دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

خواب و ریتم شبانه‌روزی بدن همچنین به عنوان عواملی شناخته می‌شوند که در اختلال دو قطبی نقش دارند. فازهای مانیک به طور کلی کمتر با خواب میانه‌ای دارند؛ در مقابل در طول دوره‌های افسردگی خواب شیوع بیشتری دارد. برخی محققان به این جمع‌بندی رسیده‌اند که خواب ممکن است یک عامل در عود اختلال دوقطبی بوده یا شاید به عنوان یک علامت هشدار در حوادث مربوط به اختلال دوقطبی در چشم‌انداز مطرح باشد.

علایم اختلال دوقطبی به بروز در اواخر دورة نوجوانی یا اوایل بزرگسالی گرایش دارند، اما می‌توانند در طول دوران کودکی یا اواخر بزرگسالی نیز بروز کنند.

اختلال دوقطبی نوعی بیماری روانی است که با دوره‌‌های مانیا (شیدایی) و افسردگی مشخص می‌شود. گذشته از تغییرات خُلقی، فرد دچار این اختلال ممکن است طیفی از رفتارهای نامعمول دیگر نیز از خود بروز دهد. افراد دچار اختلال دوقطبی و افراد علاقمند به آنها گاهی از اوقات مطرح می‌کنند که این اختلال متضمن تمایل زیاد فرد بیمار نسبت به دروغ‌گویی است. اگرچه دروغ یکی از علایم تشخیص اختلال دوقطبی در فرد نیست، شواهد مبتنی بر نقل قول نشان می‌دهند که این اختلال می‌تواند افراد را نسبت به دروغ‌گویی مستعدتر کند.