دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

اخبار روان‌پزشکی / روان‌شناسی / روانکاوی
تغییر اندازه و نوع قلم متن

• هانر وایتمن
• ترجمة نادر اکبری

ضرب‌المثلی هست که می‌گوید، "هرگز بعد از بحث و جدل به رختخواب نرو"، و بنا به یک تحقیق جدید ما باید این اندرز قدیمی را به خاطر داشته باشیم. محققان دریافته‌اند که وقتی هنوز ما با تبعات خاطرات منفی درگیر هستیم به خواب رفتن می‌تواند سرکوب آنها را مشکل‌تر کند.
نویسندة همکار مطالعه، یونژی لیو / Yunzhe Liu از انستیتو تحقیقات مغز در دانشگاه طبیعی پکن و همکاران یافته‌های خود را در نشریة نیچر ارتباطات / Nature Communicationsمنتشر کرده‌اند.
در سالیان اخیر دانشمندان تازه به اهمیت خواب در موضوع فراگیری و حافظه پی برده‌اند.
در هر حال برخی خاطرات نظیر خاطرة یک واقعة آسیب زننده وجود دارند که ما ترجیح می‌دهیم آنها را از یاد ببریم. در حالی که خاطرات بد ممکن است هرگز از ذهن ریشه‌کن نشوند، مطالعات عنوان کرده‌اند که ما می‌توانیم به صورت ارادی آنها را تا حدی برای مقابله با صدمه سرکوب کنیم.
لیو و همکارانش می‌نویسند: "شکست در سرکوب خاطرات ناخواسته با علایم تعدادی از اختلالات روان‌پزشکی شامل وضعیت‌های تکراری قابل مشاهده در افسردگی و خاطرات سرزده و ناگهانی در اختلال استرس پس از صدمه (PTSD) مرتبط شده‌اند."
محققان اضافه می‌کنند، با گذشت زمان خاطرات عاطفی می‌توانند به شکل فراینده‌ای در مقابل سرکوب مقاوم شوند، که محققان آن را مرتبط به تثیبت حافظه در کوران خواب می‌دانند.
نویسندگان می‌گویند: "در هر حال، این موضوع ناشناخته است که چگونه تثبیت حافظه بر تبعات سرکوب ارادی خاطرات عاطفی ناخواسته مؤثر واقع می‌شود."
با نگاهی به یافته‌ها، لیو و همکارانش 37 دانشجوی مذکر را وارد مطالعه کردند و از آنها خواستند تا در تعدادی آزمون سرکوب خاطرات به مدت دو روز مشارکت داشته باشند.

سرکوب خاطرات بد پس از خوابیدن دشوارتر است
ابتدا از سوژه‌ها خواسته شد تا ارتباط میان چهره‌ها و تصاویر نامطبوع را یاد بگیرند، بنابراین وقتی آنها بار دیگر با هر چهره‌ای مواجه می‌شدند خاطرات مربوط به تصاویر نامطبوع برایشان زنده می‌شد.
نمونه‌ها دوباره با چهره‌ها مواجه شدند – 30 دقیقه و 24 ساعت بعد از پی بردن به ارتباط‌ها – و به آنها گفته شد تا خاطرات منفی را که به ذهن آنها خطور می‌کند سرکوب کنند.
در طول آزمایش - موسوم به تکلیف "فکر کن/ بدون فکر" – فعالیت مغز نمونه‌ها با استفاده از fMRI پایش می‌شد.
محققان دریافتند که وقتی نمونه‌ها در فاصلة 24 ساعت بعد از تکلیف فراگیری با چهره‌ها مواجه می‌شدند – یعنی پس از سپری کردن یک خواب خوب شبانه در فاصلة مزبور – بیشتر احتمال داشت که تصاویر نامطلوب را به یاد بیاورند تا زمانی که این مواجهه 30 دقیقه پس از آزمون فراگیری انجام می‌شد.
فعالیت مغز نمونه‌ها در طول انجام وظایف ممکن است روشن کند که چرا یادآوری تصاویر نامطبوع پس از به خواب آسان‌تر بوده است.
تیم تحقیق دریافت که 30 دقیقه بعد از تکلیف یادگیری، مدارهای عصبی درگیر در سرکوب حافظه در ناحیة هیپوکامپوس مغز – ناحیه‌ای از مغز که به فراگیری و حافظه مرتبط است – فعال‌تر است در حالی که بعد از گذشت 24 ساعت، این فعالیت به شکل گسترده‌ای در ناحیة کورتکس توزیع می‌شود، که این، سرکوب خاطرات نامطبوع را سخت‌تر می‌کند.
نویسندگان توضیح می‌دهند:
"یافته‌های ما به یک مدل نوروبیولوژیکی اشاره دارد که از طریق آن تثبیت شبانة خاطرات نامطبوع درون بخش‌های بیشتری از مغز توزیع می‌شود و این، خاطرات را در برابر سرکوب از طریق مسیر مهار پری‌فرونتال - هیپوکامپال مقاوم‌تر می‌کند.
مطالعة ما بر اهمیت تثبیت حافظه در فهم موضوع مقاومت خاطرات عاطفی در برابر سرکوب، که یک ویژگی اصلی اختلالات عاطفی است، تأکید می‌کند."
محققان اضافه می‌کنند که آگاهی در مورد اینکه چگونه تغییرات مغز بر سرکوب حافظه تأثیر می‌گذارد، می‌تواند درک بهتری در مورد PTSD و دیگر اختلالات مرتبط به خاطرات بد به پزشکان بدهد.
در مجموع، لیو و همکارانش بر این باورند که جوهر این نظریه این است که شخص نباید در پی بحث و جدل به بستر خواب برود.
محققان در گفتگویی با گاردین / The Guardian می‌گویند: "ما پیشنهاد می‌کنیم پیش از رفتن به رختخواب بحث و جدل را حل و رفع کنید. هنگام خشم و عصبانیت نخوابید."/

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

گیرندة حشیش در مغز مشخص شد

THC جزء روان‌گردان اصلی حشیش (ماری جوانا) است که مسؤول اثرات دگرگون کنندة ذهن این مادة مخدر محسوب می‌شود، اما ساز و کار دقیق انجام این کار توسط آن تاکنون ناشناخته بوده است. حال، محققان قطعات پراکندة م

دویدن حافظه را بهبود می‌بخشد

شماری از مطالعات عنوان کرده‌اند که ورزش می‌تواند عملکرد شناختی را تقویت کند، اما مکانیسم بنیانی این ارتباط ناشناخته مانده است. اکنون پژوهش تازه‌ای بر این موضوع روشنی می‌افکند که چگونه دویدن می‌تواند ح