دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

اخبار استخوان / اُرتوپدی
تغییر اندازه و نوع قلم متن

•    آنا ساندویو
•    ترجمة نادر اکبری

تحقیق تازه‌ای از سوی دانشمندان دانشگاه بریستول در انگلستان و دانشگاه ایسترن فنلاند در کوپیو، عنوان می‌کند که کم بودن مقادیر منیزیم می‌تواند ریسک شکستگی استخوان را افزایش دهد، و متقابلاً، مقادیر بالای منیزیم این علت ایجاد ناتوانی را از بین می‌برد.
یافته‌های مطالعه در "ژورنال اروپایی اپیدمیولوژی" منتشر شد، و تیم تحقیق توسط دکتر سیتور کونوستور / Setor Kunutsor، محقق شاغل در واحد پژوهش‌های اسکلتی ‌عضلانی، رهبری مطالعه را بر عهده داشت.
شکستگی استخوان یکی از قابل پیشگیری‌ترین علل ناتوانی در میان افراد سالخورده است. تخمین زده می‌شود که هر ساله در حدود 6 میلیون آمریکایی دچار شکستگی یکی از استخوان‌ها می‌شوند و تقریباً 75 درصد موارد شکستگی لگن، ستون فقرات و بازو در افراد 65 ساله و مسن‌تر بروز می‌کند.
نشان داده شده است که کلسیم و ویتامین D هر دو نقشی کلیدی در حفظ سلامت استخوان‌ها دارند. به علاوه، برخی از مطالعات پیشین عنوان کرده‌اند که منیزیم نیز ممکن است باعث بهبود سلامت استخوانی شود، زیرا کمبود منیزیم با افزایش خطر استئوپوروزیس مرتبط است. منیزیم یکی از مواد معدنی حیاتی است، و پایین بودن غیر نرمال میزان منیزیم می‌تواند باعث مهار هموستاز ویتامین D و کلسیم در استخوان‌ها شود.
تحقیق تازه به طور خاص به موضوع اثرات منیزیم در شکستگی استخوان‌ها می‌پردازد.

مطالعة ارتباط میان منیزیم و شکستگی استخوان
مطالعه بر اساس یک مطالعة بزرگ مقیاس بر روی 2245 نمونه از مردان میانسال که به مدت 20 سال مورد پیگیری بالینی قرار داشتند، انجام شد.
در طول این دوره، محقان پی بردند که نمونه‌های دارای میزان سرمی پایین منیزیم به طور قابل ملاحظه‌ای بیشتر در خطر شکستگی استخوان قرار دارند. این ارتباط در مورد شکستگی لگن قوی‌تر بود.
مردان دارای میزان منیزیم بالاتر 44 درصد کمتر احتمال داشت که دچار شکستگی استخوان شوند. به علاوه، در طول 20 سال پیگیری مطالعه هیچ‌کدام از 22 مردی که دارای مقادی بسیار بالای منیزیم بودند دچار شکستگی استخوان نشد.
سطح خونی بالای منیزیم به عنوان منیزیم بیشتر از 2.3 میلی‌گرم در دسی‌لیتر تعریف شد.
همان مطالعه به تحقیق در مورد ارتباط میان منیزیم رژیم غذایی و شکستگی‌های استخوان پرداخت و در این مورد هیچ ارتباطی را نیافت. بر مبانی نظر محققان، این بر مبنای مطالعات پیشین استوار است.

مکمل‌های منیزیم ممکن است از شکستگی پیشگیری کنند
دکتر کونوستور می‌گوید: "یافته‌های مطالعه می‌گوید، پیشگیری از ایجاد غلظت سرمی کم منیزیم می‌تواند یک استراتژی نویدبخش هرچند ثابت نشده برای ریسک پیشگیری از شکستگی‌ها باشد."
نویسندگان مطالعه توضیح می‌دهند، افزایش مصرف منیزیم در غذا و آب شاید به صورت خودکار باعث افزایش میزان منیزیم در خون مشخصاً در افراد پیر که برخی داروها را مصرف می‌کنند یا دچار مشکلات دستگاه گوارش هستند، نشود. آنها عنوان می‌کنند که در عوض درمان این اختلالات در وهلة نخست و گرفتن مکمل‌ها ممکن است راه مؤثری برای افزایش میزان منیزیم در خون باشد.
محقق اصلی مطالعه پروفسور جاری لوکانن / Jari Laukkanen از دانشگاه ایسترن یافته‌های مطالعه را توضیح می‌دهد و نقش درمانی بالقوة مکمل منیزیم را تفسیر می‌کند:
"مجموع شواهد نشان می‌دهند که افزایش غلظت سرمی منیزیم می‌تواند عامل محافظتی در برابر شکستگی‌های بعدی باشد؛ به هر حال، آزمون‌های به خوبی طراحی شده برای بررسی مکمل‌های منیزیم در راستای تحقیق این پیامدهای درمانی بالقوه مورد نیاز است."
محققان بر اثرات یافته‌های خود بر سلامت عومی تأکید می‌کنند و می‌نویسند که اغلب افراد پیر و میانسال که در ریسک بالاتری برای شکستگی استخوان‌ها قرار دارند دارای میزان پایین منیزیم در خون هستند. شناسایی این فقدان منیزیم دشوار است زیرا هیچ علامتی ندارد و متخصصان پزشکی معمولاً به عنوان یک روال معمول کمبود منیزیم را مورد آزمایش قرار نمی‌دهند.
در هر حال، این یافته‌ها مشوق اضافه کردن تست منیزیم در تست‌های خون مشخصاً در مورد بزرگسالان خواهد بود.

Source:
medicalnewstoday.com
Magnesium may prevent bone fractures
Written by Ana Sandoiu
Published: 14 April 2017

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

کاهش پلاکت خون یا ترومبوسیتوپنی - علل، علایم و درمان

کاهش پلاکت خون یک اختلال خونی است که فهرستی طولانی از دلایل می‌توانند موجب بروز آن شوند. این عارضه که به نام ترومبوسیتوپنی نیز شناخته می‌شود، همیشه یک مشکل جدی محسوب نمی‌گردد. در هر حال این اختلال در

تمرینات اروبیک و بهبود شناخت در دوران پیری

تعداد قابل ملاحظه‌ای از مردم در سنین 65 سال به بالا دچار مشکلات خفیف شناختی می‌شوند. تحقیق تازه نشان می‌دهد که تمرینات اروبیک می‌تواند اثرات مفید قابل ملاحظه‌ای برای این گروه از مردم در پی داشته باشد.