رهبری تیمی از دانشگاه بیرمنگام انجام شد، در نشریة سیرکیولیشن / Circulation منتشر شده است.
بیماری قلبی از جملة بیماری‌های قلبی عروقی است – بیماری‌هایی که به قلب و رگ‌های خونی آسیب می‌زنند. این بیماری‌ها در یک چیز مشترکند – آنها به اترواسکلروزیس مرتبط هستند، فرآیندی که در آن پلاک‌ها در دیوارة شریان‌ها ایجاد می‌شوند.
همچنان که اترواسکلروزیس پیشرفت می‌کند، پلاک‌های ایجاد شده شریان‌ها را باریک‌تر می‌کنند – که مانع از جریان یافتن کامل خون می‌شود – و در این اثناء ریسک ایجاد لخته‌های خونی که می‌تواند به حملة قلبی و سکتة مغزی منجر شود، افزایش پیدا می‌کند.
دیگر انواع بیماری قلبی عروقی شامل موارد زیر است: نارسایی قلبی (که در آن قلب قادر به پمپاژ کافی خون نیست)، آریتمی (ضربآهنگ غیر نرمال قلب)، و مشکلات دریچه‌ای قلب (برای مثال، در مواردی که دریچه‌های قلب به میزان کافی باز یا بسته نمی‌شوند).
در مقالة خود نویسندگان عنوان می‌کنند که بیماری قلبی ریسک شناخته شده‌ای در میان بازماندگان سرطان است که تحت درمان با داروهای سرطان قرار دارند. این داروها می‌توانند باعث تضعیف عضلة قلب شوند.
این موضوع مشخص شده است که بیماری قلبی، برای مثال، علت پیشگام مرتبط به درمان مرگ‌های غیر مرتبط به تومور در میان بازماندگان سرطان در دوران کودکی، سرطان پستان و لنفوم هاجکین (سرطان سیستم لنفاوی) است.

شناختن ریسک‌های بیماری قلبی مهم است
محققان می‌نویسند، در هر حال بازماندگان نوجوان و جوان سرطان گروه‌‌هایی هستند که روی آنها مطالعات کافی انجام نشده است؛ دانش قابل اعتماد اندکی در مورد ریسک‌های سلامت آنها در درازمدت و مشخصاً در مورد بیماری قلبی وجود دارد.
بیماری قلبی سالانه موجب مرگ 17.5 میلیون نفر می‌شود – که این، حدود یک‌سوم کل مرگ و میر در سطح جهان است. بیش از سه‌چهارم این مرگ‌ها در کشورهای کم‌درآمد و دارای درآمد متوسط اتفاق می‌افتد.
نویسندة ارشد مطالعه مایک هاوکینز / Mike Hawkins،‌ پروفسور رشتة اپیدمیولوژی و مدیر «مرکز مطالعات بازماندگان سرطان دوران کودکی» در بیرمنگام می‌گوید: برای پزشکان شناختن این ریسک‌ها مهم است، "زیرا این شناخت به پزشک کمک می‌کند بر مواردی تمرکز کند که در آنها بیشترین میزان ریسک وجود دارد." او همچنین می‌نویسد:
"این برای بازماندگان سرطان نیز مهم است زیرا آنها را با ایجاد شانس‌های درازمدت در مورد عوارض جانبی درمان سرطان توانمند می‌کند."
برای مطالعة خود تیم تحقیق داده‌های 200000 نمونة «مطالعة بازماندگان نوجوان و بزرگسالان جوان سرطان» (TYACSS) را که حداقل 5 سال پس از تشخیص سرطان، زنده مانده بودند، و آنهایی را که در سنین 15 تا 39 سال برای اولین بار با تشخیص سرطان مواجه شده بودند، مورد بررسی قرار داد.
وقتی محققان داده‌ها را تجزیه و تحلیل کردند به این کشف رسیدند که 6 درصد مرگ و میر در بیماران مزبور ناشی از بیماری قلبی بوده است.
محققان همچنین دریافتند که بازماندگان سرطان که تشخیص سرطان برای آنها در سنین 15 تا 19 سال صورت گرفته است، 4.2 بار بیشتر از همسالان هم‌جنس خویش در جمعیت عمومی در معرض خطر مرگ ناشی از بیماری قلبی قرار دارند.
در هر حال برای بازماندگانی که تشخیص سرطان برای آنها در سنین بالاتر انجام شده بود – در سنین 35 تا 39 سال – این افزایش ریسک کمتر بود (1.2 بار بالاتر).

مرگ ناشی از بیماری قلبی بسته به نوع سرطان متفاوت است
وقتی محققان به ریسک‌های موجود در انواع مختلف سرطان پرداختند، متوجه برخی تضادهای آشکار شدند. در مقایسه با سن و جنس همسان در کل جامعه، ریسک مرگ ناشی از بیماری قلبی در میان بازماندگان با تشخیص ابتلا به سرطان در سنین 15 تا 39 سالگی برای لنفوم هاجکین 3.8 بار، برای لوسمی مایلوئید شدید 2.7 بار و برای سرطان‌های دستگاه ادراری تناسلی (بجز سرطان مثانه) 2 بار بیشتر است.
مرگ ناشی از بیماری قلبی همچنین در میان بازماندگان سرطان با تشخیص در سنین 15 تا 39 سال در دیگر سرطان‌ها بیشتر است: لنفوم غیر هاجکین (1.7 بار بیشتر)، سرطان ریه (1.7)، لوسمی غیر از مایلوئید حاد (1.6)، موتور سیستم عصبی مرکزی (1.4)، سرطان دهانة رحم (1.3) و سرطان سینه (1.2).
تم تحقیق همچنین به تضاد در هر نوع خاص از سرطان برخورد کرد. برای مثال، در مورد لنفوم هاجکین، آنها دریافتند که 6.9 درصد بازماندگان که در سنین 15 تا 19 سال مورد تشخیص سرطان قرار گرفته بودند تا سن 55 سالگی بر اثر بیماری قلبی مرده‌اند. این رقم با فقط 2 درصد تشخیص‌ صورت گرفته در سنین 35 تا 39 سال، و زیر 1 درصد از همسالان در جنس و سن مشابه در جمعیت عمومی قابل ملاحظه است.
وقتی محققان به بررسی بازماندگان لنفوم هاجکین در سنین بالای 60 سال پرداختند، دریافتند که در میان این بیماران مرگ بر اثر بیماری قلبی 28 درصد بیشتر از افراد با سن و جنس مشابه در جمعیت عمومی است.
محققان چنین جمع‌بندی می‌کنند که این یافته‌ها سرنخ‌های تازه‌ای در مورد مضرات بالقوة درمان‌های سرطان در میان نوجوانان و بزرگسالان جوان برای قلب و رگ‌های خونی، به دست می‌دهد. آنها عنوان می‌کنند:
"شواهد حاضر یک پایة اولیه برای توسعة دستورالعمل‌های پیگیری مبتنی بر شواهد فراهم می‌کند."
در هر حال محققان همچنین می‌نویسند که تحقیق آنها به طور مشروح به مورد قرار گرفتن در معرض درمان‌های مختلف سرطان برای مثال، رادیوتراپی و شیمی‌درمانی، نپرداخته است.
پروفسور مایک هاوکینز می‌گوید:
"بازماندگان با تشخیص سرطان در گروه‌های سنی نوجوان و بزرگسالان جوان در سطح جهان به عنوان جمعیت تحت مطالعه شناخته می‌شوند. با نگاهی به فواید ثبت سرطان برای جمعیت بریتانیا، ما در موضع انجام بزرگ‌ترین مطالعه از این نوع تاکنون قرار گرفته‌ایم، که دارای مزیت مبتنی بودن بر جمعیت عمومی است و از فواید پیگیری درازمدت پس از تشخیص سود می‌برد."/

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

آمفتامین قلب را سریع‌تر پیر می‌کند

سوءمصرف آمفتامین در سطح جهان در حال افزایش است. در حالی که عوارض جانبی شایع این داروی مخدر شامل افزایش ضربان قلب، سردرد، درد معده و تغییرات خُلقی است، دانش اندکی در مورد اثرات آن بر قلب وجود دارد. اکن

استرس چگونه بر میزان کلسترول تأثیر می‌گذارد؟‎

تأثیر استرس بر میزان کلسترول روشن نیست. یکی از مشکلات مرتبط به این مورد این است که استرس واژه‎ای مبهم و اندازه‎گیری آن دشوار است. در هر حال مطالعات بسیاری در مورد اثرات استرس بر سلامت کلی قلب صورت گرف