دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

اخبار داروسازی / زیست‌فناوری
تغییر اندازه و نوع قلم متن

• نوشتة تیم نیومن
• ترجمة فرهنگ راد

با وجود اینکه ایدة باززایی (رشد مجدد) اندام‌های قطع شده طنینی همانند داستان‌های علمی تخیلی دارد، برخی از خبرگان بر این باورند که روزی روزگاری این ایده می‌تواند به یک واقعیت علمی تبدیل شود. بر مبنای یافته‌های جدید، پاسخ ممکن است در ژن‌های یکسانی به چشم آید که در ما و بستگان دور ما وجود دارد.
علی‌رغم اینکه انسان قادر به رشد مجدد اندام‌های از دست رفته نیست، طیفی از گونه‌ها وجود دارد که می‌توانند به بازسازی زواید از دست رفتة خود بپردازند.
این حیوانات شامل خارپوستانی نظیر ستاره ماهی و خیار دریایی؛ دوزیستانی مانند اکسولوت و نیوت و برخی از انواع ماهی‌ها هستند.
با وجودی که این گونه‌های جانوری بسیار دور از نوع بشر قلمداد می‌شوند، از آنجا که تمامی ما از یک نیای مشترک ریشه می‌گیریم، هنوز مشخصات ژنتیک یکسان بسیار زیادی داریم و توانایی نوع انسان برای احیاء هنوز به صورت کامل از دست نرفته است. اگرچه این توانایی اکنون محدود به رشد مجدد ناخن‌ها و التیام زخم‌ها است، هنوز گمان بر این است که ساز و کارهای ژنتیک مشابهی در کار باشند.

ژنتیک رشد مجدد
مطالعة تازه‌ای که در پلاس وان / PLOS One منتشر شده است از ژنتیک پیچیده و تکنیک‌های کامپیوتری برای تحقیق در مورد احیاء مجدد بافت در 3 گونة خاص استفاده می‌کند.
تیم تحیق از لابرتوار بیولوژیک DI در مین در مورد رشد موجود اندام‌های اکسلوت، بالة دُم گورخرماهی و یک ماهی اشعه‌دار به نام اژدرماهی سینه‌باله‌ای به تحقیق پرداخت. تیمی از دانشمندان به رهبری دکتر بنیامین ال. کینگ و دکتر ووت پی. یین، به جستجوی امضاء ژنتیک مکانیسم‌های پاسخ‌گو برآمدند.
پس از ردیابی کردن ژن‌ها و فرآیند پاسخ‌گوی رشد مجدد بافت، محققان از نتایج به دست آمده شگفت‌زده شدند.
اکسلوت، گورخر ماهی و اژدر ماهی خویشاوندان نزدیک نیستند – آخرین نیای مشترک آنها در حدود 420 میلیون سال پیش بر زمین زندگی می‌کرد. این موضوع که آنها از مکانیسم مشابهی برخوردار هستند کشف جالب توجهی است.
علاقة ویژة تیم تحقیق یک تودة سلولی به نام بلاستما بود. بلاستما شامل سلول‌هایی است که در داخل انواع مختلف تفاوتی ندارند و نقش مخزن را برای بافت‌های احیا شده ایفاء می‌کنند. این یک گام اول حیاتی در فرآیند احیاء مجدد است. همراه این بلاستما، دکتر کینگ و دکتر یین چیدمانی از ژن‌ها را در هر یک از سه گونة نام برده یافتند که تمامی آنها توسط تنظیم‌کننده‌های ژنتیکی به نام میکرو RNA کنترل می‌شوند.
میکرو ار.ان.ای‌ها یک کشف مرتبط اخیر هستند. آنها بخش‌های کوتاه RNA هستند که پروتئین‌های مشخصی را کدگذاری نمی‌کنند و مسؤول تنظیم دقیق و منظم‌سازی بیان ژن‌ها هستند.

ژن‌ها و رشد مجدد اندام‌ها
پس از بررسی ژن‌های دخیل در رشد مجدد دم و اندام، مشخص شد که یک بخش میکرو آر.ان.ای. که به نام miR-21 شناخته می‌شود بیشترین بیان ژنی را در هر سه جانور دارا بوده است.
MiR-21 در سراسر دوران تکامل به خوبی پابرجا مانده است و در شماری از گونه‌ها شامل انسان وجود دارد.
فهم مسیر ژنتیک دست‌اندرکار احیاء مجدد اندام‌ها نخستین گام در مسیر طولانی دستکاری‌ آنها در نوع انسان است.
با وجودی که ایدة رشد مجدد اندام‌ها طنینی فانتزی‌گونه دارد، دکتر کینگ بر این باور است که با در اختیار داشتن زمان و بودجة کافی این ایده می‌تواند به واقعیت تبدیل شود.
او می‌گوید: "این واقعیت که ما یک امضاء ژنتیک را برای رشد مجدد اندام‌ها در سه گونة مختلف با سه نوع مختلف زایده شناسایی کرده‌ایم، نشان می‌دهد که طبیعت یک دستورالعمل ژنتیک مشترک برای هدایت باززایی خلق کرده است که می‌تواند در تمامی اشکال زندگی جانوری شامل انسان تقسیم شود."
اگرچه با تغییر دادن و کار با ژن‌ها در انسان برای رشد مجدد اندام‌ها دهه‌ها فاصله هست، درمان‌های دیگری وجود دارند که ممکن است در آیندة نزدیک قابل دسترسی باشند.
برای مثال، التیام زخم که به جایگزینی بافت‌های آسیب دیده نیاز دارد از مکانیسم ژنتیک مشابه بهره می‌برد.
اگر بتوان این مکانیسم‌ها را با مداخلات پزشکی تحت تأثیر قرار داد، التیام‌ها جراحات به طور بالقوه سرعت خواهد گرفت و از میزان خطرات عفونت و ایجاد درد کاسته خواهد شد.
همچنین وقتی یک اندام قطع می‌شود عصب‌ها آسیب می‌بینند. اگر بتوان این عصب‌ها را ترمیم و بازتولید کرد، پتانسیلی برای پروتز در پیوند با عصب‌ها ایجاد خواهد شد که آنها را حساس‌تر می‌سازد.
دکتر کینگ می‌گوید: "اگر سؤال شود که این فناوری نو چه زمانی درک خواهد شد، این بستگی به سرعت کشفیات دارد، که خود به میزان زیادی وابسته به بودجه است."
دکتر کینگ همچنین می‌گوید: "بدبختانه ما در دورانی از کاهش شدید بودجه برای تحقیقات علمی بسر می‌بریم. با وجود جذابیت تحقیق و اینکه پتانسیل آن هیچ کم از معجزه ندارد، فقط زمان می‌تواند بگوید که آیا این موضوع در درازمدت به واقعیت خواهد پیوست."/

 

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

الکلیسم تحت تأثیر صدها ژن است

تحقیق تازه‌ای که در PLOS ژنتیک منتشر شده است پس از آشکار کردن صدها ژن که ممکن است اشتیاق به مصرف الکل را افزایش دهند، شواهدی دال بر تأثیر ژنتیک بر اعتیاد به الکل فراهم می‌آورد. اختلال مصرف الکل با داش

پیش‌بینی ریسک آلزایمر در 18 سالگی با محاسبات ژنتیک

محققان یک سیستم امتیازدهی ژنتیک را توسعه داده‌اند که می‌گویند می‌تواند ده‌ها سال پیش از بروز نشانگان آلزایمر بگوید کدام گروه از افراد بزرگسال در ریسک توسعة این بیماری قرار دارند.