دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

اخبار آلزایمر / زوال عقل / دمانس
تغییر اندازه و نوع قلم متن

• آنا ساندویو
• ترجمه محمدقاسم رافعی

تحقیق جدید اثرات استاتین‎ها را بر خطر ابتلاء به بیماری تباهی عصبی پارکینسون بررسی می‌کند.
هر ساله تقریباً 50.000 نفر در ایالات متحد آمریکا با تشخیص بیماری پارکینسون مواجه می‎شوند. NIH تخمین می‎زند که در حدود نیم میلیون آمریکایی در سراسر کشور با این بیماری به زندگی ادامه می‎دهند.
استاتین‎ها نوعی داروی رایج هستند که برای کاهش سطح کلسترول "بد" در خون به کار می‎روند. این دارو که اغلب برای بیماران در معرض خطر بیماری قلبی عروقی تجویز می‎شود، جریان خون را بهبود می‌بخشد و باعث تجدید توان انعطاف‌پذیری شریان‌ها می‌شود.
اخیراً علاقۀ رو به افزایشی در مورد توانایی بالقوۀ استاتین‎ها برای محافظت از سلول‎های مغزی و بنابراین پیشگیری از آغاز بیماری‌های انحطاط عصبی مثل پارکینسون و بیماری آلزایمر پدید آمده است.
اما شواهد در حمایت از این نقش در مورد بیماری‎های تباهی عصبی ناهمخوان یا برگرفته از مدل‎های حیوانی و کشت‎های سلولی بوده‎اند.
دکتر کسیومی هوآنگ / Xuemei Huang – استاد نورولوژی در کالج ایالتی پزشکی پن در هِرشی، و یکی از نویسندگان تحقیق تازه – دلیل دیگری را در مورد علت بی‎نتیجه بودن شواهد نقش تباهی عصبی استاتین‎ها تاکنون، تشریح می‎کند.
پروفسور هوآنگ می‎گوید: "کلسترول بالاتر که نشانۀ اصلی برای توجیه مصرف استاتین‌ها است، با کاهش بروز بیماری پارکینسون مرتبط شده است. این، باعث سخت شدن این موضوع شده که بدانیم آیا نقش محافظتی استاتین‎ها به علت دارو بوده یا وضعیت از پیش موجود کلسترول." اما تحقیق جدید انجام شده از سوی پروفسور هوآنگ و همکارانش برای بررسی همین عامل انجام شد.
نویسندۀ همکار مطالعه دکتر گودونگ لیو / Guodong Liu، استادیار علوم بهداشت عمومی، توضیح می‎دهد: "تشخیص هیپرلیپیدمی، شاخص بالا بودن کلسترول، با کاهش شیوع بیماری پارکینسون همراه و این بر پایۀ تحقیقات پیشین استوار است. ما از این موضوع اطمینان پیدا کردیم که این عامل را در تجزیه و تحلیل خود لحاظ می‎کنیم."
یافته‎های مطالعۀ جدید در نشریۀ "اختلالات حرکت" منتشر شده است.

استاتین‎های محلول در چربی خطر بیماری پارکینسون را افزایش می‎دهند

تیم تحقیق داده‎های مربوط به مطالبات بیمۀ 50 میلیون نفر را بررسی کرد. از این تعداد، محققان 22.000 نفر را که با بیماری پارکینسون به زندگی ادامه می‎دادند – و 2322 نفرشان به تازگی با تشخیص ابتلا به این بیماری مواجه شده بودند، انتخاب کردند.
محققان همچنین گروهی از مردم را که به بیماری پارکینسون مبتلا نبودند به عنوان گروه کنترل انتخاب کردند. سپس بیمارانی را که داروهای استاتین گرفته بودند شناسایی و طول مدت مصرف این داروها را پیش از بروز اولین علایم پارکینسون تعیین کردند.
مطالعه پی برد که مصرف استاتین‎ها با افزایش ریسک ابتلا به بیماری پارکینسون همبستگی دارد. این اثر در زمان آغاز درمان با استاتین یا به طور مشخص‌تر برای مصرف کمتر از 2.5 سال استاتین، قوی‎تر بود.
به علاوه، ارتباط مزبور برای استاتین‎های موسوم به لیپوفیلیک قوی‎تر بود. اغلب استاتین‌ها لیپوفیلیک هستند و این گروه اتورواستاتین، فلوواستاتین، لوواستاتین، سری‌واستاتین، پیتواستاتین، و سیمواستاتین را شامل می‌شود. این داروها به این دلیل لیپوفیلک نامیده می‎شوند که در چربی منتشر می‌گردند، حال آنکه استاتین‎های هیدروفیلیک در آب منتشر می‎شوند. 
استاتین‎های لیپوفیلیک می‎توانند به شکل گسترده‎ای در بافت‎های مختلف توزیع شوند، چرا که آسان‎تر وارد سلول‎ها می‎شوند. استاتین‎های لیپوفیلیک یا "محلول در چربی" می‎توانند حتی به مغز نیز برسند، حال آنکه رسیدن به این ناحیه برای انواع محلول در آب امکان ندارد.
پروفسور هوآنگ اشاره می‎کند که این یافته‎ها با یافته‎های پیشین در مورد نقش استاتین‎ها در تباهی عصبی در تناقض است.
خانم پروفسور هوآنگ می‎گوید: "مصرف استاتین با افزایش، و نه کاهش، ریسک بیماری پارکینسون مرتبط است، و این ارتباط برای استاتین‎های لیپوفیلیک مشخص‌تر است، مشاهده‎ای که با فرضیات فعلی در مورد نقش محافظتی استاتین‎ها برای سلول‎های عصبی سازگاری ندارد."
در نهایت پروفسور هوآنگ به تحقیقات پیشین اشاره می‎کند که عنوان کرده بودند قطع درمان با استاتیتن‎ها می‎تواند به بیماری پارکینسون منجر شود. در عوض بر پایۀ یافته‎های مطالعۀ جدید، خانم هوآنگ عنوان می‌کند موضوع ممکن است این باشد که "مصرف استاتین‎ها می‎تواند به علایم تازۀ مرتبط به بیماری پارکینسون منجر شود، که بنابراین سبب توقف مصرف استاتین توسط بیماران می‌شود."
اگرچه برای رسیدن به درک بهتری از این نتایج به مطالعات بیشتری نیاز است، پروفسور هوآنگ طرفدار پرهیز از مصرف استاتین‎ها به ویژه در مورد بیمارانی است که در ریسک بالاتری از ابتلا به بیماری پارکینسون قرار دارند.
"ما نمی‎گوییم استاتین‎ها سبب بیماری پارکینسون می‎شوند، اما ورای این موضوع ... استاتین‌ها نباید بر مبنای این ایده که سبب محافظت در برابر پارکینسون می‌شوند مورد مصرف قرار گیرند. مردم سطوح شخصی ریسک ابتلا به مشکلات قلبی یا بیماری پارکینسون خود را دارند."

Source:
medicalnewstoday.com
Statins may raise the risk of Parkinson's disease
By Ana Sandoiu
Published: Thu 15 June 2017

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

آمفتامین قلب را سریع‌تر پیر می‌کند

سوءمصرف آمفتامین در سطح جهان در حال افزایش است. در حالی که عوارض جانبی شایع این داروی مخدر شامل افزا

استرس چگونه بر میزان کلسترول تأثیر می‌گذارد؟‎

تأثیر استرس بر میزان کلسترول روشن نیست. یکی از مشکلات مرتبط به این مورد این است که استرس واژه‎ای مبه

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می‌شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.

 

X

کپی رایت

هرگونه کپی مطالب سایت به هر شکل پیگرد قانونی دارد.