دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

اخبار دیابت
تغییر اندازه و نوع قلم متن

• آنا ساندویو
• ترجمۀ فرهنگ راد

اگرچه یافته‎ها مقدماتی هستند، تحقیق جدید عنوان می‌کند که دیابت نوع 2 می‌تواند به طریقی شبیه به اختلالات پریون مثل "بیماری جنون گاوی" قابل انتقال باشد.
اگرچه دیابت نوع 2 مبتلابه بیش از 420 میلیون نفر در سراسر جهان است، علل آن به میزان زیادی ناشناخته مانده است. به هر جهت، تحقیق جدید از مکانیسم تازه‎ای خبر می‎دهد که می‎تواند عامل این بیماری باشد. این کشف می‌تواند نوع رویکرد نسبت به دیابت نوع 2 را چه از نقطه نظر چشم‌انداز تحقیقی و چه به لحاظ دیدگاه درمانی تغییر دهد.
به طور مشخص‌تر باید گفت که این مطالعه در مورد امکان این موضوع به بررسی می‌پردازد که دیابت نوع 2 می‌تواند نتیجۀ تاخوردگی (چین‎خوردگی) غلط پروتئین پلی‌پپتید آملوئید ایزلت (IAPP) باشد.
تحقیق جدید توسط کلودیو ساتو / Claudio Soto از دانشکدۀ پزشکی مک‎گوون در هوستون که بخشی از مرکز علوم بهداشت دانشگاه تگزاس محسوب می‌شود، انجام شد.
یافته‌های مطالعه که در "نشریۀ پزشکی تجربی" منتشر شده است نشان می‌دهد که بیماری دیابت نوع 2 مشابهت‌هایی با گروهی از بیماری‌های انحطاط عصبی قابل انتقال به نام "بیماری‌های پریون" دارد.
مثال‎هایی در این مورد شامل آنسفالوپاتی اسفنجی شکل گاوی – که در میان عامه به بیماری جنون گاوی معروف است – یا معادل انسانی این بیماری، بیماری کروتزفلد – جاکوب است.

IAPP در دیابت نوع 2
تحقیقات پیشین نشان داده‎اند که تا 80 درصد بیماران دچار دیابت نوع 2 دچار انباشت IAPP در ایزلت‌های لوزالمعده هستند. ایزلت‎ها خوشه‌های سلولی کوچکی در لوزالعده‌اند که در کنار دیگر سلول‎ها دارای سلول‎های بتای مولد انسولین محسوب می‌شوند.
IAPP یک هورمون پپتید است که همراه انسولین توسط سلول‌های بتا در لوزالمعده ترشح می‌شود. اگرچه هنوز نقش ازدیاد IAPP در دیابت نوع 2 به خوبی شناخته شده نیست، اعتقاد بر این است که IAPP سبب صدمه دیدن سلول‎های بتا، و مانع تولید انسولینی می‌شود که بدن برای کاهش سطح قند خون به آن نیاز دارد.
محققان چنین فرض کردند که یک تاخوردگی نادرست در IAPP می‎تواند همان چیزی باشد که سبب می‌شود سلول‎های بتا تولید انسولین را در دیابت نوع 2 متوقف کنند. چنین مکانیسم تاخوردگی غلط در پروتئین یکی از اختلالات انحطاط عصبی شامل بیماری پریون را مشخص می‌کند.

بررسی مکانیسم "شبه پریون"
بیماری‌های پریون نام خود را از انباشت بیش از حد یک شکل غیر نرمال پروتئین موسوم به پریون می‌گیرد – که یک پروتئین سلولی است که به شکل طبیعی در بدن وجود دارد. این شکل غیر نرمال پروتئین پریون از طریق مکانیسمی موسوم به تاخوردگی غلط تولید می‌شود. به شکل معمول پروتئین‌ها شکل کارکردی خود را در فرآیندی موسوم به تاخوردگی به دست می‎آورند.
اما وقتی پروتئین‎ها به درستی تا نخورند، یا دچار "تاخوردگی غلط" گردند، این پروتئین‌ها کنار هم توده می‎شوند، و مجموعه‎ای را تشکیل می‎دهند که در بیماری‎هایی مثل بیماری آلزایمر، بیماری پارکینسون، بیماری هانتینگتون و دیگر بیماری‌های انحطاط عصبی دیده می‌شود.
به علاوه در برخی از این بیماری‎ها تعداد کمی از پروتئین‌های دارای تاخوردگی غلط نقش "بذر" را بازی می‌کنند بدین معنی که باعث تاخوردگی غلط در پروتئین‌های دیگر می‌شوند. در این بیماری‎ها بذرها یا همان پریون‌های غیر نرمال – می‌توانند از انسانی به انسان دیگر یا از حیوان به انسان منتقل شوند.

مکانیسم شبه پریون می‌تواند سبب دیابت شود
برای تحقیق خود ساتو و تیمش یک مدل موشی طراحی کردند که در آن لوزالمعدۀ موش‌ها به شکلی اصلاح شده بود که می‌توانست IAPP انسانی را بیان کند.
محققان IAPP دارای چین‌خوردگی غلط را به این موش‌ها تزریق کردند که باعث تحریک شکل‎گیری توده‎های پروتئین در لوزالمعدۀ موش‌ها شد.
به علاوه موش‌ها در طول چند هفته پس از تزریق IAPP دچار علایم دیابت نوع 2 شدند: موش‌ها سلول‎های بتای خود را از دست دادند و سطح قند خون آنها افزایش یافت.
از این گذشته محققان اثرات تاخوردگی غلط IAPP را در کشت‌های ایزلت لوزالمعده، که از انسان‌های سالم گرفته شده بود، بررسی کردند. در این مورد نیز IAPP دارای تاخوردگی نادرست، محرک شکل‎گیری توده‎های بزرگ IAPP شد.
بنابراین به نظر می‌رسد که تاخوردگی غلط IAPP می‎تواند در واقعیت سبب ایجاد توده شود به شکلی مشابه آنچه در اختلالات عفونی پریون دیده می‌شود.
اگرچه تعداد پرشماری از موارد مربوط به بیمارانی وجود داشته است که پس از پیوند اعضاء دچار دیابت نوع 2 شده‎اند، نویسندگان مطالعه در مورد عجله برای رسیدن به جمع‌بندی هشدار می‌دهند.
ساتو می‌گوید: "با لحاظ کردن طبیعت آزمایشی این مدل‎ها و تسهیلات استفاده شده در این مطالعه، نتایج را نباید بدون مطالعات بیشتر به عنوان مجموعه‎ای استخراج شده در رسیدن به این جمع‎بندی در نظر گرفت که دیابت یک بیماری قابل انتقال در انسان است."
وی در تفسیر گسترده‎تری از اهمیت یافته‌های مطالعه می‎گوید، "تا زمان حاضر، این ایده مورد نظر نبوده است. بنابراین داده‎های ما گشایندۀ عرصه‌ای جدید در تحقیق با پیامدهای مهم برای بهداشت عمومی است."
کلودیو ساتو می‎گوید:
"شاید مهم‌تر از یک انتقال بین فردی احتمالی، مکانیسم شبه پریون نقشی کلیدی در گسترش پاتولوژی سلول به سلول یا ایزلت به ایزلت در طول پیشرفت دیابت نوع 2 داشته باشد."

Source:
Could type 2 diabetes be transmissible?
By Ana Sandoiu
Published: Wed 2 Aug 2017

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

کشف آنتی‌بیوتیک‌های جدید برای درمان سل

دانشمندان یک گام مهم به طراحی کلاس تازه‌ای از آنتی‌بیوتیک‌ها برای مقابله با عفونت‌های مقاوم در برابر

مونو یا مونونوکلئوز: نشانه‌ها و علایم اولیه کدامند؟

مونونوکلئوز که معمولاً "مونو" نامیده می‌شود نوعی بیماری است که توسط ویروس اپشتین – بار ایجاد می‌شود.

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می‌شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.

 

X

کپی رایت

هرگونه کپی مطالب سایت به هر شکل پیگرد قانونی دارد.